III SA/Kr 1500/13

PostanowienieWSA w Krakowie2014-01-17

Skład orzekający: Grzegorz Karcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego jest bezprzedmiotowy z uwagi na ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawach z zakresu pomocy społecznej?
Ratio decidendi
Postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych należy umorzyć jako bezprzedmiotowe, jeżeli sprawa, której dotyczy, jest objęta ustawowym zwolnieniem od kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dotyczy to spraw z zakresu pomocy społecznej, do których zalicza się sprawy dotyczące odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Pełnomocnik skarżącego opisał trudną sytuację materialną skarżącego i jego matki, wskazując na brak środków finansowych i posiadanych wartościowych przedmiotów. Sprawa została zakwalifikowana jako sprawa z zakresu pomocy społecznej.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym wywołane wnioskiem skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. F. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym wywołane wnioskiem skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. Pełnomocnik skarżącego w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych. Objaśniając jego sytuację uwidocznił, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką. Należy do niego udział wynoszący 1/6 cześć w domu o powierzchni 110 m2 stanowiącym spadek po ojcu. Do matki należy także dom. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Na dochody wspólnego gospodarstwa domowego składa się 1500 zł emerytury matki. Uzasadniając starania skarżącego podniósł, że skarżący jest bezrobotny, nie ma pieniędzy, choruje i się leczy. Pozostaje na utrzymaniu matki, która by utrzymać siebie i syna musi dobierać pieniądze z oszczędności a sama wydaje na leki 400 zł, na media 800 zł a na wyżywienie siebie i syna 1500 zł. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. W postępowaniu sądowoadministracyjnym przedmiot skargi opatrzono symbolem "6329" (vide: zarządzenie z 6.12.13 r. ) opisywanym przez załącznik nr 1 do zarządzenia Prezesa NSA z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych jako sprawa z zakresu pomocy społecznej. W konsekwencji uznania, że skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków - wniosek należało uznać za bezprzedmiotowy a w związku z tym postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło