III SA/Kr 1516/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1831/24 postanawia: - odrzucić skargę - W. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na niewykonanie przez organ egzekucyjny wyroku tutejszego Sądu z 20 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1831/24. Wyrokiem tym Sąd uchylił postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 1 października 2024 r., znak: 1201-IEE.7113.2.169.2024.2.JM, w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143), dalej "p.p.s.a.", stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z treści powyższego przepisu wynika, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia skargi na niewykonanie każdego wyroku sądu administracyjnego. Możliwość wniesienia ww. skargi została ograniczona jedynie do przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, tak więc niedopuszczalna jest skarga na niewykonanie wyroku uchylającego zaskarżone postanowienie. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skoro wyrok WSA w Krakowie z 20 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1831/24, nie dotyczył skargi na bezczynność organu bądź przewlekłe prowadzenie postępowania, to nie jest dopuszczalna skarga na jego niewykonanie w trybie art. 154 §1 p.p.s.a.. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.