III SA/Kr 1520/14

Kraków, dnia 29 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na pismo Rektora Akademii postanawia: odrzucić skargę A. S. pismem z dnia 30 lipca 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Rektora Akademii z dnia 18 października 2012 r. W treści skargi wyraziła swoje niezadowolenie z postępowania władz uczelni. W odpowiedzi na skargę rektor Akademii wniósł o jej odrzucenie bądź oddalenie. Organ stwierdził, że strona przed wniesieniem skargi do sądu nie wyczerpała środków zaskarżenia i tym samym skarga powinna podlegać odrzuceniu. W dalszej części pisma procesowego organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania. Podał, że A. S. decyzją z dnia 7 listopada 2007 r. została skreślona z listy studentów za nieterminowe dokonanie wpisu w indeksie i brak postępów w nauce. W piśmie z dnia 8 października 2012 r. zwróciła się z prośbą o wyjaśnienie sprawy w roku 2006/2007 dotyczącej kierunku [...] na studiach dziennych. W odpowiedzi na powyższe rektor pismem z dnia 18 października 2012 r. poinformował skarżącą, że sprawa dotycząca statusu studenta na Akademii została ostatecznie załatwiona w pismach z dnia 6 lipca 2009 r. oraz z dnia 5 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jajko P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach. Zaskarżone w niniejszej sprawie pismo Rektora Akademii nie mieści się w katalogu aktów prawnych i czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Nie jest ono bowiem ani decyzją administracyjną ani postanowieniem wydanym w toku postępowania administracyjnego czy egzekucyjnego ani inną czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przedmiotowe pismo jest bowiem jedynie informacją wskazującą skarżącej, że pismami z dnia 6 lipca 2009 r. oraz z dnia 5 listopada 2009 r. jej sprawa została ostatecznie załatwiona. Pismo to nie ma zatem charakteru władczego i nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach jednostki, a w konsekwencji nie może być zaskarżone do sądu administracyjnego. Korespondencji wnoszonej przez skarżącą można przypisać co najwyżej charakter skarg wnoszonych do organów administracji w trybie przepisów działu VIII K.p.a.; skarg, których przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 K.p.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest jednakże prawidłowy pogląd, że czynności - niezależnie od formy - podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII K.p.a. odnoszące się do skarg i wniosków nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 P.p.s.a. i stąd nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż sprawa będąca przedmiotem skargi pozostaje poza zakresem właściwości sądów administracyjnych, a w związku z tym – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.