III SA/Kr 1560/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. H. na czynność Dziekana Wydziału [...] Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie z dnia 22 sierpnia 2025 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia w sprawie wyboru kandydata na stanowisko adiunkta w grupie pracowników badawczo-dydaktycznych postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 25 października 2025 r., A. H. (dalej: skarżący), wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na czynność Dziekana Wydziału [...] Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie z dnia 22 sierpnia 2025 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia w sprawie wyboru kandydata na stanowisko adiunkta w grupie pracowników badawczo-dydaktycznych. Zaskarżonej czynności zarzucił naruszenie art. 119 ust. 1 w zw. z art. 119 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1668 z późn. zm.) w zw. z § 48 Statutu Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie w zw. z § 1 ust. 7 załącznika nr 2 Statutu "Zasady przeprowadzania konkursów, wymagania oraz tryb postępowania poprzedzającego zatrudnienie nauczycieli akademickich" poprzez brak uzasadnienia wyboru kandydata, który wygrał konkurs, w sytuacji gdy zgodnie z ww. regulacjami uzasadnienie wyboru polega w szczególności na wskazaniu informacji o osiągnięciach, doświadczeniu i innych kwalifikacjach, które zdecydowały o dokonanym wyborze. Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o stwierdzenie bezskuteczność ww. czynności, ewentualnie o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w przypadku ustanowienia pełnomocnika. W uzasadnieniu skargi, skarżący wskazał, że podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażone w wyroku z dnia 29 stycznia 2014 roku sygn. VII SA/Wa 2268/13, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej obejmuje nie tylko decyzje i postanowienia, ale również inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co pozwala na poddanie kontroli sądowej działań podejmowanych poza sformalizowanymi postępowaniami. Odnosząc się do meritum, skarżący podniósł, że w Biuletynie Informacji Publicznej Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie ogłoszono wyniki konkursu nr 70/2025 na stanowisko adiunkta w Instytucie [...], jednak uzasadnienie wyboru kandydata było lakoniczne i ograniczało się do stwierdzenia, że w największym stopniu spełnia wymagania, nie zawierając przy tym żadnych konkretnych informacji o osiągnięciach, doświadczeniu czy kwalifikacjach. Mimo złożonego odwołania, Dziekan Wydziału [...] poinformował o braku statutowej procedury odwoławczej, a pozyskany w trybie dostępu do informacji publicznej protokół Komisji konkursowej również nie wyjaśniał merytorycznych przesłanek dokonanego wyboru. Skarżący ustalił samodzielnie, że wybrana kandydatka, K. N., jest doktorem nauk humanistycznych w dyscyplinie nauki o kulturze i religii i autorką pracy o społeczności żydowskiej w prawodawstwie kościelnym antyku, podczas gdy konkurs dotyczył obszarów prawnych oraz dydaktyki na kierunku "Tworzenie przestrzeni wirtualnych i gier". Skarżący zarzucił Komisji błędną ocenę jego własnej kandydatury, wskazując, że wbrew twierdzeniom o "braku" doświadczenia dydaktycznego, odbył on liczne praktyki dydaktyczne na AGH i UJ w wymiarze łącznym kilkuset godzin, prowadząc zajęcia z zakresu ochrony własności intelektualnej i prawa autorskiego, oraz ukończył stosowne kursy pedagogiczne. Skarżący zakwestionował również rzekomy brak jego doświadczenia w działalności społecznej, podczas gdy prowadzi specjalistyczny blog prawny, publikuje artykuły eksperckie w portalu INFOR oraz świadczy nieodpłatną pomoc prawną pro bono dla osób starszych i pokrzywdzonych. Skarżący podkreślił swoje wysokie kwalifikacje, w tym doktorat z nauk prawnych uzyskany na UJ za nagrodzoną przez Ministra Kultury rozprawę o wyszukiwarkach internetowych, autorstwo monografii naukowej oraz status radcy prawnego i zawodowego pełnomocnika przed Urzędem Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej. W ocenie skarżącego zaskarżone rozstrzygnięcie narusza art. 119 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz § 48 Statutu AGH, które obligują do podania uzasadnienia zawierającego informacje o konkretnych osiągnięciach i doświadczeniu kandydata. W odpowiedzi na skargę, Dziekan Wydziału [...] Akademii Górniczo-Hutniczej in. Stanisława Staszica w Krakowie, wniósł o jej odrzucenie. Podkreślił, że Dziekan danego wydziału nie jest organem w rozumieniu przepisów o postępowaniu administracyjnym. Zwrócił również uwagę na kognicję Sądu. Podkreślił, że do postępowań konkursowych organizowanych przez uczelnie wyższe nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Rozstrzygnięcia decyzji w powyższym zakresie nie są decyzjami administracyjnymi, a zatem czynności podejmowane w takim konkursie nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zainicjowanej skargą sąd administracyjny obowiązany jest ocenić jej dopuszczalność, w tym dopuszczalność drogi sądowej. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, z późn, zm., dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie natomiast do art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a jak stanowi § 3 tego przepisu, sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, przede wszystkim wskazać należy, że skarżący kwestionuje czynność Dziekana Wydziału [...] Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie, polegającą na ogłoszeniu wyników konkursu na stanowisko adiunkta wraz z uzasadnieniem, które w ocenie skarżącego jest niewystarczające i narusza przepisy ustawy oraz Statutu uczelni. Zatem w pierwszej kolejność należy zbadać, czy czynność wyboru kandydata w konkursie na stanowisko nauczyciela akademickiego mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych. Należy podkreślić, że kontrola sądowoadministracyjna ma charakter ograniczony i może dotyczyć wyłącznie aktów i czynności wymienionych enumeratywnie w art. 3 § 2 p.p.s.a. lub w przepisach ustaw szczególnych. Zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, uczelnia posiada osobowość prawną i jest autonomiczna na zasadach określonych w ustawie. Organy władzy publicznej mogą podejmować rozstrzygnięcia dotyczące uczelni tylko w przypadkach przewidzianych w ustawach (art. 9 ust. 5). Oznacza to, że uczelnie są niezależnym podmiotem we wszystkich obszarach swojego działania opartego na zasadach określonych ww. ustawą, a tym samym nie maja charakteru organu administracji publicznej w znaczeniu, jak przyjęto w doktrynie prawa administracyjnego. Według przyjętej koncepcji, organem administracji państwowej nazywa się osobę (lub grupę osób, dla organów kolegialnych) znajdującą się w strukturze organizacyjnej państwa lub samorządu terytorialnego, powołaną w celu realizacji norm prawa administracyjnego, w sposób i ze skutkami właściwymi temu prawu, działającą w granicach przyznanych jej przez prawo kompetencji. Dlatego też sądowoadministracyjna kontrola aktów lub czynności podejmowanych przez takie podmioty, jakimi są uczelnie – ich organy, musi być wprost umocowana w konkretnym przepisie ustawy. Ustawa o szkolnictwie wyższym i nauce, ściśle określa sytuacje, w których organy uczelni załatwiają sprawy indywidualne w drodze decyzji, do których stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postepowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Podkreślenia wymaga, że o ile w Dziale V Stopnie i tytuł w systemie szkolnictwa wyższego i nauki, w poszczególnych regulacjach w zakresie nadawania stopni naukowych albo stopni w zakresie sztuki przewidziano formę decyzji administracyjnej (vide: art. 226 ustawy), o tyle w zakresie zatrudnienia nauczyciela akademickiego na danym stanowisku w uczelni takiej formy nie przewidziano w ustawie. W myśl art. 116 ust. 1 powoływanej ustawy, nauczyciela akademickiego zatrudnia się na stanowisku: profesora (pkt 1), profesora uczelni (pkt 2), adiunkta (pkt 3), asystenta (pkt 4). Stosownie zaś do art. 117 ust. 1 ustawy, nawiązanie stosunku pracy z pracownikiem uczelni następuje na podstawie umowy o pracę. Istotne jest w niniejszej sprawie to, że ustawodawca w art. 119 wprowadził zasadę zatrudniania nauczycieli akademickich wyłącznie w wyniku przeprowadzenia postępowania konkursowego, a którego tryb i warunki określane (ustalane) są w statucie uczelni. Zgodnie z załącznikiem nr 2 Statutu "Zasady przeprowadzania konkursów, wymagania oraz tryb postępowania poprzedzającego zatrudnienie nauczycieli akademickich" w Akademii Górniczo-Hutniczej, procedura zatrudnienia nauczyciela akademickiego opiera się na otwartym konkursie, który ogłasza kierownik jednostki organizacyjnej po uzyskaniu uprzedniej zgody Rektora. Informacja o konkursie, zawierająca szczegółowe wymagania kwalifikacyjne oraz oczekiwany dorobek naukowy, dydaktyczny i organizacyjny właściwy dla danego stanowiska, podlega obowiązkowej publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej oraz na stronach ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego. Postępowanie konkursowe prowadzi powołana przez kierownika jednostki komisja konkursowa, która dokonuje merytorycznej oceny zgłoszonych kandydatur. Wynikiem prac komisji jest wyłonienie kandydata, co następuje w drodze uchwały zapadającej zwykłą większością głosów. Za przygotowanie pisemnego uzasadnienia wyboru, wskazującego na konkretne osiągnięcia, doświadczenie i inne kwalifikacje decydujące o rozstrzygnięciu, odpowiada bezpośrednio komisja. Informacja o wyniku konkursu wraz z tym uzasadnieniem jest następnie udostępniana publicznie. Wyłonienie kandydata przez komisję nie jest jednak tożsame z zapewnieniem zatrudnienia, lecz stanowi formę rekomendacji dla organu nadrzędnego. Ostateczną decyzję o zatrudnieniu podejmuje Rektor, który jako organ reprezentujący uczelnię posiada wyłączną kompetencję do nawiązania stosunku pracy z wybraną osobą. Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że zatrudnienie na stanowisko w uczelni odbywa się w oparciu o przepisy ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, zgodnie z procedurą określoną w Statucie uczelni, a także na zasadzie prawa pracy. W tym zakresie, obejmującym również awans na wyższe stanowisko w uczelni, ustawodawca nie przewidział zatrudnienia pracownika uczelni na podstawie decyzji administracyjnej, wydawanej przez rektora w oparciu o przepisy k.p.a., podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Nie jest też wydawana decyzja o odmowie przyjęcia, czy zatrudnienia na dane stanowisko. Przedstawiona procedura zatrudniania nauczycieli akademickich nie przewiduje w ogóle samodzielnego decyzyjnego działania rektora w kwestii zatrudnienia zgłaszającego się konkretnego kandydata. Przedstawiona procedura zatrudniania nauczycieli akademickich nie przewiduje w ogóle samodzielnego decyzyjnego działania organu uczelni w sferze publicznoprawnej, które mogłoby prowadzić do jednostronnego i władczego ukształtowania sytuacji prawnej kandydata na drodze administracyjnej. Stąd też czynność Dziekana Wydziału [...] z dnia 22 sierpnia 2025 r. polegająca na rozstrzygnięciu konkursu nr 70/2025 i ogłoszeniu jego wyników wraz z uzasadnieniem nie jest decyzją administracyjną i nie może być traktowana jako rozstrzygnięcie podlegające rygorom Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę trafnie zostało wyjaśnione, że nie jest to również czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W zaskarżonej czynności organ uczelni nie podejmuje władczego rozstrzygnięcia o charakterze publicznoprawnym, lecz realizuje uprawnienia o charakterze organizacyjno-kadrowym, działając jako podmiot reprezentujący pracodawcę, który w ramach ustawowej autonomii dokonuje merytorycznej oceny kandydatów do zatrudnienia. Sam fakt, że procedura ta jest sformalizowana w ww. Statucie i ustawie, nie nadaje jej charakteru administracyjnego, gdyż jej ostatecznym celem jest nawiązanie cywilnoprawnego stosunku pracy. Przywołać w tym miejscu należy stanowisko Sądu Najwyższego zaprezentowane w wyroku z dnia 5 czerwca 2014 r., sygn. I PK 307/13 (Lex nr 1496277), zgodnie z którym, cyt.: "(...) Stosunek pracy nauczyciela akademickiego jest zobowiązaniowym stosunkiem pracy, a roszczenia z tego stosunku i roszczenia z nim związane są, jako sprawy z zakresu prawa pracy w rozumieniu art. 476 § 1 pkt 1 k.p.c., sprawami cywilnymi w rozumieniu art. 1 k.p.c. Sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych w rozumieniu art. 2 § 1 k.p.c., ani też nie zostały przekazane przez przepisy szczególne do właściwości takich sądów. Zgodnie z art. 2 § 1 k.p.c., należą więc do właściwości sądów powszechnych (art. 2 § 1 k.p.c.)". W świetle powyższych ustaleń, stwierdzić należy, że przedmiot sprawy nie należy do właściwości sądu administracyjnego, gdyż nie ma ona charakteru sprawy sądowoadministracyjnej, a zatem wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.