III SA/Kr 156/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka (spr.) Asesor WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 września 2021 r. sprawy ze skargi S. S. i T. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 4 grudnia 2020 r. znak [...] w przedmiocie zarzutów do operatu modernizacji ewidencji gruntów i budynków 1. skargę oddala; 2. zarządza zwrot skarżącym kwoty 200 (dwieście) złotych tytułem nadpłaconego wpisu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 4 grudnia 2020 r. znak sprawy: [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm. – dalej powoływanej jako "k.p.a.") oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 2052) po rozpatrzeniu odwołania skarżących S. i T. S. od decyzji nr [...] Starosty z [...] 2020 r. znak: [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym: Starosta po rozpatrzeniu zarzutów zgłoszonych przez skarżących S. i T. S. do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym, dotyczących powierzchni i granic działek nr [...] i [...] położonych w obrębie J, decyzją nr [...] z [...] 2020 r. znak: [...] orzekł: I. o uwzględnieniu zarzutów złożonych przez skarżących do operatu modernizacji ewidencji gruntów i budynków jednostki ewidencyjnej M, obręb J, przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego za numerem [...] w zakresie granic /powierzchni działki [...]; II. w ramach rozpatrzenia zarzutów do modernizacji o aktualizacji granic i powierzchni działki [...] położonej w J oraz ujawnieniu w bazie danych ewidencyjnych informacji o spornych odcinkach granic działki [...] z działkami: [...], [...], [...] w punkcie 10795, 888/1 na odcinku od punktu 10795 do punktu 10844. Po nowym pomiarze powierzchnia działki [...] wynosi 0,4630 ha. Powyższe zatwierdza się zgodnie z dokumentacją [...] przyjętą do materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 30.09.2015 r. Od powyższej decyzji odwołanie złożyli skarżący, nie zgadzając się z rozstrzygnięciem zawartym w punkcie II i wnosząc o uchylenie wydanej decyzji w zaskarżonej części i przeprowadzenie ponownie postępowania administracyjnego. Rozpatrując powyższe odwołanie oraz całość materiału dowodowego, organ odwoławczy rozważył, co następuje: Przepisami prawa materialnego regulującymi kwestie prowadzenia przez starostę operatu ewidencji gruntów i budynków są przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 2052; dalej powoływanej jako "ustawa") oraz rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 393 - dalej powoływanej jako "rozporządzenie"). W roku 2009 przeprowadzono, na podstawie art. 24a ustawy, modernizację operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu J w gminie M. Projekt operatu opisowo-kartograficznego został wyłożony do publicznego wglądu zainteresowanych w dniach od 30 października do 20 listopada 2009 r. w siedzibie Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej. Stał się on, zgodnie z obowiązującym wówczas przepisem art. 24a ust. 8 i ust. 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, z dniem 21 listopada 2009 r. operatem ewidencji gruntów i budynków. W dniu 16 kwietnia 2010 r. w Dzienniku Urzędowym Województwa Nr 154 poz. 963 zamieszczono Informację Starosty z 29 marca 2010 r. w sprawie kompleksowej modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków w obrębach: J, K, M, S, Ś i Z w jednostce ewidencyjnej M. Operat opisowo-kartograficzny (modernizacyjny) dla obrębu J został przyjęty do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 27 listopada 2009 r. z numerem [...]. W ramach prac modernizacyjnych podejmowano czynności mające na celu ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych. Ustalenie przebiegu granic przedmiotowych działek ewidencyjnych odbyło się 15 września 2009 r. Ze sporządzonego z tych czynności protokołu wynika, że wniesiono i wskazano przebieg granicy na podstawie danych ewidencji gruntów oraz operatu [...]. Ze względu na dużą rozbieżność danych źródłowych przebieg granicy nie został ustalony. Podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków przeprowadzonej w trybie przepisu art. 24a ustawy, każdy czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych, a kiedy projekt operatu opisowo-kartograficznego staje się operatem ewidencji gruntów i budynków może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa (a od 12 lipca 2014 r. także w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej starostwa) informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych. W rozpatrywanej sprawie ustalono, iż 2 lutego 2010 r., czyli po czynnościach wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego do publicznego wglądu, a przed zamieszczeniem informacji Starosty w Dzienniku Urzędowym Województwa, do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej wpłynęło opatrzone datą 29 stycznia 2010 r. pismo skarżących, w którym wnioskowali oni o wyjaśnienie zmian dotyczących konfiguracji i pola powierzchni działek nr [...] i nr [...] położonych w miejscowości J, gmina M. "Pragniemy nadmienić, że nie było nas przy pomiarach terenowych, nie zostaliśmy o nich powiadomieni pisemnie. Nie wyraziliśmy także zgody na jakiekolwiek zmiany wprowadzone najprawdopodobniej podczas modernizacji gruntów i użytków przez [...] firmę wykonującą pomiar." Wniesione przez skarżących pismo z 29 stycznia 2010 r. powinno zostać uznane za zgłoszenie zarzutów do danych ewidencyjnych zgodnie z art. 24a ust. 9 ustawy. Pismo skarżących zostało jednak pierwotnie potraktowane przez Starostę jako wniosek o aktualizację, a postępowaniem objęto nie tylko działki nr [...] i nr [...] wymienione w tym piśmie, ale też działki sąsiadujące nr [...] i nr [...]. Podczas prowadzonego wówczas postępowania została wykonana dokumentacja geodezyjna dotycząca działek nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...], przyjęta do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 1 marca 2011 r. z numerem [...] (dołączona do dokumentacji modernizacji o tym samym oznaczeniu). Potwierdza ona, że geodeta uprawniony mgr inż. A. N. dokonała 16 czerwca 2010 r. ustalenia przebiegu granic działki nr [...] z działką nr [...] oraz działki nr [...] z działką nr [...]. Z protokołu ustalenia wynika, że przebieg tych granic został ustalony, a obecne na gruncie strony podpisały protokół. Na podstawie tej dokumentacji Starosta wydał decyzję z [...] 2011 r. znak: [...]. Decyzję tę uchylił Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z [...] 2011 r. znak: [...], w uzasadnieniu kwestionując m.in. objęcie postępowaniem działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...]. Przedmiotowa sprawa była już kilkakrotnie rozpatrywana zarówno przez organ l instancji, jak i organ odwoławczy oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. W tym miejscu należy zaznaczyć, iż działania podjęte przez Starostę po uchyleniu przez organ II instancji decyzji z [...] 2011 r. polegały na rozdzieleniu postępowania na dwa odrębne: jedno w sprawie zarzutów do powierzchni działek nr [...] i nr [...] i drugie w sprawie zarzutów do przebiegu granic tych działek. Ponownie rozpatrując przedmiotową sprawę w zakresie przebiegu granic Starosta uznał, że ustalenie przebiegu granic, które miało miejsce 16 czerwca 2010 r. jest wadliwe, gdyż nastąpiła tutaj wymiana gruntów, zatem nieformalny obrót ziemią, który jest niedopuszczalny. W 2014 roku wykonawca prac modernizacyjnych sporządził, jako uzupełnienie operatu, wykaz zmian danych ewidencyjnych dotyczący działek nr [...] i [...], zgodnie z którym powierzchnie tych działek zostały zmienione na powierzchnie obowiązujące przed modernizacją. Wykaz ten stanowił podstawę wydania przez Starostę ostatecznej decyzji nr [...] z [...] 2014 r. znak: [...] dotyczącej wyłącznie powierzchni działek nr [...] i [...]. Decyzji tej organ nie uwzględnił w prowadzonym postępowaniu związanym z zarzutami, na co zwrócił uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 29 listopada 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 1006/16 oraz Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w decyzji z 21 listopada 2017 r. znak: [...]. W ramach działań dotyczących przebiegu granic działek ewidencyjnych zgromadzona została dokumentacja, która miała umożliwić rozpatrzenie zarzutów zgłoszonych do danych ewidencyjnych. W związku z wykazanymi nieprawidłowościami w procesie modernizacji, dotyczącymi niespójności powierzchni z ustalonym 15 września 2009 r. i 16 czerwca 2010 r. przebiegiem granic przedmiotowych działek, powtórzono czynności mające na celu ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych. Wynikiem ponownego ustalenia przebiegu granic działek nr [...] i nr [...] z działkami sąsiednimi, które odbyło się na gruncie 26 sierpnia 2015 r., jest operat techniczny, sporządzony przez geodetę uprawnionego B. P., przyjęty do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 30 września 2015 r. z numerem [...]. Należy podkreślić, że wobec faktu, że powierzchnia działki ewidencyjnej wynika z przebiegu jej granic, odrębne rozpatrywanie zarzutów dotyczących powierzchni i przebiegu granic działek było nieprawidłowe, czego skutkiem była wadliwość, a zatem i nieskuteczność prowadzonych postępowań. Z tej przyczyny Starosta, kontynuując postępowanie w sprawie rozpatrzenia zarzutów odnośnie do przedmiotowych działek, zwrócił się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego o wszczęcie z urzędu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji znak: [...] z 21 maja 2014 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, decyzją z [...] 2018 r. znak: [...] stwierdził nieważność tej decyzji Starosty. W związku z jej wyeliminowaniem z obrotu prawnego okoliczności sprawy uległy zmianie, wobec czego organ l instancji prawidłowo przyjął, że przedmiotem postępowania jest przebieg granic i powierzchnie działek ewidencyjnych nr [...] i [...], do których skarżący zgłosili zarzuty. Starosta ponownie rozpatrując przedmiotową sprawę, na skutek uchylenia przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzji z [...] 2019 r. znak: [...], rozdzielił ponadto sprawę na dwa odrębne postępowania, o czym pismem z 24 lipca 2020 r. zawiadomił zainteresowanych. Pierwsze dotyczy zarzutów do danych ujawnionych w operacie modernizacyjnym w zakresie granic i powierzchni działki nr [...] i podlega ocenie w niniejszej decyzji. Drugie postępowanie dotyczy działki nr [...] i w tym zakresie zapadnie odrębne rozstrzygnięcie. Rozpatrując niniejszą sprawę dotyczącą zarzutów zgłoszonych w trybie art. 24a ust. 9 ustawy, należało zbadać, czy dane objęte modernizacją dotyczące działki nr [...] stanowiącej własność skarżących, ujawnione na podstawie decyzji nr [...] Starosty z [...] 2020 r. znak: [...] w ewidencji gruntów i budynków prawidłowo, są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Jak wynika z akt sprawy, uznano za nieprawidłowe czynności ustalenia przebiegu granic przeprowadzone w ramach prac modernizacyjnych 15 września 2009 r. oraz w toku postępowania dotyczącego rozstrzygania zarzutów 16 czerwca 2010 r. Starosta rozpatrując przedmiotową sprawę uznał, że ustalenie przebiegu granic, które miało miejsce 16 czerwca 2010 r. jest wadliwe, gdyż nastąpiła tutaj wymiana gruntów, zatem nieformalny obrót ziemią, który jest niedopuszczalny. Było zatem zasadne powtórzenie tych czynności. Rezultaty ponownie wykonanych prac mających na celu ustalenie przebiegu granic działki nr [...] oraz ich pomiaru zawiera przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operat [...] sporządzony przez geodetę uprawnionego B. P., który przyjęto do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 30 września 2015 r. Należy mieć na uwadze, że są to prace geodezyjne, które należało wykonać zgodnie z przepisami rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym od 31 grudnia 2013 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 1551 z 16 grudnia 2013 r.). Organ wskazał na treść § 36, § 37, § 38, § 39 rozporządzenia. Wykonawca pracy geodezyjnej (operat [...]) dokonał analizy istniejącej dokumentacji (karta 365-364 akt sprawy), również tej wykonanej podczas modernizacji, a także sytuacji w terenie. Z czynności ustalenia sporządził protokół oraz szkic graniczny i pomierzył położenie ustalonych punktów granicznych. O czynnościach mających na celu ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych zawiadomił zainteresowanych prawidłowo, to jest zgodnie z § 38 ust. 3 rozporządzenia. Z protokołu ustalenia granic (karta 420-426) spisanego 26 sierpnia 2015 r. przez geodetę B. P. wynika, że granice działki nr [...] wykonawca ustalił: - z działkami nr [...], [...], [...] na podstawie zgodnych wskazań ówczesnych właścicieli tych działek oraz skarżących, potwierdzonych złożonymi podpisami do protokołu; - z działkami nr [...] i nr [...] na podstawie zgodnych wskazań ich właścicieli oraz skarżących potwierdzonych złożonymi podpisami do protokołu - zgodnie z przepisem § 39 ust. 1 rozporządzenia; z działką nr [...] na podstawie analizy map jednostkowych, zaakceptował ją ówczesny współwłaściciel działki nr [...] E. S. M. S. nie była obecna przez cały czas trwania czynności ustalenia, skarżący ustalonej granicy nie zaakceptowali; z działkami drogowymi nr [...] i nr [...] na podstawie analizy map jednostkowych, skarżący nie zaakceptowali jej, w czynnościach brał udział również przedstawiciel Urzędu Gminy M – D. B., która złożyła podpis w protokole; - z działką nr [...] na podstawie analizy map jednostkowych, ówcześni współwłaściciele działki nr [...] nie brali udziału w czynnościach, skarżący zaakceptowali granice w punkcie 10843 oraz na odcinku od punktu 10843 do punktu 10844, nie wyrazili natomiast zgody na ustaloną granicę na odcinku od punktu 10844 do punktu 10795. Odcinki granic, których przebiegu nie zaakceptowali skarżący, wykonawca oznaczył na szkicu granicznym jako sporne. Podobną informację zamieścił również na wykazie współrzędnych. Podkreślenia wymaga, że ustalenie przebiegu granicy ewidencyjnej kończy się z chwilą opracowania operatu technicznego i przyjęcia go do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. To operat techniczny jest dokumentem geodezyjnym stanowiącym podstawę decyzji, a nie kolejne oświadczenia zainteresowanych podmiotów składane na etapie prowadzenia administracyjnego postępowania ewidencyjnego. Organ odwoławczy stwierdził, iż czynności dokonane przez geodetę B. P. 26 sierpnia 2015 r. dotyczące granic działki nr [...] są prawidłowe w świetle przepisów rozporządzenia. Zatem, mając dodatkowo na uwadze, iż dane ewidencyjne zawarte w przedmiotowym operacie technicznym spełniają wymagania rozporządzenia w zakresie formatu danych i standardów technicznych tych danych, organ odwoławczy stwierdził, że dokumentacja geodezyjna zawarta w operacie nr [...] przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego 30 września 2015 r., może stanowić podstawę do wykazania przebiegu granic działki nr [...] z działkami sąsiednimi, w tym ujawnienia w bazie danych ewidencyjnych informacji o spornych odcinkach granic. Ustalony w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków (w trybie przepisów § 37-39 rozporządzenia) przebieg granicy ewidencyjnej nie nadaje jej charakteru granicy prawnej i nie wyłącza możliwości rozstrzygnięcia sporu o zasięg prawa własności pomiędzy właścicielami sąsiednich działek w trybie postępowania rozgraniczeniowego. W obowiązującym stanie prawnym ustalenie przebiegu granic spornych przez określenie położenia punktów granicznych i linii granicznych i utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie może nastąpić na wniosek zainteresowanych w postępowaniu o rozgraniczenie nieruchomości, gdzie organem właściwym jest wójt (burmistrz, prezydent) wykonujący to zadanie jako zadanie własne gminy (art. 30 ust. 1 ustawy), a w dalszej kolejności - sąd (art. 34 ust. 2 ustawy). Odnosząc się do powierzchni działki nr [...] organ wskazał, iż w wyniku dokonanego ustalenia przebiegu granic i pomiaru położenia punktów granicznych uzyskano ich współrzędne z wymaganą dokładnością. Zgodnie z przepisem rozporządzenia § 60 ust. 1 pkt 2, danymi ewidencyjnymi dotyczącymi działki ewidencyjnej jest między innymi numeryczny opis granic, którego dokonuje się za pomocą zbiorów punktów granicznych, określonych na podstawie geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych z błędem średnim nieprzekraczającym 0,30 m (§ 61 ust. 1 rozporządzenia) względem osnowy 1 klasy. Pozyskanie współrzędnych punktów granicznych określających przebieg granic działki nr [...] z wymaganą dokładnością, wskazaną w powołanym przepisie, pozwoliło na obliczenie jej pola powierzchni. Z zawartego w operacie [...] (karta 299) wykazu zmian wynika, że powierzchnia działki nr [...] wynosi 0,4630 ha, a punkty graniczne (karta 352) pomierzono z błędem średnim nieprzekraczającym 0,10 m i nadany został im atrybut BPP=1. Rozpatrując niniejszą sprawę dotyczącą zarzutów złożonych do zmodernizowanych danych granic i powierzchni działki ewidencyjnej nr [...], organ odwoławczy ocenił dostępną dokumentację zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowiącą podstawę wykazania przebiegu granicy nr [...]. Dokonał analizy kryteriów, według których ustalono przebieg granic tej działki z działkami sąsiednimi i uznał, że operat techniczny nr [...], w tym zawarty w nim protokół ustalenia przebiegu granic, zostały wykonane zgodnie z obowiązującymi przepisami i standardami technicznymi i mogą stanowić podstawę do wykazania danych ewidencyjnych w zakresie przebiegu granic działki nr [...] z działkami sąsiednimi oraz powierzchni działki nr [...]. W ocenie organu odwoławczego okoliczności istotne dla niniejszego postępowania zostały dostatecznie wyjaśnione i udowodnione przez organ l instancji. W sprawie zgromadzono niezbędny materiał dowodowy oraz zapewniono czynny udział stronom na każdym etapie postępowania administracyjnego. Wobec powyższego organ odwoławczy rozstrzygnięcie zawarte w decyzji Starosty uznał za prawidłowe, wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnieśli skarżący S. i T. S. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów postępowania, a to: art. 7 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na braku podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, art. 107 § 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a to niewłaściwe uzasadnienie podstaw prawnych wydanego orzeczenia, art. 138 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, a to w przypadku dostrzeżonych braków postępowania przeprowadzonego przez organ I instancji niewydanie decyzji reformatoryjnej. Skarżący podnieśli, że organ I instancji naruszył przepisy prawa materialnego ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, a to: art. 7d pkt 1, art. 20, 21, 22 ust 1, 24a pkt 1, 8, 9, 10 oraz § 36, § 37, § 38, § 39, § 44, pkt 8, § 45, § 55, § 56 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Skarżący wnieśli o uchylenie decyzji w całości. Zdaniem skarżących organ odwoławczy nie rozpoznał zgłoszonych w odwołaniu zarzutów, gdyż uzasadnienie decyzji wyłącznie podsumowuje dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego i powiela w znakomitej części treść uzasadnienie organu I instancji. Skarżący podnieśli, że zaskarżona decyzja w istotny sposób narusza ich prawo własności, gdyż dokonane czynności geodezyjne dotyczące ich nieruchomości powodują, że działka, której są współwłaścicielami, oznaczona numerem [...], zmieniła powierzchnię. Skarżący zarzucili, że zarówno Starosta wydaną decyzją z dnia 4 września 2020 r., jak również Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 4 grudnia 2020 r. naruszyli przepisy Prawa geodezyjnego i kartograficznego, a to: art. 20, art. 21, art. 22, art. 24 ust 2a pkt 2 i ust 2b pkt 2, ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 36, § 37, § 38, § 39, § 44, pkt 8, § 45, § 55, § 56 § 61, § 62 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie. Przy czym zarówno Organ I i II instancji wydając rozstrzygnięcie nie wzięły pod uwagę wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawartych w wyroku z dnia 29 listopada 2016r. (sygn. akt III SA/Kr 1006/18). Skarżący zarzucili, że organ odwoławczy zobowiązany był rozpatrzyć odwołanie w ramach postępowania służącego weryfikacji poprawności przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków, co zobowiązuje ten organ do ustalenia, czy postępowanie to zostało wszczęte z zachowaniem wymogów określonych w art. 24a ust. 9 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz do ustalenia, czy zakres prowadzonego postępowania modernizacyjnego uprawnia do dokonywania zmian skutkujących przeniesieniem z jednej jednostki rejestrowej do innej jednostki rejestrowej wyodrębnionej działki gruntu, której stan prawny według księgi wieczystej jest ustalony, niezależnie od tego, czy stan ten jest zgodny z rzeczywistym stanem prawnym. Zdaniem skarżących organ odwoławczy pominął zupełnie podnoszone w odwołaniu zarzuty dotyczące decyzji organu I instancji. Organ II instancji uznał, że operat techniczny [...], w tym zawarty w nim protokół ustalenia przebiegu granic, został wykonany zgodnie z obowiązującymi przepisami i standardami technicznymi i może stanowić podstawę do wykazania danych ewidencyjnych w zakresie przebiegu granic działki nr [...] z działkami sąsiednimi oraz powierzchni działki [...]. Jak słusznie zauważył organ I instancji skarżący nigdy nie wyrazili zgody na ustaloną granicę działki [...] od punktu 10356 poprzez punkty 10578, 10675, 10726, 10795 do punktu 10844. Z całego uzasadnienia decyzji wynika chęć organu do zrzucenia z siebie odpowiedzialności za wykonane dotychczas prace geodezyjne i związane z tym zmiany w ewidencji gruntów i wymuszenia na stronach, aby granice poszczególnych działek oraz ich powierzchnia została ustalona w administracyjnym bądź sądowym postępowaniu rozgraniczeniowym. Tymczasem takie postępowanie nie byłoby konieczne, gdyby organ uwzględnił zarzuty i powrócił do dokumentacji zgromadzonej przed pracami modernizacyjnymi. Do tego czasu nie istniał spór sąsiedzki. Na podstawie wyroku Sądu Rejonowego granice nieruchomości zostały ustalone. Skarżący podnieśli, że organ wskazuje, iż zasadnym jest dokonanie aktualizacji powierzchni poszczególnych działek. Jednocześnie zupełnie pomija wcześniejsze swoje rozstrzygnięcia. I tak w decyzji z dnia [...] 2014r. organ uznał za konieczne dokonanie zmiany powierzchni działki o numerze [...] z 0,4630 ha na 0,5574 ha i działki [...] z 0,4096 ha na 0,2492 ha, aby w decyzji z dnia 28 sierpnia 2017r. dokonać ponownej zmiany tym razem powracającej do stanu z przed decyzji z dnia [...] 2014r. a więc powierzchni działki [...] z 0,2492 ha na 0,4100 ha i powierzchni działki [...] z 0,5574 ha na 0,4630 ha, zgodnie z operatem [...] przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 30 września 2015r. Z akt postępowania, jak również z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, w jaki sposób powierzchnia działek została obliczona. Zdaniem skarżących przedstawiane pisma i zdjęcia przez S. S. w żadnym wypadku nie mogą stanowić dowodu w sprawie, gdyż dowodem takim powinny być zeznania świadków. Zarówno organ, jak i inni uczestnicy postępowania nie posiadają możliwości, aby dokonać oceny i weryfikacji złożonych oświadczeń. Nadto osoby, które podpisały się pod oświadczeniami, w znakomitej większości są zainteresowane pozytywnym zakończeniem sprawy, jeśli chodzi o zabezpieczenie interesów S. S. Ostatecznie organ winien zauważyć, że oświadczenia te pozostają w sprzeczności ze stanowiskiem S. i T. S. Co znamienne, oświadczenie dotyczy stanu użytkowania od lat 70-tych ubiegłego wieku. Tymczasem część osób, które podpisały się pod tym oświadczeniem, ze względu na wiek nie może pamiętać tych lat. Skarżący dysponują również zdjęciami, które zostały wykonane przed wydaniem decyzji i obrazują stan na gruncie. Na zdjęciach tych uwidoczniony jest stan posiadania (miedza), szpaler drzewek, stan, kiedy na działce sąsiedniej nie było budynku gospodarczego należącego do E. S. Zgodnie z wytycznymi zawartymi w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 listopada 2016r. decyzja Starosty z dnia [...] 2014 r. jest ostateczna nie może być pominięta w toku dalszego postępowania. Jak zaznaczył Sąd decyzja w zakresie powierzchni działek przywracała jej powierzchnię sprzed modernizacji. Tymczasem zarówno w uchylonej już decyzji z dnia [...] 2015 r. jak i decyzji z dnia [...] 2017r. organ zdaje się nie zauważać, iż już wcześniej orzekał w przedmiocie powierzchni działek. Skarżący podczas całego postępowania podnosili kwestię prawidłowego ustalenia przebiegu granic swoich działek. Opierali się przy tym na mapach geodezyjnych sporządzonych przed modernizacją. Jest to o tyle istotne, że według nich stan spokojnego posiadania nieruchomości nie uległ zmianie. Oczywiście należy pamiętać także o konieczności ustalenia linii brzegowej (ma to znaczenie w przypadku ustalenia powierzchni działki). Obraz przedstawiony na mapie ewidencyjnej w skali 1 : 2880 obowiązującej przed modernizacją zdaniem skarżących jest prawidłowy. Oczywiście różni się od opracowania sporządzonego podczas modernizacji, ale to nie może oznaczać, że mapa analogowa jest nieprawidłowa. Nie można zgodzić się z organem, który stwierdza, że mapa analogowa zawiera błędy. Nie ma dowodów na to, że mapa była niedokładana, nastąpił skurcz materiału. Jak również nie można zgodzić się z twierdzeniem, że zazwyczaj dawne mapy katastralne obarczone są znacznymi zniekształceniami geometrycznymi. Uwzględniając złożone w tym postępowaniu zarzuty dokonano zmiany powierzchni w/w działek w modernizowanej ewidencji. Pomimo znaczącej zmiany powierzchni w/w działek nie doszło do zmiany map ewidencyjnych, które obrazują granice działek. Granice działek przebiegają w odmienny sposób, niż zostało to ujawnione na mapach ewidencyjnych. Poprzednio obowiązujące mapy ewidencyjne (wykonane przed modernizacją) miejscowości J obrazowały rzeczywisty stan na gruncie i uwzględniały też powierzchnie działek, która została ustalona w/w decyzją Starosty. Należy wskazać tutaj na mapę przyjęta do zasobu geodezyjnego i kartograficznego w 1967 r. Wówczas budynki na działkach, których granice według Starosty są sporne, już istniały. Zostały zresztą na tej mapie naniesione. Skoro zmianie uległy powierzchnie działek, to taka sama zmiana winna nastąpić, jeżeli chodzi o granice ewidencyjne działek. Oczywiście organ mógłby wskazać, że przebieg takiej granicy jest sporny między stronami, ale byłyby one zgodne z przyjętą przez organ powierzchnia działek. A tak w obecnej sytuacji na skutek dokonanej modernizacji zarówno powierzchnia działek, ale też granice działek nie są zgodne. W ocenie skarżących granice nieruchomości powinny zostać ustalone na gruncie przez uprawnionego geodetę w ramach określonych prawem procedur formalno – technicznych, w wyniku których powinna powstać dokumentacja geodezyjno-prawna stanowiąca podstawę jej oznaczenia w operacie ewidencyjnym, a następnie w dziale I księgi wieczystej. Sporządzona przez geodetę dokumentacja przebiegu granicy, która została włączona do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, powinna gwarantować właścicielowi nieruchomości ochronę posiadanych praw i dawać poczucie pewności, w jakim obszarze przysługujące mu prawo może on wykonywać. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 powyższej ustawy). Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Powołana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w obecnie rozpoznawanej sprawie jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 4 grudnia 2020 r. znak [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty nr [...] z dnia [...] 2020 r. znak: [...] orzekającej o uwzględnieniu zarzutów złożonych przez skarżących do operatu modernizacji ewidencji gruntów i budynków jednostki ewidencyjnej M, obręb J, przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego za numerem [...] w zakresie granic /powierzchni działki [...] i o rozpatrzeniu zarzutów do modernizacji o aktualizacji granic i powierzchni działki [...] położonej w J oraz ujawnieniu w bazie danych ewidencyjnych informacji o spornych odcinkach granic działki [...] z działkami: [...], [...], [...] w punkcie 10795, 888/1 na odcinku od punktu 10795 do punktu 10844. Po nowym pomiarze powierzchnia działki [...] wynosi 0,4630 ha. Powyższe zatwierdzone zostało zgodnie z dokumentacją [...] przyjętą do materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 30.09.2015 r. Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 2052 ze zm.; dalej zwanej "ustawą") przez ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości) - rozumie się system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Jedną z zasad prowadzenia ewidencji gruntów i budynków jest zasada aktualności, zgodnie z którą starostowie są zobowiązani do utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. W przypadku stwierdzenia, że ewidencja gruntów i budynków stała się nieaktualna, organy administracji geodezyjnej i kartograficznej zobowiązane są podjąć działania niezbędne do jej zaktualizowania. Przepisy ustawy oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 393) wyraźnie precyzują kiedy i pod jakimi warunkami aktualizacja operatu jest możliwa, a brak wymaganej prawem dokumentacji, na podstawie której właściwy organ dokonuje aktualizacji operatu ewidencyjnego, musi prowadzić do odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencyjnym. W art. 20 ustawy ustawodawca określił rodzaje informacji o gruntach (art. 20 ust. 1 pkt 1) oraz ich właścicielach (art. 20 ust. 2), które obejmuje ewidencja gruntów. Informacje te mają charakter zarówno przedmiotowy jak i podmiotowy. W odniesieniu do gruntów informacje o charakterze przedmiotowym dotyczą ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty (art. 20 ust. 1 pkt 1). Informacje podmiotowe (art. 20 ust. 2 pkt 1) dotyczą wskazania właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - innych osób fizycznych lub prawnych, w których władaniu znajdują się grunty, budynki lub ich części. Informacje o gruntach, budynkach i lokalach (zarówno podmiotowe, jak i przedmiotowe) zawiera operat ewidencyjny, którego zawartość określa art. 24 ust. 1 ustawy. Szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji gruntów i wprowadzania w niej zmian reguluje ww. rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Aktualizacja operatu ewidencyjnego może nastąpić wyłącznie przez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Sąd podkreśla, że ewidencja gruntów i budynków ma charakter techniczno - deklaratoryjny, ujawnianie w niej określonych praw do gruntu spełnia tylko funkcję informacyjną. Wpis w ewidencji gruntów i budynków nie kreuje zatem stanu prawnego nieruchomości (tj. np. nie przyznaje nikomu prawa własności), a jedynie potwierdza ten stan prawny. Oznacza to, że organ ewidencyjny jedynie rejestruje w ewidencji gruntów i budynków te stany prawne, które zostały ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające i wynikają z potwierdzających je dokumentów. Nie jest on natomiast uprawniony do rozstrzygania sporów dotyczących tego, komu przysługuje prawo własności do określonej działki ewidencyjnej, jeśli nie jest to możliwe do ustalenia na podstawie przedłożonych dokumentów. Obowiązek starosty utrzymania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi, o którym mowa w § 44 pkt 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, nie może być więc rozumiany jako automatyczne "prostowanie" wszelkich danych operatu na każde żądanie wnioskodawcy, zwłaszcza jeśli miałoby to skutkować rozstrzygnięciem sporu granicznego bądź własnościowego. Przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz powołanego wyżej rozporządzenia wyraźnie precyzują, kiedy i pod jakimi warunkami aktualizacja operatu jest możliwa, a brak wymaganej prawem dokumentacji musi prowadzić do odmowy wprowadzenia zmian w operacie. Stosownie do art. 24a ust. 1 ustawy starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych. Zgodnie natomiast z przepisami art. 24a ust. 9 i 10 Prawa geodezyjnego i kartograficznego środkiem prawnym służącym do kwestionowania danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ujawnionych w operacie opisowo kartograficznym, przez osoby, których interesu prawnego dotyczą te dane, są zarzuty. O uwzględnieniu lub odrzuceniu tych zarzutów, starosta rozstrzyga w drodze decyzji (ust. 10 art. 24a Prawa geodezyjnego i kartograficznego). Decyzją nr [...] z dnia [...] 2020 r. znak [...] Starosta orzekł o uwzględnieniu zarzutów oraz o rozpatrzeniu zarzutów, czyli zgodnie z art. 24a ust. 9 i 10 rozpoznał zarzuty skarżących. Ze skargi z dnia 23 grudnia 2020 r. wynika, że skarżący nie zgadzają się z wydaną decyzją, gdyż w istotny sposób narusza ona ich prawo własności. Podnieśli, że działka [...] zmieniła powierzchnię. Skarżący podkreślili, że nigdy nie wyrazili zgody na ustaloną granicę działki od punktu 10356. Sąd nie podziela zarzutów skarżących. W ocenie Sądu organy rozważyły wszystkie istotne okoliczności dla rozstrzygnięcia tej sprawy. Z akt sprawy wynika, że uznano za nieprawidłowe czynności ustalenia przebiegu granic przeprowadzone w ramach prac modernizacyjnych 15 września 2009 r. oraz w toku postępowania dotyczącego rozstrzygania zarzutów 16 czerwca 2010 r. Starosta rozpatrując przedmiotową sprawę uznał, że ustalenie przebiegu granic, które miało miejsce 16 czerwca 2010 r. jest wadliwe, gdyż nastąpiła tutaj wymiana gruntów, zatem nieformalny obrót ziemią, który jest niedopuszczalny. Było zatem zasadne powtórzenie tych czynności. Rezultaty ponownie wykonanych prac mających na celu ustalenie przebiegu granic działki nr [...] oraz ich pomiaru zawiera przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operat [...] sporządzony przez geodetę uprawnionego B. P., który przyjęto do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 30 września 2015 r. Z protokołu ustalenia granic (karta 420-426) spisanego 26 sierpnia 2015 r. przez geodetę B. P. wynika, że granice działki nr [...] wykonawca ustalił: - z działkami nr [...], [...], [...] na podstawie zgodnych wskazań ówczesnych właścicieli tych działek oraz skarżących, potwierdzonych złożonymi podpisami do protokołu; - z działkami nr [...] i nr [...] na podstawie zgodnych wskazań ich właścicieli oraz skarżących potwierdzonych złożonymi podpisami do protokołu - zgodnie z przepisem § 39 ust. 1 rozporządzenia; z działką nr [...] na podstawie analizy map jednostkowych, zaakceptował ją ówczesny współwłaściciel działki nr [...] E. S. M. S. nie była obecna przez cały czas trwania czynności ustalenia, skarżący ustalonej granicy nie zaakceptowali; z działkami drogowymi nr [...] i nr [...] na podstawie analizy map jednostkowych, skarżący nie zaakceptowali jej, w czynnościach brał udział również przedstawiciel Urzędu Gminy – D. B., która złożyła podpis w protokole; - z działką nr [...] na podstawie analizy map jednostkowych, ówcześni współwłaściciele działki nr [...] nie brali udziału w czynnościach, skarżący zaakceptowali granice w punkcie 10843 oraz na odcinku od punktu 10843 do punktu 10844, nie wyrazili natomiast zgody na ustaloną granicę na odcinku od punktu 10844 do punktu 10795. Odcinki granic, których przebiegu nie zaakceptowali skarżący, wykonawca oznaczył na szkicu granicznym jako sporne. Podobną informację zamieścił również na wykazie współrzędnych. Sąd zgadza się ze stwierdzeniem organów, iż czynności dokonane przez geodetę B. P. 26 sierpnia 2015 r. dotyczące granic działki nr [...] są prawidłowe w świetle przepisów rozporządzenia. Zdaniem Sądu dane ewidencyjne zawarte w przedmiotowym operacie technicznym spełniają wymagania rozporządzenia w zakresie formatu danych i standardów technicznych tych danych, a dokumentacja geodezyjna zawarta w operacie nr [...], przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego 30 września 2015 r., może stanowić podstawę do wykazania przebiegu granic działki nr [...] z działkami sąsiednimi, w tym ujawnienia w bazie danych ewidencyjnych informacji o spornych odcinkach granic. Rację ma również organ wskazując, że odnosząc się do powierzchni działki nr [...] w wyniku dokonanego ustalenia przebiegu granic i pomiaru położenia punktów granicznych uzyskano ich współrzędne z wymaganą dokładnością. Sąd podkreśla, że rozpatrując niniejszą sprawę dotyczącą zarzutów złożonych do zmodernizowanych danych granic i powierzchni działki ewidencyjnej nr [...], organ odwoławczy ocenił dostępną dokumentację zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowiącą podstawę wykazania przebiegu granicy nr [...]. Dokonał analizy kryteriów, według których ustalono przebieg granic tej działki z działkami sąsiednimi i uznał, że operat techniczny nr [...], w tym zawarty w nim protokół ustalenia przebiegu granic, zostały wykonane zgodnie z obowiązującymi przepisami i standardami technicznymi i mogą stanowić podstawę do wykazania danych ewidencyjnych w zakresie przebiegu granic działki nr [...] z działkami sąsiednimi oraz powierzchni działki nr [...]. W ocenie Sądu skoro skarżący uważają, że przebieg granicy pomiędzy nieruchomościami przebiega inaczej niż zostało to odzwierciedlone aktualnie w operacie ewidencji gruntów i budynków, to rozstrzygnąć ten spór należy i można tylko w postępowaniu rozgraniczeniowym. Dopiero wynik postępowania rozgraniczeniowego może stanowić podstawę do dokonania przez organy ewidencyjne aktualizacji danych ewidencyjnych w zakresie przebiegu granicy pomiędzy spornymi nieruchomościami. Organy, które wydały zaskarżone rozstrzygnięcia, nie naruszyły przepisów normujących modernizację ewidencji gruntów i budynków, dlatego nie można mówić o niezgodności z prawem wydanych decyzji. Postępowanie modernizacyjne prowadzone jest w określonym trybie i na podstawie wskazanych przepisów prawa, których, zdaniem Sądu, organy nie naruszyły. Nie jest obowiązkiem organów w przypadku zaistnienia sporu co do przebiegu granicy przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego w ramach modernizacji. Tryb i dokumenty, na podstawie których wykazuje się przebieg granic określa § 36 – § 39 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Z przepisów tych wynika, że podstawą przeprowadzenia modernizacji są dane przyjęte do zasobu geodezyjnego i tylko w oparciu o nie może być takie postępowanie prowadzone. Prawo dopuszcza korektę niektórych danych ewidencyjnych, ale tylko pod warunkiem, że nie budzą one wątpliwości u stron objętych takim działaniem i są przez prawo dopuszczone. Powołane regulacje mają na celu uniezależnienie założenia ewidencji bądź jej modernizacji od rozpatrzenia sporów własnościowych dotyczących działek, dla których właściwy jest tryb postępowania rozgraniczeniowego. Z powyższych względów skarga nie mogła więc wywrzeć zamierzonego skutku. Przy wydawaniu kontrolowanych decyzji organy nie dopuściły się ani naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani też naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na jej wynik. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak pkt 1 sentencji wyroku. Zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 535) w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis wynosił 200 zł, skarżący uiścili wpis w wysokości 400 zł, w związku z powyższym Sąd zarządził w pkt 2 wyroku zwrot nadpłaconego wpisu w kwocie 200 zł.