III SA/Kr 1536/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie WSA Hanna Knysiak-Molczyk WSA Janusz Bociąga (spr.) Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2014 r. sprawy ze skargi Skarbu Państwa – Państwowego Gospodarstwa Leśnego, Lasów Państwowych, Nadleśnictwa K na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 25 października 2013r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania skargę oddala Starosta decyzją z dnia 13 sierpnia 2013 r. nr [...] działając na podstawie art. 20, art. 21, art. 23 i art. 24 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, § 44 pkt 2, § 45, § 46, § 47 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz art. 104 K.p.a. umorzył postępowanie w sprawie wprowadzenia zmiany danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencyjnym dla obrębu T gmina K dotyczącej zmiany przebiegu granic bez zmiany powierzchni działek ewidencyjnych: nr [...] o pow. 24.600 ha objętą postanowieniem Sądu Rejonowego, sygn. akt [...] o nabyciu własności przez zasiedzenie, na działkę nr [...] o pow. 24.600 ha oraz nr [...] o pow. 0.19 ha objętą księgą wieczystą [...] na działkę nr [...] o pow. 0.19 ha, na podstawie przedłożonego operatu pomiarowego [...] przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia 15 października 2012 r. W uzasadnieniu organ stwierdził, że był zobligowany do przeprowadzenia z urzędu postępowania aktualizacyjnego. Postępowanie aktualizacyjne jest prowadzone w oparciu o przepisy rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów. Zgodnie z § 46 ust. 2 pkt 1 i 2 tego rozporządzenia dane zawarte w ewidencji gruntów podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób o których mowa w § 10 i 11. Zgodnie z § 36 wskazanego rozporządzenia, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym, 2) w celu podziału nieruchomości, 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów, 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości, 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z § 37, w razie braku dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, lub nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie. O formie i zakresie aktualizacji decyduje organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków, a nie podmiot przygotowujący opracowanie geodezyjno – kartograficzne. Obowiązkiem organu, warunkującym wydanie decyzji zgodnej z prawem jest zbadanie wszelkich okoliczności mających znaczenie dla ustalenia stanu faktycznego. Przyjęcie dokumentacji geodezyjno kartograficznej do państwowego zasobu nie zwalnia organów prowadzących ewidencję gruntów i budynków od oceny tej dokumentacji jako środka dowodowego, materiału źródłowego mającego stanowić podstawę wprowadzenia zmiany. W szczególności organ prowadzący ewidencję zobowiązany jest ocenić czy przedłożony operat jest wystarczający jako podstawa do wprowadzenia zmian. Organ ustalił, że operat pomiarowy [...] został zrealizowany jako wznowienie znaków granicznych na podstawie danych zawartych w archiwalnym operacie pomiarowym [...] w tym: szkicu przebiegu granic i ciągów poligonowych nr 281 sporządzonych przez Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej na podstawie szkicu z dnia 4 kwietnia 1978 r. W ramach tego operatu pomiarowego sporządzono mapę uzupełniającą wykonaną w celu aktualizacji operatu ewidencji gruntów działki nr [...] obręb T. Wskazany do aktualizacji został przebieg granicy między działką nr [...] stanowiącą drogę we współwłasności osób prywatnych oraz działką nr [...] stanowiącą własność Państwowego Gospodarstwa Leśnego, Lasy Państwowe. W niniejszej sprawie nie spisywano protokołu z czynności ustalenia przebiegu granic w terenie, co jest konieczne w przypadku aktualizacji operatu ewidencji gruntów. Z czynności w terenie spisano protokół wznowienia znaków granicznych na podstawie art. 39 ustawy z dnia 17 maja 1989 r., który stanowi, że przesunięte, uszkodzone lub zniszczone znaki graniczne, ustalone uprzednio, mogą być wznowione bez przeprowadzenia, postępowania rozgraniczeniowego, jeśli istnieją dokumenty pozwalające na określenie ich pierwotnego położenia. Wznowienie znaków granicznych w oparciu o tak powołaną podstawę prawną nie powinno stanowić przedmiotu postępowania ewidencyjnego. Przyjęty w sporządzonym operacie tryb wskazywałby, iż wznawiany przebieg granic jest zgodny ze stanem ujawnionym na mapie ewidencji gruntów i budynków. Jednocześnie z przedłożonej do aktualizacji mapy uzupełniającej wynika, że granica działki leśnej nr [...] zasadniczo zmienia przebieg z działką drogową nr [...], co w praktyce sprawia, że światło drogi zostaje w znacznej części zamknięte. Powyższa kwestia ma w niniejszym postępowaniu zasadnicze znaczenie, biorąc pod uwagę podstawy prawne prowadzenia operatu ewidencji gruntów i budynków oraz sposób jego aktualizacji. Z przedłożonego operatu pomiarowego oraz spisanego protokołu wznowienia znaków granicznych wynika, że wznowienia dokonano na podstawie szkiców zawartych w archiwalnym operacie pomiarowym [...] z dnia 7 grudnia 1994 r. Wymienione szkice sporządzone zostały na podstawie danych z operatów z 1978 r. Z treści operatu z 1994 r. zawierającego wskazany szkic wynika, iż na okoliczność jego wykonywania nie dokonywano w terenie żadnych czynności z udziałem właścicieli sąsiadujących działek ewidencyjnych. Ponadto w archiwum nie odnaleziono powołanego w sprawozdaniu technicznym operatu [...], który miałby zawierać dane ustalone przy rozgraniczeniu działek leśnych. Z posiadanych informacji wynika, że w latach 70 - tych dla terenu gminy K obowiązywała ewidencja, założona w oparciu o kataster austriacki. W 1985 r. zastąpiono dotychczas obowiązującą ewidencję gruntów opartą na mapach katastru austriackiego wykonanych w skali 1: 2880 - nową ewidencją gruntów w skali 1: 2000, zatwierdzoną obwieszczeniem Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta z dnia 19 marca 1985 r. (Dz. Urz. Woj. Krakowskiego nr 10 z dnia 1 lipca 1985 r.). W takiej sytuacji trudno przyznać, iż operaty w oparciu o które wyznaczona została granica między działkami nr [...] i nr [...] spełniają obowiązujące aktualnie standardy techniczne. Należy wskazać że w przypadku aktualizacji operatu ewidencji gruntów konieczną czynnością jest dokonanie pomiaru oraz spisanie protokołu ustalenia granic działek w trybie § 37 – 39 rozporządzenia, a następnie obliczenie powierzchni działek z wymaganą dokładnością. Natomiast w protokole wznowienia granic nie wymieniono w sposób czytelny osób, które stawiły się na gruncie. W operacie brak jest zwrotnych potwierdzeń odbioru zawiadomienia o czynnościach na gruncie skierowanych do C. H. i J. H., natomiast w pkt 4 spisanego protokołu powołano, że wymienione osoby mimo zawiadomienia nie stawiły się. W protokole kontroli z dnia 21 września 2012 r. wpisano natomiast, że zachodzi "brak możliwości ustalenia adresu". W protokole nie zawarto również informacji czy obecna przy czynnościach była B. S. Ponadto w pkt 3 protokołu w tabeli złożono parafkę osoby niewymienionej czytelnie z imienia i nazwiska pośrodku rubryk 1 i 2 między właścicielami działek nr [...] - Państwowe Gospodarstwo Leśne, Lasy Państwowe, Nadleśnictwo K i nr [...] Urząd Miejski w K Drogi Wiejskie. Nie wyjaśniono czy podpis złożyła C. K. w imieniu Państwowego Gospodarstwa Leśnego czy T. M. w imieniu Gminy K. W operacie brak również upoważnień dla wymienionych osób. Powyższe formalne kwestie mają zasadnicze znaczenie z uwagi na fakt, iż strony postępowania stawiając się w określonym miejscu i czasie, mają możliwość uczestniczenia w dokonywanych czynnościach i przedstawienia swego stanowiska co do ustalonego przebiegu, dokonują pewnych ustaleń i składają oświadczenia co do przebiegu granicy. Reasumując organ stwierdził, że skoro przedmiotem niniejszego postępowania jest ustalenie czy zasadne jest dokonanie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków w oparciu o przedłożoną dokumentację geodezyjną [...] to wskazać należy, że w operacie pomiarowym nie dokonano koniecznych ustaleń wymaganych w trakcie czynności aktualizacyjnych prowadzonych w trybie § 37 – 39 rozporządzenia. W sporządzonym operacie pomiarowym mającym stanowić podstawę wprowadzenia zmiany nie dokonano ustalenia przebiegu granic, co ma zasadnicze znaczenie przy dokonaniu aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków, zwłaszcza w przypadku dokonywania korekty przebiegu granic ewidencyjnych. Ponadto nie ustalono kręgu spadkobierców po zmarłych współwłaścicielach działki nr [...], ani też nie ustanowiono kuratora spadku. Wobec powyższego przedłożona dokumentacja geodezyjna nie stanowi wystarczającego materiału dowodowego, by dokonać aktualizacji operatu ewidencji gruntów w proponowanym zakresie. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł Skarb Państwa – Państwowe Gospodarstwo Leśne, Lasy Państwowe, Nadleśnictwo K, domagając się jej uchylenia. Przedmiotowej decyzji zarzucono naruszenie prawa materialnego, a to art. 39 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 37 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. W uzasadnieniu podniesiono, że prace geodezyjne opisane w operacie pomiarowym [...] były przeprowadzone zgodnie z art. 39 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Dokumenty będące podstawą wyznaczenia znaków granicznych były zebrane i skatalogowane w archiwum zasobu geodezyjnego i zawierały jednoznaczne dane liczbowe co do położenia znaków i przebiegu linii granicznych. W tym przypadku nie ma zastosowania § 37 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 25 października 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ podał, że ewidencja gruntów i budynków stanowi jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami (art. 2 pkt. 8 cytowanej ustawy). Podstawą zmiany przebiegu granicy pomiędzy działką ewidencyjną nr [...] (działka leśna) a działką nr [...] jest operat techniczny "Wznowienia znaków granicznych dz. [...]" przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 15 października 2012 r. za numerem [...]. Integralną częścią ww. operatu jest "Protokół z czynności wznowienia znaków granicznych" sporządzony na podstawie art. 39 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Według opisu granic działki ewidencyjnej nr [...] (działka leśna) zamieszczonego na stronie 4 pkt 9 tego protokołu "Granica zawiera się w pasie drogowym ul. B. Od punktu 3562 w kierunku zachodnim przez punkt 3768, 3564, 3565 do punktu 3566". Przedmiotowy protokół podpisali S. S., B. S. oraz przedstawiciel Lasów Państwowych - Nadleśnictwo K (podpis nieczytelny). Obecny był również T. M., przedstawiciel Urzędu Miejskiego w K. W aktach sprawy oraz w operacie pomiarowym [...] brak jest upoważnienia dla przedstawiciela Nadleśnictwa K udzielonego przez Nadleśnictwo K oraz upoważnienia dla przedstawiciela Urzędu Miejskiego w K udzielonego przez Burmistrza Gminy K. Organ odwoławczy podkreślił, że czynność wznowienia znaków granicznych regulują przepisy art. 39 ust. 1 – 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Wprawdzie w postępowaniu o wznowienie znaków granicznych, podmiot prowadzący czynności stosuje elementy postępowania o rozgraniczenie w zakresie zawiadomień, jednakże efektem czynności ewentualnego wznowienia znaków granicznych jest protokół. Według szkicu polowego sporządzonego w dniu 28 sierpnia 2012 r. granica pomiędzy działką ewidencyjną nr [...] (działka leśna) a działką ewidencyjną nr [...] przebiega od punktu 3563 poprzez punkty 3768, 3564, 3565,3566 do punktu 3567. Tym samym został zmieniony przebieg granicy pomiędzy działkami ewidencyjnymi nr [...] i nr [...]. Wyżej wymienione punkty graniczne nie były ujawnione w obowiązującym operacie i ewidencji gruntów i budynków. Nie budzi wątpliwości, że wznowienie znaków (wyznaczenie punktów granicznych w oparciu o dane ewidencji) nie powinno prowadzić do żadnych zmian danych ewidencyjnych związanych z numerycznym opisem granic działki. Materiały powstałe w wyniku wznowienia nie mogą zatem służyć do aktualizacji operatu. Dokumentacja sporządzona w toku prac prowadzonych przez geodetę na podstawie art. 39 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne nie mieści się bowiem w katalogu określonym w przytoczonym powyżej § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Organ odwoławczy stwierdził również, że uzupełnienie przedłożonej dokumentacji geodezyjnej nr [...] o protokoły ustalenia przebiegu granic na gruncie, stosownie do zaleceń § 37-38 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków pozwolą na dokonanie zmiany przebiegu granic przedmiotowych działek ewidencyjnych. W razie przedłożenia tak sporządzonej dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej możliwe będzie ponowne podjęcie czynności materialno - technicznej lub postępowania administracyjnego dotyczącego aktualizacji operatu ewidencyjnego w żądanym zakresie. Na powyższą decyzje skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł Skarb Państwa – Państwowe Gospodarstwo Leśne, Lasy Państwowe, Nadleśnictwo K domagając się jej uchylenia oraz uchylenia poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 39 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, § 5 rozporządzenia z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, a także naruszenie § 37 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, w sytuacji, gdy nie miał on zastosowania w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu autor skargi podniósł, że granice z lat 60-tych są zgodne z mapą katastralną w skali 1:2880. W ciągu 30 lat granica użytkowania uległa zmianie. W latach 90-tych wykonano odnowę ewidencji gruntów i budynków gdzie przyjęto za użytkowane granice na gruncie, a pominięto granice prawne. Do chwili obecnej brak jest decyzji lub postanowień dotyczących zmian granicy własności z lat 60-tych. Część kartograficzna ewidencji gruntów została wykonana bez konfrontacji ze stanem prawnym. Skoro nie ma żadnych innych dokumentów ustalających granice prawne, to należy przyjąć za prawidłowe granice z lat 60-tych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując przy tym całość argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli jego zgodność z przepisami prawa materialnego i prawidłowość przyjętej przez organ procedury, która doprowadziła do wydania aktu. Odnotować również należy, iż stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.), Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, iż w granicach danej sprawy, Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze. W świetle powyższego wskazać należy, że decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 25 października 2013 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2013 r. o umorzeniu postępowania w sprawie wprowadzenia zmiany danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencyjnym dla obrębu T, gmina K odpowiada prawu. Na wstępie przypomnieć należy, że podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027) zwanej dalej ustawą, oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2001 r., nr 38, poz. 454) zwanego dalej rozporządzeniem. Zgodnie z art. 2 ust. 8 ustawy ewidencja gruntów i budynków to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Organem prowadzącym ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów jest starosta (art. 22 ust. 1). Przepis art. 20 ust. 1 ustawy określa rodzaje informacji o gruntach, budynkach i lokalach (ust. 1 ), tj. dane przedmiotowe, oraz ich właścicielach (ust. 2), tj. dane podmiotowe, które obejmuje ewidencja gruntów. Zawiera je tzw. operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów (art. 24 ust. 1 ustawy). Sposób zakładania ewidencji gruntów i budynków, sposób prowadzenia ewidencji oraz szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych regulują przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Z przepisu § 44 pkt. 2 rozporządzenia wynika, że do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy między innymi utrzymywanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Obowiązek starosty, o którym mowa w tym przepisie wynika z jednej z podstawowych funkcji katastru nieruchomości, jaką jest funkcja ewidencyjna. Jest ona realizowana przez stosowanie określonych przepisami ustawy i rozporządzenia procedur, ustalających zasady aktualizacji danych podlegających uwidocznieniu w operacie ewidencyjnym. Przepisy rozdziału 3 rozporządzenia dotyczą prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz zawierają szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych. Zgodnie z § 45 ust. 1 rozporządzenia, aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Wprowadzanie tych zmian następuje z urzędu, bądź na wniosek. W myśl § 36 rozporządzenia przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzonej w postępowaniu rozgraniczeniowym, w celu podziału nieruchomości, w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów, w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości, na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków. W razie braku tej dokumentacji lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, lub nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie (§ 37 rozporządzenia). Biorąc pod uwagę przywołane wyżej przepisy stwierdzić należy, że organ prowadzący ewidencję ma obowiązek ocenić, czy operat w oparciu o który ma zostać przeprowadzona zmiana danych ewidencyjnych jest wystarczającym dokumentem do wprowadzenia takich zmian. W przedmiotowej sprawie podstawą zmiany przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] jest operat techniczny przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 15 października 2012 r. Jak wskazano w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęcie dokumentacji geodezyjno kartograficznej do państwowego zasobu nie zwalnia organów od oceny tej dokumentacji jako środka dowodowego (vide wyrok WSA w Krakowie z dnia 13 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 892/07). W postępowaniu o wznowieniu znaków granicznych organ prowadzący czynności stosuje elementy postępowania o rozgraniczenie w zakresie zawiadomień, jednakże efektem czynności ewentualnego wznowienia znaków granicznych jest protokół. Należy zgodzić się z organem odwoławczym, że przebieg granicy pomiędzy działkami ewidencyjnymi nr [...] i nr [...] jest sporny, gdyż został zmieniony. Ze szkicu wykonanego w dniu 28 sierpnia 2012 r. wynika, że granica pomiędzy tymi działkami przebiega od punktu 3563 poprzez punkty 3768, 3564, 3565, 3566 do punktu 3567. Te punkty graniczne nie były ujawnione w obowiązującym operacie ewidencji gruntów i budynków. Operaty w oparciu o które wyznaczona została granica między działkami [...] i [...] nie spełniają obowiązujących aktualnie standardów technicznych. Przede wszystkim protokół ustalenia granic zawiera pewne nieścisłości, gdyż nie wynika z niego czy zostało udzielone upoważnienie przedstawicielom Nadleśnictwa K oraz Burmistrza Gminy K. Ponadto nie dokonano ustalenia przebiegu granic, co ma zasadnicze znaczenie przy dokonaniu aktualizacji operatu. Zaznaczyć również należy, że twierdzenia strony skarżącej jakoby wystarczające do ustalenia przebiegu granicy były dokumenty z lat 60- tych nie są poparte żadnymi dowodami. Dokumenty, na które powołuje się skarżący twierdząc, iż stanowią one wystarczającą podstawę do wprowadzenia żądanej zmiany przebiegu granicy, wbrew twierdzeniom skarżącego podstawy takiej stanowić nie mogą. Należy zaznaczyć, iż ewidencja gruntów jest tylko zbiorem informacji będącej odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego danej nieruchomości. Zawiera ona dane wynikające z tytułu własności lecz nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości. Potwierdza ona jedynie stan prawny zaistniały wcześniej. Ewidencja gruntów pełni wyłącznie funkcje informacyjne – techniczne. Nie rozstrzyga natomiast sporów o prawa do gruntów ani nie nadaje tych praw. Biorąc pod uwagę materiał dowodowy zebrany w sprawie organu administracyjne obu instancji postąpiły słusznie odmawiającą dokonania aktualizacji operatu w oparciu o przedłożoną dokumentację geodezyjną, która zawiera pewne braki. W przedmiotowym operacie pomiarowym nie dokonano koniecznych ustaleń wymaganych w trakcie czynności aktualizacyjnych prowadzonych w trybie § 37 – 39 rozporządzenia. Rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę.