III SA/Kr 153/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu adwokata A. Z-H. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 15 września 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 153/14 w sprawie ze skargi G. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata A. Z.-H. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w K. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, a nadto kwotę 117,40 zł tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków. Postanowieniem z dnia 15 września 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 153/14 referendarz sądowy przyznał od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata A.Z-H. kwotę 180 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej, a nadto kwotę 35,40 zł tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków. Pismem z dnia 6 października 2017 r. adwokat A. Z.-H. wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia w zakresie, w jakim nie przyznano pełnomocnikowi z urzędu kwoty 82 zł z tytułu zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków. Zaskarżonemu postanowieniu pełnomocnik adwokat A. Z-H. zarzuciła naruszenie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 2 pkt 2 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ponoszone przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu poprzez błędne przyjęcie, że wydatek w kwocie 82 zł poniesiony przez pełnomocnika z urzędu był wydatkiem nieuzasadniony i nie został należycie udokumentowany. Zarządzeniem sędziego z dnia 23 października 2017 r. zwrócono się do pełnomocnika adwokat A. Z.-H. o jednoznaczne wykazanie poprzez przedstawienie stosownych dokumentów szczegółowo wykazujących poniesienie kosztów w wysokości 82 zł wykonania kserokopii w sprawie o sygn. II SA/Kr 153/14, w terminie 7 dni pod rygorem oddalenie wniosku o zwrot kosztów. W odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik adwokat A. Z.-H. przedłożyła m.in. fakturę VAT nr [...] z dnia 5 sierpnia 2015 r. na kwotę 246 zł brutto oraz specyfikację do ww. faktury Vat z której wynika, że w niniejszej sprawie koszt wykonania fotokopii akt wyniósł 82 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W sprawach prowadzonych przed sądami administracyjnymi podstawy przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu w ramach pomocy określa ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm, dalej: p.p.s.a.). W dniu 15 sierpnia 2015r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015r. poz. 658), którą zmieniono m.in. treść art. 260 p.p.s.a. Zgodnie z aktualnie obowiązującą treścią tego przepisu, rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd orzeka jako sąd drugiej instancji i wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie jednak z treścią art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. przepis art. 260 p.p.s.a. w nowym brzmieniu nie stosuje się do postępowań wszczętych przed 15 sierpnia 2015 r. Do tych spraw stosuje się art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu dotychczasowym, zgodnie z którym w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte w styczniu 2014 r., a więc przed wejściem w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015r., tj. przed dniem 15 sierpnia 2015r. W niniejszej sprawie będzie miał więc zastosowanie art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji. Oznacza to, że postanowienie referendarza sądowego z dnia 15 września 2017 r. utraciło swoją moc. W takiej sytuacji sprawa z wniosku pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej przez pełnomocnika z urzędu, podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 250 § 1 p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Obowiązującą w niniejszej sprawie regulacją, określającą stawki opłat i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu jest rozporządzenie z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). Przy czym w myśl § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), które weszło w życie w dniu 1 stycznia 2016 r., do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jego wejścia w życie stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Taką samą normę zawiera także § 22 obecnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 listopada 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. z 2016 r. poz. 1714). Z uwagi na fakt, że w niniejszej sprawie skarga kasacyjna została złożona w 2015 r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje opłata w wysokości 180 zł. Kwota ta odpowiada 75 % stawki mininalnej określonej w § 18 ust. 12 pkt 1 lit. c. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Nadto zgodnie z § 19 pkt. 2 rozporządzenia wyznaczonej adwokat przysługuje zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków. Mając powyższe na uwadze, ustalając koszty pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu na etapie postępowania kasacyjnego, sąd wziął pod uwagę okoliczność, że pełnomocnik skarżącego sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku sądu pierwszej instancji, lecz nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Okoliczność ta uzasadnia przyznanie adwokatowi A. Z.-H. wynagrodzenia w kwocie180 zł. Dodatkowo, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 19 pkt 2 wskazanego rozporządzenia, pełnomocnikowi przysługuje zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków adwokata. Podkreślić, zatem należy, że zwrot przedmiotowych wydatków, jest możliwy, w przypadku ich należytego udokumentowania. W związku z powyższym, wyznaczonej w niniejszej sprawie adwokat przysługuje zwrot w łącznej kwocie 117,40 zł obejmujący koszt nadania pocztą trzech przesyłek w łącznej kwocie 18,40 zł, opłata skarbowa w kwocie 17 zł oraz wykazana fakturą Vat nr 2015/08/5 z dnia 5 sierpnia 2015 r. opłata za wykonanie fotokopii akt w kwocie 82 zł. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" i § 2 ust. 3 oraz § 19 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzeczono jak w sentencji.