III SA/Kr 1494/14

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 3 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. H. działającej w imieniu małoletniej A. H. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi małoletniej A. H. działającej przez przedstawiciela ustawowego E. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się dla strony skarżącej zwolnienia od kosztów sądowych. Objaśniając sytuację rodzinną strony wskazała na siebie i córkę jako osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym. Opisując sytuacją majątkową podała, że nie mają nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Powiada, że źródłem ich utrzymania są zasiłki alimentacyjne w łącznej wysokości 999 zł. Uzasadniając wniosek podała, że samotnie wychowuje córkę. Jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Ich sytuacja jest trudna. Wnioskodawczyni nie może podjąć pracy z uwagi na ogromne bezrobocie i brak propozycji zatrudnienia. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. W postępowaniu sądowoadministracyjnym przedmiot skargi opatrzono symbolem "6329" (vide: zarządzenie z 27.08.2014 r. ) opisywanym przez załącznik nr 1 do zarządzenia Prezesa NSA z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych jako sprawa z zakresu pomocy społecznej. W konsekwencji uznania, że strona korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków - wniosek należało uznać za bezprzedmiotowy a w związku z tym postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.