III SA/Kr 1533/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek (spr.) WSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie WSA Maria Zawadzka Protokolant Małgorzata Krasowska po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2016 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 9 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia zawiesić postępowanie sądowe. UZASADNIENIE postanowienia WSA w Krakowie z dnia 12 kwietnia 2016r. Pismem z dnia 21 września 2015r. P. S., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą A w K, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 9 września 2015r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015r. nr [...] o wymierzeniu skarżącemu kary pieniężnej w wysokości 60000 zł za urządzanie gier na pięciu automatach poza kasynem gry. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. póz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył w dniu 8 marca 2016r. wniosek o podjęcie uchwały wyjaśniającej w składzie siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 36 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r. poz. 1647 ze zm.) oraz art. 264 § 1-3 w zw. z art. 15 § 1 pkt 2 p.p.s.a.: "1. Czy art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612, ze zm.) jest przepisem technicznym w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 204, s. 37, ze zm.), którego projekt powinien być przekazany Komisji Europejskiej zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy i czy wobec niewykonania tego obowiązku, przepis ten mógł być podstawą wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie niektórych przepisów ustawy o grach hazardowych? Czy dla rekonstrukcji znamion deliktu administracyjnego opisanego w art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612, ze zm.) oraz stosowalności tego przepisu w sprawach o nałożenie kary pieniężnej, ma znaczenie techniczny - w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. U E L z 1998 r. Nr 204, s. 37, ze zm.) - charakter art. 14 ust. 1 tej ustawy oraz nieprzekazanie projektu tego przepisu Komisji Europejskiej zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy? Czy urządzający gry na automatach poza kasynem gry, bez koncesji i wymaganej rejestracji automatu, podlega karze pieniężnej, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612, ze zm.), czy też karze pieniężnej przewidzianej w art. 89 ust. 1 pkt 2 tej ustawy?". Wniosek ten został zarejestrowany pod sygn. akt II GPS 1/16. W przedstawionej sytuacji uzasadnione jest zawieszenie z urzędu postępowania przez sąd administracyjny w rozpoznawanej sprawie, do czasu wydania uchwały wyjaśniającej wskazane w pytaniu wątpliwości interpretacyjne. Treść uchwały będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny spornego zagadnienia występującego w niniejszej sprawie. Przedmiotem uchwały będzie bowiem wyjaśnienie wątpliwości interpretacyjnych dotyczących przepisów prawa, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonych decyzji. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się na dopuszczalność i potrzebę zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały mającej znaczenie dla oceny istotnego zagadnienia prawnego determinującego rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy sądowoadministracyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2015r, II FZ 457/15; postanowienie NSA z dnia 22 kwietnia 2015r., l GSK 1219/13; postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2015r., l GSK 1871/13; postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2014r, II OSK 1905/14). Sąd, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił zatem zawiesić postępowanie sądowe w niniejszej sprawie do czasu wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały w sprawie II GPS 1/16. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.