III SA/Kr 1490/15

Kraków, dnia 4 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 15 lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na stacjonarne studia doktoranckie p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 20 stycznia 2016 r. odrzucił skargę A. S. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 15 lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na stacjonarne studia doktoranckie z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi polegającego na jej niepodpisaniu. Termin do uzupełnienia braku upłynął w dniu 7 stycznia 2016 r., natomiast skarżąca podpisała skargę dopiero w dniu 14 stycznia 2016 r. Postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 3 marca 2016 r. Pismem z dnia 15 marca 2016 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, wskazując, że niemożność wykonania wezwania w sprawie braku formalnego w podanym w nim terminie wynikał z "powodu rozprawy w sądzie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Podstawowymi przesłankami, które warunkują przywrócenie terminu jest zatem zachowanie wymogu formalnego z art. 87 § 1 P.p.s.a. oraz stwierdzenie uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Należy przyjąć, że skarżąca dokonała czynności, której nie uprzednio nie dokonała w terminie, gdyż ostatecznie skarga została podpisana. Jeśli chodzi o drugą z przesłanek formalnych – związaną z zachowaniem 7 – dniowego terminu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi – skarżąca poza lakonicznym stwierdzeniem, że chodzi o rozprawę nie wyjaśniła bliżej, z czym należy w sprawie wiązać ustanie przyczyny uchybienia terminowi. W związku z tym, że Sąd nie może domniemywać, że strona uchybiła terminowi, o którym stanowi przepis art. 87 § 1 p.p.s.a, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym oraz stanowiskiem doktryny należy przejść do rozważań w przedmiocie tego czy strona zawiniła uchybieniu terminowi do dokonania czynności sądowej, wobec której wnosi o przywrócenie terminu. Wypowiedział się w tej kwestii Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 11.06.2008r. sygn. akt l FZ 228/08 oraz w postanowieniu z 13.06.2008r. sygn. akt l OZ 376/08. Pogląd ten został również zaprezentowany w doktrynie: B. Dauter, B. Gruszczynski, A. Kabat, M. Niezgódka -Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005r. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądowym (por. np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99, z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98, z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00), o braku winy można mówić tylko w przypadku, gdy dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. gdy strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej. Skarżąca nie zdołała w żaden sposób uprawdopodobnić niewinienia w niedochowaniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Jak już wskazano, w treści wniosku podała jedynie, że niemożność wcześniejszego uzupełnienia braku nastąpiła z powodu rozprawy w sądzie. Lakoniczność tego stwierdzenia nie pozwala na ocenę, czy rozprawę w sądzie należy traktować jako przyczynę uchybienia terminu, gdyż skarżąca nie podała żadnych innych okoliczności. Wskazać jedynie należy, że na uzupełnienie braku formalnego skargi miała 7 dni od 1 do 7 stycznia 2016 r. Wobec powyższego Sąd odmówił na podstawie przepisu art. 86 § 1 P.p.s.a przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.