III SA/Kr 1544/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka (spr.) Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Barbara Pasternak Protokolant sekretarz sądowy Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2018 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 25 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów skargę oddala Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 25 października 2017 r. znak [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257) oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1629 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania skarżącej J. P. od decyzji Starosty z [...] 2017r. znak: [...] orzekającej o odmowie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu R, jednostka ewidencyjna R w zakresie działki nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym: Pismem z 1 lutego 2017 r. skarżąca wystąpiła do Starosty z wnioskiem o aktualizację operatu ewidencyjnego obrębu R, jednostka ewidencyjna R, polegającą na wykazaniu na obowiązującej mapie ewidencyjnej gruntów i budynków dojazdu do jej domu dawną drogą katastralną stanowiącą przedmiot odrębnej własności l.kat. [...], stanowiącą dojazd do nieruchomości oznaczonej na mapie katastralnej m.in. p.bud. [...] oraz aktualizację pola powierzchni działki nr [...]. Starosta sprawę administracyjną z wniosku skarżącej z 1 lutego 2017r. rozdzielił na dwa odrębne postępowania administracyjne: postępowanie w sprawie aktualizacji operatu ewidencyjnego obrębu R, jednostka ewidencyjna R polegającej na wykazaniu na obowiązującej mapie ewidencyjnej gruntów i budynków dojazdu do domu skarżącej dawną drogą katastralną stanowiącą przedmiot odrębnej własności l. kat. [...], stanowiącą dojazd do nieruchomości oznaczonej na mapie katastralnej m.in. p.bud. [...], które prowadzone jest pod znakiem: [...]; postępowanie w sprawie aktualizacji operatu ewidencyjnego obrębu R, jednostka ewidencyjna R, w zakresie pola powierzchni działki ewid. nr [...], które prowadzone jest pod znakiem: [...] organ wskazał, że niniejsze postępowanie dotyczy sprawy znak: [...]. Starosta decyzją z [...] 2017 r. znak: [...] orzekł o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków obrębu R, jednostka ewidencyjna R, polegającej na zmianie pola powierzchni działki ewid. Nr [...]. Od powyższej decyzji w ustawowym terminie odwołanie złożyła skarżąca. W odwołaniu skarżąca żądała uchylenia decyzji Starosty w całości oraz załatwienia sprawy zgodnie z jej wnioskiem. Organ II instancji wskazał, że zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków reguluje ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1629 ze zm.) oraz rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2016r. poz. 1034 ze zm.). Organ odwoławczy wskazał, że Starosta prawidłowo, jako tryb aktualizacji, przyjął w przedmiotowej sprawie drogę postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji. Postępowanie prowadzone było bowiem na wniosek skarżącej dotyczący zmiany powierzchni działki ewidencyjnej. Skarżąca zwróciła się do Starosty pismem z 1 lutego 2017 r. wnioskując o aktualizację pola powierzchni dziatki nr [...] w operacie, domagając się podjęcia tych czynności z urzędu (pismo uzupełniające z 09.05.2017r.). Wniosek nie został poparty dokumentacją geodezyjną. Organ odwoławczy wskazał, że zmiany powierzchni działki dokonać można na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zawierającej wykaz zmian danych ewidencyjnych, o którym mowa w § 46 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia. Przepis § 85 ust. 2 rozporządzenia stanowi poza tym, że "dokumentacja geodezyjna, określająca dane ewidencyjne, przyjmowana do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego powinna spełniać wymagania rozporządzenia w zakresie formatu danych i standardów technicznych". Dokumentacji takiej skarżąca nie przedłożyła, zatem organ nie mógł zastosować przepisu art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. h ustawy. Organ wskazał, że rozpatrzenie wniosku w trybie postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji nałożyło na organ obowiązek stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7, 77, 80 k.p.a. W toku postępowania ustalono, że w operacie ewidencji gruntów i budynków dla obrębu R wykazana jest działka nr [...] o pow. 0.0178 ha jako własność skarżącej, na podstawie księgi wieczystej [...]. Operat ewidencji gruntów dla miasta R, przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 22.05.1969 r. za numerem [...], został założony w oparciu o bezpośredni pomiar ustalonych granic wykonany w roku 1967. Na operat składały się rejestry gruntów oraz mapy ewidencyjne w skali 1:1000. Nowa ewidencja stała się operatem obowiązującym i w całości zastąpiła dotychczasowy kataster gruntowy. Przy ustaleniu granic sporządzono protokół ustalenia stanu władania, a ustalone granice zostały wykazane na szkicach ustalenia granic. W roku 1983 wykonano aktualizację mapy zasadniczej według stanu istniejącego w terenie i na jej podstawie sporządzono matryce mapy ewidencji gruntów w skali 1:1000, przyjęte do zasobu 22.12.1984 r. za numerem [...]. W roku 2003 wykonano operat założenia numerycznej mapy ewidencji gruntów i budynków miasta R, który przyjęto do zasobu PODGiK 28 lipca 2004 r. za numerami [...] i [...] (bazowano na operacie [...] wykorzystując dzienniki pomiarów kątów i długości z pomiaru sytuacyjno-wysokościowego z ustaleniem stanu władania). W dacie założenia ewidencji gruntów i budynków, tj. w 1969 roku, w operacie ewidencyjnym wykazano działkę nr [...] o pow. 0.1129 ha oraz działkę ewidencyjną nr [...] o powierzchni 0.0178 ha. Następnie w związku z toczącym się przed Sądem Rejonowym postępowaniem sygn. [...], w sprawie nabycia prawa własności nieruchomości przez S. i Z. P. w drodze zasiedzenia, biegły geodeta mgr inż. F. B. sporządził dokumentację geodezyjną (l.ks. rob. 20/79), na której podstawie działka ewidencyjna nr [...] została zniesiona do działki nr [...], a następnie tak powstałą działkę nr [...] podzielono na działki: nr [...], nr [...], nr [...]. Sąd Wydział I Cywilny, opierając się na wykazie zmian będącym częścią wyżej wymienionej dokumentacji, postanowieniem z 23 października 1979 r. sygn. akt [...] orzekł o nabyciu przez S. i Z. P. prawa własności działki [...] o pow. 173m2 przez zasiedzenie. W powyższej opinii technicznej zaistniała pomyłka w obliczeniu powierzchni działek nr [...] oraz nr [...]. Sąd Rejonowy Wydział I Cywilny postanowieniem z 24 listopada 1983 r., sygn. akt [...], po rozpoznaniu wniosku S. i Z. P., sprostował oczywistą omyłkę w sentencji powyższego postanowienia z 23 października 1979 r. orzekając, że działka nr [...] ma powierzchnię 323m2. Jednakże powyższe postanowienie prostujące zostało uchylone 13 marca 1984 r. postanowieniem sygn. akt [...] Sądu Wojewódzkiego Wydział I Cywilny. W związku z błędem powstałym w takcie obliczania przez geodetę powierzchni nowo powstałych działek, w granicach zatwierdzonych postanowieniem sądowym, Burmistrz Miasta R po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w dniu 29 października 1993 r. wydał decyzję znak: [...], w której orzekł o zmianie powierzchni działki ewid. nr [...] stanowiącej własność S. i Z. P. z 0.0173 ha na 0.0323 ha oraz powierzchni działki ewid. nr [...] stanowiącej własność A. i J. P. z 0.0328 ha na 0.0178 ha. Podstawę powyższych decyzji stanowiła dokumentacja geodezyjna l.ks.zam. [...] z 24.05.1993 r., sporządzona przez geodetę mgr inż. F. B., zwierająca wykaz zmian danych ewidencyjnych oraz adnotację, że "Niniejsza mapa ma na celu korektę powierzchni działki ewidencyjnej [...] =173m2 na powierzchnię 323m2". Z wykazu zmian wynika, że nowa powierzchnia działki nr [...] wynosi 178m2. Od powyższej decyzji A. i J. P. wnieśli odwołanie do Wojewody, który po jego rozpoznaniu decyzją z 17 grudnia 1993 r. znak: [...] utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Miasta R. Skarga wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego została oddalona wyrokiem z 18 kwietnia 1995 roku, sygn. akt SA/Kr 365/94. W związku z powyższym decyzja Burmistrza Miasta R z 29 października 1993 r. znak: [...] stanowiła podstawę wprowadzenia zmian w operacie ewidencyjnym. Jak wynika z zawiadomienia o zmianach danych ewidencji gruntów i budynków, załączonego do akt sprawy, zmianę powierzchni działki ewidencyjnej nr [...] z pow. 0.0328 na pow. 0.0178 ha w jednostce rejestrowej [...] wprowadzono 30 czerwca 1995 r. W ocenie organu odwoławczego Starosta prawidłowo orzekł o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków obrębu R, jednostka ewidencyjna R, polegającej na zmianie pola powierzchni działki ewid. nr [...], gdyż dane te pozostają w zgodności z materiałami źródłowymi stanowiącymi podstawę ujawnienia tych danych w operacie ewidencyjnym. Zatem w świetle § 44 pkt 2 rozporządzenia dane opisujące działkę nr [...] są aktualne. Organy nie stwierdziły zaistnienia błędu w operacie ewidencyjnym. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z przepisem § 62 ust. 1 rozporządzenia pole powierzchni działek ewidencyjnych oblicza się za pomocą współrzędnych prostokątnych płaskich, o których mowa w § 61, i koryguje o wartość powierzchniowej poprawki odwzorowawczej. Pole powierzchni działek ewidencyjnych określa się w hektarach z precyzją zapisu do 0,0001 ha (§ 62 ust. 1). Organ odwoławczy, wskazując treść § 61 ust. 1 rozporządzenia stwierdził, że przytoczone powyżej przepisy w sposób jednoznaczny wskazują okoliczności, w jakich można dokonać zmiany powierzchni działki ewidencyjnej. Wynika z nich w sposób oczywisty, że powierzchnia działki ewidencyjnej jest funkcją przebiegu jej granic, gdyż bezpośrednio wiąże się z ich numerycznym opisem. Najpierw należy ustalić przebieg granic działki ewidencyjnej, następnie pozyskać współrzędne geodezyjne punktów granicznych, a dopiero na ich podstawie obliczyć pole powierzchni działki ewidencyjnej. Zatem żądanie przez zainteresowanych zmiany powierzchni działki ewidencyjnej nr [...] bez przedłożenia dokumentacji geodezyjnej, wskazanej w przepisie § 85 ust. 2 rozporządzenia, jest bezzasadne. Wprawdzie skarżąca sugerowała, by organ dokonał zmiany powierzchni z urzędu, jednakże w ocenie organu odwoławczego nie zachodziły okoliczności do wszczęcia przez Starostę postępowania aktualizacyjnego w zakresie powierzchni działki nr [...] z uwagi na art. 24 ust. 2a pkt 1. Odnosząc się do treści odwołania od decyzji Starosty z [...] 2017r. organ odwoławczy wskazał, że przedstawione zarzuty nie dotyczą kwestii objętych powyższą decyzją. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła skarżąca J. P., zarzucając zaskarżonej decyzji, iż wydana została w postępowaniu dotkniętym naruszeniem prawa, a to: art. 7 k.p.a. poprzez błędnie ustalony w sprawie stan faktyczny; art. 15 k.p.a. poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania przez WINGiK poprzez faktyczne powielenie wniosków organu pierwszej instancji bez kontroli decyzji pierwszoinstancyjnej oraz zaniechanie samodzielnego całościowego rozpoznania sprawy; art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie całościowego zebrania materiału dowodowego w sprawie; art 80 k.p.a. poprzez wybiórczą ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego przez WINGiK; art. 136 k.p.a. poprzez zaniechanie przez WINGiK przeprowadzenia i dowodowego; 6. § 35 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez odmowę sprostowania danych w rejestrach i operatach na podstawie przedstawionego przez stronę materiału dowodowego; 7. § 44 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez przyjęcie, iż nie obowiązkiem organu dbanie o to, aby dane znajdujące się w prowadzonych rejestrach były zgodne ze stanem faktycznym; 8. § 45 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez nie wyeliminowanie błędnych danych, co skutkuje błędnym rozstrzygnięciem i koniecznością jego zmiany przez Sąd. Zdaniem skarżącej organy obu instancji zaniechały faktycznego ustalenia granic i pola powierzchni działki [...] (powierzchnia działki jest bowiem wynikową jej granic) poprzez przeprowadzenie stosownych pomiarów na gruncie. Zarzuciła, że organy nie dokonały również weryfikacji dokumentów stanowiących podstawę błędnego wpisu w ewidencji w kontekście ich nieprawidłowości, mimo zauważonego błędu. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy). Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Powołana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w obecnie rozpoznawanej sprawie jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 25 października 2017 r. znak [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty z [...] 2017 r. znak: [...] orzekającą o odmowie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu R, jednostka ewidencyjna R w zakresie działki nr [...]. Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 2101 ze zm.; zwanej dalej "ustawą") przez ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości) rozumie się system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Jedną z zasad prowadzenia ewidencji gruntów i budynków jest zasada aktualności, zgodnie z którą starostowie są zobowiązani do utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. W przypadku stwierdzenia, że ewidencja gruntów i budynków stała się nieaktualna, organy administracji geodezyjnej i kartograficznej zobowiązane są podjąć działania niezbędne do jej zaktualizowania. Przepisy ustawy oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 1034) wyraźnie precyzują kiedy i pod jakimi warunkami aktualizacja operatu jest możliwa, a brak wymaganej prawem dokumentacji, na podstawie której właściwy organ dokonuje aktualizacji operatu ewidencyjnego, musi prowadzić do odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencyjnym. W art. 20 ustawy ustawodawca określił rodzaje informacji o gruntach (art. 20 ust. 1 pkt 1) oraz ich właścicielach (art. 20 ust. 2), które obejmuje ewidencja gruntów. Informacje te mają charakter zarówno przedmiotowy, jak i podmiotowy. W odniesieniu do gruntów informacje o charakterze przedmiotowym dotyczą ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty (art. 20 ust. 1 pkt 1). Informacje podmiotowe (art. 20 ust. 2 pkt 1) dotyczą wskazania właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - innych osób fizycznych lub prawnych, w których władaniu znajdują się grunty, budynki lub ich części. Informacje o gruntach, budynkach i lokalach (zarówno podmiotowe, jak i przedmiotowe) zawiera operat ewidencyjny, którego zawartość określa art. 24 ust. 1 ustawy. Szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji gruntów i wprowadzania w niej zmian reguluje ww. rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Aktualizacja operatu ewidencyjnego może nastąpić wyłącznie przez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Zgodnie z treścią art. 24 ust. 2b pkt 1 ustawy aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, f) zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku oraz zgłoszeń rozbiórki budynku, o których mowa odpowiednio w art. 30, art. 54 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, g) wpisów w innych rejestrach publicznych, h) wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców; W drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach (24 ust. 2b pkt 2). Z przepisów ustawy wynika, że zmiana danych ewidencyjnych może nastąpić albo z urzędu albo na wniosek uprawnionych podmiotów zgodnie z art. 24 ust. 2a ustawy, który stanowi, że informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji: 1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z: a) przepisów prawa, b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4, c) materiałów zasobu, d) wykrycia błędnych informacji; 2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Organ może prowadzić postępowanie z urzędu w wyżej wskazanych przypadkach. W niniejszej sprawie organ nie znalazł okoliczności uzasadniających wszczęcie przez Starostę postępowania aktualizacyjnego w zakresie powierzchni działki nr [...] z urzędu i Sąd podziela stanowisko organów w tym zakresie w całej rozciągłości. Rozpoznawana sprawa toczyła się na wniosek, który dotyczył zmiany powierzchni działki ewidencyjnej nr [...]. Zgodnie z przepisem art. 24 ust. 2a pkt 2 ustawy organ może dokonać zmiany danych ewidencyjnych na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Bezsporne jest, że w przedmiotowej sprawie skarżąca spełnia niniejsze kryteria. Z treści księgi wieczystej nr [...] wynika, że skarżąca J. P. jest właścicielem nieruchomości oznaczonej jako działka ewid. nr [...] o powierzchni 0.0178 ha. Dane te pozostają w zgodności z zapisami zawartymi w rejestrze gruntów prowadzonym dla obrębu ewidencyjnego R oraz materiałami źródłowymi stanowiącymi podstawę ujawnienia tych danych w operacie ewidencyjnym. Operat ewidencji gruntów dla miasta R, przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 22.05.1969 r. za numerem [...], został założony w oparciu o bezpośredni pomiar ustalonych granic wykonany w roku 1967. W roku 1983 wykonano aktualizację mapy zasadniczej według stanu istniejącego w terenie i na jej podstawie sporządzono matryce mapy ewidencji gruntów w skali 1:1000, przyjęte do zasobu 22.12.1984 r. za numerem [...]. W roku 2003 wykonano operat założenia numerycznej mapy ewidencji gruntów i budynków miasta R, który przyjęto do zasobu PODGiK 28 lipca 2004 r. za numerami [...] i [...] (bazowano na operacie [...] wykorzystując dzienniki pomiarów kątów i długości z pomiaru sytuacyjno-wysokościowego z ustaleniem stanu władania). W dacie założenia ewidencji gruntów i budynków, tj. w 1969 roku, w operacie ewidencyjnym wykazano działkę nr [...] o pow. 0.1129 ha oraz działkę ewid. nr [...] o powierzchni 0.0178 ha. Następnie w związku z toczącym się przed Sądem Rejonowym postępowaniem sygn. [...], w sprawie nabycia prawa własności nieruchomości przez S. i Z. P. w drodze zasiedzenia, biegły geodeta mgr inż. F. B. sporządził dokumentację geodezyjną (l.ks. rob. 20/79). Na jej podstawie działka ewidencyjna nr [...] została zniesiona do działki nr [...], a następnie tak powstałą działkę nr [...] podzielono na działki: nr [...], nr [...], nr [...]. Podstawę powyższej decyzji stanowiła dokumentacja geodezyjna l.ks.zam. [...] z 24.05.1993 r., sporządzona przez geodetę mgr inż. F. B., zwierająca wykaz zmian danych ewidencyjnych oraz adnotację że, cyt. "Niniejsza mapa ma na celu korektę powierzchni działki ewidencyjnej [...] =173m2 na powierzchnię 323m2". Z wykazu zmian wynika, że nowa powierzchnia działki nr [...] wynosi 178m2. Decyzja Burmistrza Miasta R z 29 października 1993 r. znak: [...] stanowiła podstawę wprowadzenia zmian w operacie ewidencyjnym. Jak wynika z zawiadomienia o zmianach danych ewidencji gruntów i budynków, załączonego do akt sprawy, zmianę powierzchni działki ewidencyjnej nr [...] z pow. 0.0328 na pow. 0.0178 ha; w jednostce rejestrowej [...] wprowadzono 30 czerwca 1995 r. Podkreślić należy jeszcze raz, że postępowanie prowadzone jest na wniosek skarżącej, który dotyczy zmiany powierzchni działki ewidencyjnej, a wniosek nie został poparty dokumentacją geodezyjną. Rację mają organy, że zmiany powierzchni działki dokonać można na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zawierającej wykaz zmian danych ewidencyjnych, o którym mowa w § 46 ust. 3 rozporządzenia. Dokumentacji takiej skarżąca nie przedłożyła, zatem organ nie mógł zastosować przepisu art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. h ustawy. W przedmiotowej sprawie organy prawidłowo orzekły o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków obrębu R, jednostka ewidencyjna R, polegającej na zmianie pola powierzchni działki ewidencyjnej nr [...], gdyż dane te pozostają w zgodności z materiałami źródłowymi stanowiącymi podstawę ujawnienia tych danych w operacie ewidencyjnym. Art. 44 pkt 2 rozporządzenia stanowi, że do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Zgodnie z brzmieniem powyżej powołanego przepisu dane opisujące działkę nr [...] są aktualne, a organy nie stwierdziły zaistnienia błędu w operacie ewidencyjnym. Paragraf 85 ust. 2 rozporządzenia stanowi, iż dokumentacja geodezyjna, określająca dane ewidencyjne, przyjmowana do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego powinna spełniać wymagania rozporządzenia w zakresie formatu danych i standardów technicznych tych danych oraz zawierać wykaz zmian danych ewidencyjnych, o którym mowa w § 46 ust. 3. Żądanie więc przez skarżącą zmiany powierzchni działki ewidencyjnej nr [...] bez przedłożenia dokumentacji geodezyjnej, wskazanej w powyższym przepisie rozporządzenia, jest bezzasadne. Zdaniem Sądu, wydanie decyzji przez organy obu instancji nastąpiło w postępowaniu odpowiadającym wymogom Kodeksu postępowania administracyjnego, a sądowa kontrola zaskarżonego rozstrzygnięcia prowadzi do zaakceptowania stanowiska organów. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Prowadząc kontrolowane postępowanie organy wyjaśniły sprawę wszechstronnie, poczyniły prawidłowe ustalenia faktyczne na podstawie dostępnych w zasobach dokumentów, a następnie dokonały wszechstronnej i trafnej oceny materiału dowodowego. Mając powyższe na uwadze, Sąd - stosownie do art. 151 p.p.s.a. – skargę oddalił.