III SA/Kr 152/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata D. M. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego postanawia: przyznać adwokatowi D. M. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 221,40 zł /dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100/ tytułem wynagrodzenia za sporządzenie skargi kasacyjnej, w tym kwota 41,40 zł /czterdzieści jeden złotych 40/100/ należnego podatku od towarów i usług. Pełnomocnik skarżącego – adwokat D. M., ustanowiony w ramach prawa pomocy, wnosząc skargę kasacyjną wniósł również o przyznanie wynagrodzenia według norm przypisanych za pomoc prawną świadczoną z urzędu. Pełnomocnik oświadczył, że ww koszty nie zostały uiszczone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714 z późn. zm.), za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej - w przypadku pełnomocnika z urzędu ustanowiony dopiero po wydaniu wyroku, wysokość wynagrodzenia wynosi 75 % stawki minimalnej, ale nie mniej niż 120 zł. Są to kwoty netto i zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia, opłaty te podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności. W rozpoznawanej sprawie (dotyczącej odmowy przyznania świadczenia wychowawczego) podstawowa opłata wynosiła 240 zł zgodnie z § 21 ust. 1 pkt. 1 lit. c) powołanego rozporządzenia. Pełnomocnik została ustanowiony dla skarżącego z urzędu po wydaniu wyroku, a więc należne mu wynagrodzenie powinno wynieść 180 zł powiększone o stawkę podatku od towarów i usług – 23 %, tj. 41,40 zł. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.