III SA/Kr 152/11

WyrokWSA w Krakowie2011-12-15

Skład orzekający: Janusz Kasprzycki, Barbara Pasternak, Bożenna Blitek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania jest zgodne z prawem, jeśli odwołanie zostało złożone po upływie ustawowego terminu, a strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu?
Ratio decidendi
Uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest okolicznością obiektywną, która obliguje organ odwoławczy do wydania postanowienia o uchybieniu terminu, bez możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy. Sąd administracyjny kontroluje jedynie legalność tego postanowienia, a nie merytoryczną zasadność decyzji organu pierwszej instancji, jeśli postanowienie o uchybieniu terminu jest prawidłowe.
Stan faktyczny
M. S. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy w sprawie przyznania zasiłku celowego. SKO uznało, że decyzja organu I instancji została odebrana 25 czerwca 2009 r., a odwołanie wniesiono 9 sierpnia 2010 r., co oznacza uchybienie 14-dniowego terminu. Strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Sędziowie WSA Barbara Pasternak WSA Bożenna Blitek Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala Postanowieniem z dnia 30 listopada 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst, Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie – k.p.a.) stwierdziło, że odwołanie M. S. od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] 2010 r., nr [...] w sprawie przyznania zasiłku celowego specjalnego w kwocie 100 zł na dofinansowanie do zakupu leków i węgla zostało wniesione z uchybieniem terminu. W jego uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że decyzja organu I instancji została odebrana przez M. S. w dniu 25 czerwca 2009 r., natomiast odwołanie od niej M. S. złożyła w dniu 9 sierpnia 2010 r. Biorąc pod uwagę powyższe daty przyjąć należy, że odwołanie zostało złożone po upływie terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a., który to termin wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Odwołanie zatem od powyższej decyzji mogło być złożone najpóźniej w dniu 9 lipca 2010 r. Jednocześnie Kolegium zaznaczyło, że M. S. wraz ze wniesieniem odwołania nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu. W myśl bowiem art. 58 § 2 k.p.a. podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, a jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Wobec powyższego Kolegium nie ma możliwości ingerencji w treść decyzji Wójta Gminy, która to decyzja stała się ostateczna. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła M. S. kwestionując prawidłowość działań organów. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje. Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga, więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji lub postanowienia z przepisami prawa. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w I instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Odwołanie, jak stanowi art. 129 § 2 k.p.a., wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Dokonane w niniejszej sprawie ustalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, działającego jako organ odwoławczy, w zakresie terminu wniesienia odwołania skarżącej od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] 2010 r., nr [...], nie budzą wątpliwości. Istotnie kwestionowana przez skarżącą w toku postępowania administracyjnego decyzja organu I instancji została jej doręczona z dniem 25 czerwca 2009 r. Termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upływał zatem z dniem 9 lipca 2010 r. Odwołanie od decyzji organu I instancji skarżąca wniosła natomiast w dniu 9 sierpnia 2010 r., tj. z uchybieniem terminu przewidzianego w Kodeksie postępowania administracyjnego do jego wniesienia. Wobec powyższego kontrolowane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stwierdzające, że odwołanie skarżącej od decyzji organu I instancji zostało wniesione z uchybieniem terminu jest zgodne z przepisami prawa. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalił się bowiem pogląd, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 k.p.a., a stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego (por. wyrok NSA z dnia 21 marca 1997 r., SA/Łd 2990/95, Lex nr 29079, wyrok NSA z dnia 29 stycznia 1997 r., SA/Gd 1482/96, Lex nr 29004, wyrok NSA z dnia 15 listopada 1995 r., SA/Ka 2111/94, Lex nr 27060, wyrok NSA z dnia 27 listopada 1996 r., SA/Łd 2665/95, BS 1997, nr 5, poz. 32). Podkreślić także należy, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu odwoławczego o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania ( jak w niniejszym przypadku), powoduje, iż przedmiotem kontroli Sądu jest tylko to właśnie rozstrzygnięcie. Sąd w przypadku stwierdzenia braku podstaw do zakwestionowania legalności postanowienia wydanego na mocy art. 134 k.p.a. nie może obejmować badaniem rozstrzygnięcia organu I instancji. Postanowienie organu odwoławczego nie ma charakteru oceny merytorycznej, a jest jedynie formalnym stwierdzeniem, że odwołanie (zażalenie) nie może zostać rozpoznane. Tak, więc kontrola sądowoadministracyjna ogranicza się tylko do oceny, czy rzeczywiście skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania (odpowiednio zażalenia). Skoro w rozpatrywanej sprawie postanowienie z art. 134 k.p.a. jest prawidłowe, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło