III SA/Kr 1530/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga Sędziowie WSA Barbara Pasternak WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Protokolant Ewelina Knapczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2014 r. sprawy ze skargi J. O., B. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy I. skargę oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata M. G., Kancelaria Adwokacka, ul. [...] w K, kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze , działając na podstawie art. 134 w związku z art. 144 oraz art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2013 r., poz. 267, zwanej dalej w skrócie – k.p.a.) stwierdziło niedopuszczalność wniosku J. O. i B. G. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem SKO z dnia [...] 2013 r. nr [...], orzekającym o odmowie przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] 2013 r., znak: [...], o odmowie sprostowania Aktu Własności Ziemi nr [...] z dnia 31 lipca 1974 r. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Postanowieniem z dnia [...] 2013 r., znak: [...], Wójt Gminy odmówił sprostowania Aktu Własności Ziemi nr [...] z dnia 31 lipca 1974 r. na wniosek J. O. i B. G. Powyższe rozstrzygnięcie zostało doręczone ustanowionej w sprawie pełnomocnik wnioskodawczyń – S. O. - w dniu 6 lutego 2013 r. Pismem z dnia 14 lutego 2013 r. pełnomocnik stron złożyła do Wójta Gminy wniosek o przedłużenie terminu do odwołania się od powołanego wyżej postanowienia. Postanowieniem z dnia [...] 2013 r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] 2013 r., znak: [...]. W uzasadnieniu tego postanowienia organ podał, że pismo pełnomocnik stron z dnia 14 lutego 2013 r. potraktował jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie, bowiem termin do jego wniesienia upłynął w dniu 13 lutego 2013 r. Jednocześnie organ nie znalazł podstaw do przywrócenia terminu. W dniu 11 marca 2013 r. pełnomocnik stron S. O., złożyła do organu II instancji – za pośrednictwem Wójta Gminy – pismo, w którym zakwestionowała postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] 2013 r., znak: [...]. Następnie pismem z dnia 20 marca 2013 r. S. O. wniosła do Wójta Gminy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, zaś w dniu 22 marca 2013 r. (data stempla pocztowego) – "wniosek o ponowne rozpatrzenie terminu do wniesienia zażalenia" do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Opisanym na wstępie, kwestionowanym skargą postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność wniosku J. O. i B. G. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem SKO z dnia [...] 2013 r. nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] 2013 r., znak: [...]. W jego uzasadnieniu Kolegium wskazało, że w sprawie zachodzi przedmiotowa przyczyna niedopuszczalności zażalenia (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), bowiem przepis art. 58 § 2 k.p.a. nie przewiduje możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W skardze na powyższe postanowienie pełnomocnik stron S. O. podniosła, że zażalenie na postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] 2013 r., znak: [...], wniosła telefonicznie w dniu 13 lutego 2013 r., a zatem nie uchybiła terminu do jego wniesienia. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, względnie odrzucenie z powodu wniesienia jej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji, czy odpowiednio postanowienia, z przepisami prawa. Skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu. Wyznaczony z urzędu pełnomocnik J. O. i B. G. wobec wątpliwości Sądu, co jest przedmiotem zaskarżenia jednoznacznie potwierdził na rozprawie w dniu 13 maja 2014 r., że skargą kwestionowane jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 kwietnia 2013 r. ( nr [...]). Postanowienie to, zostało doręczone skutecznie pełnomocnikowi skarżących w postępowaniu administracyjnym – S. O. - w dniu 22 kwietnia 2013 r. Skarga natomiast, którą wniesiono prawidłowo za pośrednictwem Kolegium, została nadana, jak wynika ze stempla pocztowego, listem poleconym w urzędzie pocztowym w dniu 21 maja 2013 r., a więc z zachowaniem terminu przewidzianego do jej wniesienia. Podniesiony w odpowiedzi na skargę wniosek Kolegium o odrzucenie skargi jest wobec powyższego nietrafny. Skarga J. O. i B. G. nie zasługiwała jednakże na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie jest zgodne z przepisami prawa. Stosownie do treści art. 59 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2013 r., poz. 267, zwanej dalej w skrócie – k.p.a.), w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia, "O przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie. W myśl jednakże § 2 art. 59 k.p.a. "O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. W rozpatrywanej sprawie postanowieniem z dnia [...] 2013 r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] 2013 r., znak: [...]. W takim stanie rzeczy, w świetle postanowień § 2 art. 59 k.p.a. postanowienie to jest ostateczne. W konsekwencji, nie przysługują na to postanowienie żadne zwykłe środki zaskarżenia w postaci zażalenia, czy też wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Na postanowienie takie służy tylko skarga do sądu administracyjnego. Wobec powyższego Samorządowe Kolegium Odwoławcze, jako właściwy organ do rozpatrzenia zażalenia w sposób prawidłowy wydało postanowienie o niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zgodnie z art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. W sprawach bowiem nieuregulowanych w rozdziale Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczącego zażaleń, znajdują zastosowanie w tym zakresie odpowiednio regulacje dotyczące odwołań. Zgodnie więc z art. 134 k.p.a. "Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne." Niezależnie zatem od zarzutów podniesionych w skardze, którymi w żaden sposób sąd administracyjny nie jest związany, zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., stwierdzić należy z urzędu, że nie można skutecznie zarzucić SKO, błędnej interpretacji wskazanych powyżej przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, skoro w sposób prawidłowy je odczytało i orzekło o prawnych konsekwencjach wynikających z ich dyspozycji. Na marginesie jedynie tej sprawy – dotyczącej, co podkreślić należy po raz wtóry, postanowienia orzekającego o niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i tylko wobec podniesionych w skardze okoliczności związanych ze złożeniem ustnie według twierdzeń skarżących zażalenia, wskazać należy, że Kodeks postępowania administracyjnego nie zna formy złożenia zażalenia drogą telefoniczną wobec wymagań określonych w art. 63 § 4 k.p.a., nawet w sytuacji niecierpiącej zwłoki ze względu na ważny interes wnoszącego podanie. Możliwe jest złożenie ustnie podania lecz do protokołu, który musi być podpisany przez wnoszącego (por. B. Adamiak w: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postepowania administracyjnego Komentarz, Wydanie 7, Warszawa 2005, s.361, a także A. Wróbel w Komentarz aktualizowany do art. 63 Kodeksu postępowania administracyjnego; system Informacji Prawnej Lex(Lex Omega) 18/2014.). W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł, na podstawie art. 200 w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) i § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu (tekst jednolity, Dz. U. z 2013 r., poz. 461), jak w punkcie II sentencji wyroku.