III SA/Kr 1492/16

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. – B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. W. – B. na decyzję Wojewody z dnia 19 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia adresu zameldowania na pobyt stały oraz pobyt czasowy postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa skarżąca objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidoczniła brak osób z którymi pozostawałaby we wspólnym gospodarstwie domowym. Określając swój majątek podała, że poza lokatorskim mieszkaniem m-4 i działką ogrodniczą nie ma innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Stałe miesięczne dochody oszacowała na kwotę 738 zł renty wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym. Uzasadniając swoje starania wyraziła głębokie zaniepokojenie sygnalizowanymi przez siebie okolicznościami. Wyjaśniła, że czynsz za mieszkanie wynosi 488 zł, opłata za gaz 25 zł, za prąd 7 zł. utrzymanie natomiast działki ogrodniczej ma kosztować 100 zł. Ze względu na fakt, że nie jest to pierwsza sprawa skarżącej, gdyż strona inicjowała przed tutejszym sądem administracyjnym szereg postępowań więc okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, iż skarżąca korzysta ze wsparcia pomocy społecznej. Boryka się z problemem niepełnosprawności i długiej choroby. Jest osobą niezdolną do podjęcia zatrudnienia. Otrzymuje rentę inwalidzką. Mieszka sama. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zacząć należy od tego, że ponieważ w rubryce 4 złożonego obowiązującego formularza PPF skarżąca podkreśliła żądania "zwolnienie od kosztów sądowych" pozostałe zaś przekreśliła, to w konsekwencji przyjąć należy, iż przedmiotem jej wniosku jest zwolnienie od kosztów sadowych. Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile (art. 243 ppsa) nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania. Oświadczenie strony stopniowane jest przekonaniem sądu i referendarza, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała" czyli, że zostały one przedstawione w sposób przekonywujący. Zgodnie bowiem z art. 255 ppsa jeżeli oświadczenie strony okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych względnie wzbudzi wątpliwości można zażądać od strony dodatkowych oświadczeń oraz przedłożenia dokumentów źródłowych. Zestawienie tych przepisów pozwala dojrzeć przyjętą przez ustawodawcę konstrukcję prawną, która opiera się na założeniu, że jeżeli oświadczenie strony pozwala na zorientowanie się w sytuacji strony i nie wzbudza jakichś istotnych wątpliwości względnie tyczą one nieistotnych składników stanu majątkowego strony lub jej sytuacji rodzinnej to tym samym nie ma obowiązku wzywania strony o składanie dodatkowych oświadczeń i przedkładanie dokumentów źródłowych. Konkludując należy stwierdzić, że jeżeli na podstawie przyjętego oświadczenia sąd dojdzie do przekonania, że ma do czynienia z osobą "biedną" w potocznym tego słowa znaczeniu lub jeśli stwierdzi, że w jej aktualnej sytuacji wymagane koszty postępowania pozostają w takiej dysproporcji, że strony nie będzie stać na ich poniesienie, może wydać rozstrzygniecie bez konieczności prowadzenia dalszych czynności. W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to uzupełnione informacjami dostępnymi na zasadzie notorii urzędowej jest wystarczające do oceny aktualnej sytuacji skarżącej i jej możliwości płatniczych. Tworzy w miarę spójny obraz sytuacji życiowej skarżącej. Obrazuje, że skarżąca nie należy do osób zamożnych. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi skarżąca dysponuje wystarczają na skromną egzystencję. Biorąc pod uwagę kondycję zdrowotną skarżącej i związane z tym ograniczenia funkcjonalne trudno wymagać od niej jakiś zasadniczych działań nakierowanych na poprawę swojej sytuacji materialnej. Podobnie jak zbycia czy obciążenia wykazanej działki ogrodniczej. Osoba starsza, schorowana, samotnie gospodarującą powinna bowiem dysponować jakimś materialnym zabezpieczeniem nawet gdy państwo deklaruje powszechny i bezpłatny dostęp do służby zdrowia. Pozostaje bowiem cały szereg płatności nierefundowanych. Mając to wszystko na uwadze udzielono zatem skarżącej zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.