III SA/Kr 1556/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 31 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Szpitala Specjalistycznego im. J. Śniadeckiego w Nowym Sączu o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Szpitala Specjalistycznego im. J. Śniadeckiego w Nowym Sączu na decyzję Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 18 czerwca 2014 r. nr FE-IV.3160.9.6.2012 w przedmiocie zwrotu dofinansowania otrzymanego ze środków europejskich postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 18 czerwca 2014 r. nr FE-IV.3160.9.6.2012 Zarząd Województwa Małopolskiego utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia 29 kwietnia 2014 r. nr FE-IV.3160.9.5.2012, którą zobowiązano Szpital Specjalistyczny im. J. Śniadeckiego w Nowym Sączu do zwrotu dofinansowania otrzymanego z dotacji rozwojowej w kwocie 5621,24 zł wraz z odsetkami. W skardze na decyzję Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 18 czerwca 2014 r. nr FE-IV.3160.9.6.2012 Szpital Specjalistyczny im. J. Śniadeckiego w Nowym Sączu wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż jej wykonanie może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw. Strona skarżąca wskazała, iż w razie wykonania zaskarżonej decyzji Szpital otrzyma kolejne płatności pomniejszone o naliczone korekty finansowe, co zmusi go do poszukiwania alternatywnych źródeł finansowania bieżących prac, np. poprzez zaciągnięcie kredytu bankowego lub pożyczki bankowej. Strona skarżąca podkreśliła, że takie czynności mogą doprowadzić do "dalszych niekorzystnych dla Szpitala skutków prawnych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy zauważyć, że aby sąd mógł wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności skarżący musi wykazać we wniosku okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05). Wojewódzki Sąd Administracyjny zwraca również uwagę, że to do obowiązków skarżącego należy wskazanie konkretnego niebezpieczeństwa lub konkretnej szkody, mogących powstać na skutek wykonania zaskarżonej decyzji. Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009r., sygn. akt II FZ 39/09). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż strona skarżąca nie wykazała, że z wykonaniem zaskarżonej decyzji wiąże się niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu, okoliczność zwrotu udzielonego dofinansowania nie stanowi sama w sobie przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, gdyż istnieje możliwość odzyskania utraconych środków pieniężnych. Z kolei samo twierdzenie strony skarżącej, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające. Strona skarżąca winna była bowiem poprzeć swoje twierdzenia dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej, czego jednak nie uczyniła. W szczególności strona skarżąca powinna przedstawić dane, na podstawie których Sąd byłby w stanie ocenić, czy sytuacja finansowa Szpitala rzeczywiście jest tego rodzaju, że konieczność zwrotu kwoty 5621,24 zł doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto, w ocenie Sądu, strona skarżąca jedynie w sposób ogólny wskazała na komplikacje, jakie wywoła zwrot kwoty 5621,24 zł, wskazując na konieczność ubiegania się o kredyt lub pożyczkę. Szpital nie przedstawił jednak wysokości posiadanych przez siebie środków finansowych, nie podał, czy posiada zdolność do uzyskania brakujących środków w drodze kredytu lub pożyczki, ani też nie wyjaśnił, jakich "bieżących prac" nie będzie w stanie wykonać bez kwoty, której zwrot orzeczono w zaskarżonej decyzji. Skoro więc strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia jej przez tą decyzję znacznej szkody lub wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków – na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – Sąd orzekł jak w sentencji.