III SA/Kr 1551/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 marca 2018 r. wniosku A. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. K. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie propozycji zatrudnienia dla funkcjonariusza postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, działając na podstawie 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U.2016.1948) - dalej P.w.k.a.s - złożył A. K. (dalej jako skarżąca) w dniu 27 kwietnia 2017 r. pisemną propozycję pracy nr [...], określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w K. W powyższej propozycji wskazano, że zaproponowane warunki zatrudnienia, po ich przyjęciu, będą obowiązywać od dnia 1 czerwca 2017 r. Organ pouczył skarżącą, że w terminie 14 dni od dnia otrzymania propozycji powinna ona złożyć pisemne oświadczenie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne z odmową przyjęcia propozycji zatrudnienia. W przypadku odmowy przyjęcia propozycji zatrudnienia, stosunek służbowy skarżącej wygaśnie po upływie 3 miesięcy licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym skarżąca złoży oświadczenie o odmowie przyjęcia propozycji zatrudnienia lub upływie terminu do złożenia oświadczenia, jednak nie później niż 31 sierpnia 2017 r. W ww. pisemnej propozycji zawarto też stwierdzenie, że "wygaśnięcie stosunku służbowego traktuje się jak zwolnienie ze służby". Skarżąca otrzymała propozycję w dniu 28 kwietnia 2017 r., natomiast w dniu 10 maja 2017 r. złożyła oświadczenie o jej przyjęciu (k. 302 akt administracyjnych). Jednocześnie w piśmie z dniu 16 maja 2017 r. (data prezentaty organu) skarżąca złożyła odwołanie od otrzymanej propozycji. Pismem z dnia 13 czerwca 2017 r. skarżąca złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia 22 czerwca 2017 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej poinformował skarżącą o braku podstaw do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie oraz złożenia skarżącej propozycji służby. Na złożoną propozycję pracy skarżąca pismem z dnia 6 grudnia 2017 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze wniosła również o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podnosząc, że kierowane do niego pisma nie zawierały żadnych pouczeń prawnych do środków zaskarżenia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wnioskując o odrzucenie skargi wskazał, że złożona skarżącej propozycja pracy nie stanowi aktu lub czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 P.p.s.a, tj. aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Nadto z ostrożności procesowej organ wniósł o oddalenie skargi. Obydwa swoje stanowiska obszernie uzasadnił. Zdaniem organu skarżąca nie zachowała trybu przewidzianego do wniesienia skargi. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej złożył skarżącej propozycję z dnia 27 kwietnia 2017 r., a skarżąca potwierdziła jej otrzymanie w dniu 28 kwietnia 2017 r. Wobec powyższego, to w tym dniu skarżąca dowiedziała się o podjęciu czynności złożenia propozycji. Nie jest bowiem możliwe jednoczesne zatrudnienie tej samej osoby w ramach stosunku pracy oraz stosunku służby, a tym samym jednoczesne złożenie propozycji pracy i służby. Wobec czego, 14 dniowy termin, o którym owa w art. 52 § 3 ppsa upłynął w dniu 12 maja 2017 r. Tymczasem "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" zostało wniesione w dniu 13 czerwca 2017 r. Wobec powyższego, wniesienie skargi skutkować winno jej odrzuceniem jako niedopuszczalnej. Jednocześnie zdaniem organu, w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zastosowania przepisu art. 52 §3 zd. drugie ppsa w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r. zgodnie z którym Sąd po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Podniósł, że skarżąca w żadnym miejscu skargi nie odniosła się do przyczyny uchybienia terminowi określonemu w art. 52 §3 ppsa. Tym samym nie wykazała braku zawinienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Przenosząc powołane przepisy na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że bezspornym jest, że propozycja przedstawiona skarżącej przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, jak również pismo organu z dnia 22 czerwca 2017 r. nie zawierało żadnego pouczenia co do możliwości odwołania się przez skarżącego do sądu lub organu wyższej instancji. Skarżąca nie zgadzając się ze złożoną propozycją pracy, pismem z dnia 13 maja 2017 r. wezwała Dyrektora Izby Administracji Skarbowej do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei w dniu 17 maja 2017 r. wezwała Dyrektora Izby Administracji Skarbowej do złożenia jej propozycji służby. Podkreślić należy, że skarżąca w swoim wniosku o przywrócenie terminu powołała się na brak jakiegokolwiek pouczenia ze strony organu co do środków zaskarżenia przedstawianej mu propozycji pracy. Rozpatrując merytorycznie złożony wniosek Sąd doszedł do przekonania, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Jak już powyżej Sąd wskazywał, żadne z pism procesowych skierowanych przez organ do skarżącej nie zawierało pouczenia do środków zaskarżenia. Skarżąca w skardze podkreślała, że przyjęła propozycję pracy działając pod przymusem prawnym i ekonomicznym, jednak nie zgadzała się z faktem przedłożenia propozycji pracy, a nie propozycji służby i dlatego starała się składając różne pisma procesowe ją zaskarżyć, jednak organ nigdy nie pouczył jej o możliwości zaskarżenia tej propozycji do sądu administracyjnego. Wszystkie powyżej przedstawione okoliczności przemawiają, zdaniem Sądu za uwzględnieniem wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Trudno przypisać skarżącej winę w niedochowaniu terminu do wniesieniu skargi do sądu, skoro przepisy ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej są na tyle niejasne, że spowodowały rozbieżność w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przesądzającym jednak argumentem za przyjęciem braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi było to, że organ, nie uznając prawa skarżącej do zaskarżenia przedmiotowego aktu, konsekwentnie nie pouczał jej o sposobie i terminach wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Brak pouczenia, pouczenie niepełne, błędne lub niejasne powoduje, że uchybienie terminu do wniesienia skargi jest niezawinione przez stronę i może być podstawą wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie NSA z dnia 9 lutego 2012 r., II OZ 61/12 oraz WSA w Kielcach z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Ke 603/17). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności oraz respektując wynikającą z art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji RP zasadę prawa do sądu, Sąd przywrócił skarżącej termin do wniesienia skargi do sądu na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.