III SA/Kr 1544/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wygaśnięciu decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić skargę Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1032/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 7 maja 2008 r. nr [...] oraz poprzedzająca ją decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 3 marca 2008 r. o odmowie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Komendanta Powiatowego Policji nr [...] z dnia 6 września 2005 r., stwierdzającej wygaśniecie z dniem 30 kwietnia 2005 r. własnej decyzji nr [...] z dnia 2 listopada 1999 r., o przyznaniu K. J. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Komendant Wojewódzki Policji, w dniu 21 maja 2009 r., wydał decyzję nr [...], znak [...], na podstawie art. 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 i art. 157 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, mocą której stwierdził nieważność ostatecznej decyzji znak [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia 6 września 2005 r. stwierdzającej wygaśnięcie z dniem 30 kwietnia 2005 r. decyzji nr [...] z dnia 2 listopada 1999 r. o przyznaniu skarżącemu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, z uwagi na wydanie jej bez podstawy prawnej; a zatem faktycznie wykonał w/w wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pismem z dnia 22 października 2021 r., skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wygaśnięciu decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Szczególnym rodzajem skargi do sądu administracyjnego jest skarga na niewykonanie wyroku. Ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej p.p.s.a.), została wprowadzona zmiana zakresu skargi na niewykonanie wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. w aktualnym brzmieniu: "w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny". Ten rodzaj skargi służy w przypadku rozpoznania przez sąd administracyjny skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania przez organ wykonujący administrację publiczną. Jej przedmiotem jest kontrola działania organu wykonującego administrację publiczną, z przepisami prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a., służy aktualnie skarga na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe postępowanie, a zatem skarga w zakresie właściwości sądu administracyjnego unormowana w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a., a zatem w sytuacji gdy, po uwzględnieniu skargi na bezczynność lub przewlekłość, organ nie wydał aktu lub nie podjął czynności. Skarga ta jest więc ograniczona wyłącznie do przypadków bezczynności lub przewlekłości prowadzenia postępowania przez organ wykonujący administrację publiczną, po wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Nie obejmuje ona natomiast bezczynności lub przewlekłości organu, po wyroku uwzględniającym skargę na akt lub czynność przez uchylenie lub stwierdzenie nieważności, jak miało to miejsce w sprawie skarżącego, sygn. akt II SA/Wa 1032/08. W takim przypadku bezczynność lub przewlekłość podlega zaskarżeniu na ogólnych zasadach skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania. Tego rodzaju skargą nie są też objęte przypadki, które strona ocenia jako niewykonanie wyroku, tj. gdy zostaje wydany akt lub podjęta czynność przez organ wykonujący administrację publiczną wbrew ocenie prawnej i wbrew wskazaniom co do dalszego postępowania. Na taki akt lub czynność służy odpowiedni rodzaj skargi. Sąd wskazuje również, że także przy przyjęciu, że podstawą skargi K. J. miałby być art. 145a § 3 p.p.s.a., który stanowi, że "w przypadku niewydania decyzji lub postanowienia, o których mowa w § 1, w określonym przez sąd terminie, strona może wnieść skargę, żądając wydania orzeczenia stwierdzającego istnienie albo nieistnienie uprawnienia lub obowiązku. Sąd wyda orzeczenie w tym przedmiocie, jeżeli pozwalają na to okoliczności sprawy. W wyniku rozpoznania skargi sąd stwierdza czy niewydanie decyzji lub postanowienia miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa i może ponadto z urzędu albo na wniosek strony wymierzyć organowi grzywnę w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6", podlega ona odrzuceniu. Wniesienie skargi, o której mowa w tym przepisie, możliwe jest, jeżeli zgodnie z art. 145a § 1 p.p.s.a. Sąd, w przypadku uwzględnienia skargi na decyzję lub postanowienie z powodu naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub w razie uwzględnienia skargi z powodu naruszenia przepisów prawa będących podstawą stwierdzenia nieważności, jeżeli było to uzasadnione okolicznościami sprawy, zobowiązał organ do wydania w określonym terminie decyzji lub postanowienia, wskazując sposób załatwienia sprawy lub jej rozstrzygnięcie, chyba że rozstrzygnięcie pozostawiono uznaniu organu, co w przypadku skarżącego nie miało miejsca, bowiem wyrok z dnia 14 stycznia 2009 r. w sprawie sygn. akt II SA/Wa 1032/08, nie zawierał takiego zobowiązania do wydania przez organ decyzji w określonym terminie. Tylko bowiem w przypadku niewydania decyzji lub postanowienia w określonym przez sąd terminie, strona może wnieść skargę, żądając wydania orzeczenia stwierdzającego istnienie lub nieistnienie uprawnienia lub obowiązku, a Sąd wydaje wówczas orzeczenie merytoryczne, jeżeli pozwalają na to okoliczności sprawy; stwierdza, czy niewydanie decyzji lub postanowienia miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; a także może wymierzyć organowi grzywnę w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W świetle powyższych argumentów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.