III SA/Kr 1570/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 31 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 3 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącej kwotę 457,00 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 8 sierpnia 2014 r. E. K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 3 lipca 2014 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] 2013 r. nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012. Pismem z dnia 16 września 2014 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformował, że decyzją z dnia 16 września 2014 r. nr [...] uwzględnił w całości skargę E. K. i uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W związku z powyższym organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Jak wynika bowiem z akt sprawy Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia 16 września 2014 r. nr [...] uwzględnił w całości skargę E. K. i uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Należy zauważyć, że wydana przez organ II instancji decyzja z dnia 16 września 2014 r. spowodowała, że decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 3 lipca 2014 r. nr [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] 2013 r. nr [...] zostały wyeliminowane z obrotu prawnego. W tym momencie postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe z uwagi na brak decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia. W tych okolicznościach sąd zmuszony był do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w ramach art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2008 r., sygn. akt I FSK 1189/08). Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd prezentowany w orzecznictwie (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 2367/13), że wydanie przez organ odwoławczy decyzji w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., wzruszającej decyzję ostateczną zaskarżaną do sądu administracyjnego powoduje, iż skarga skierowana do sądu traci swój byt. Ewentualne uchylenie przez sąd administracyjny decyzji autokontrolnej skutkowałoby następnie tym, że odżyłaby zarówno pierwotna decyzja organu, jak i skarga złożona na nią do sądu administracyjnego. Wówczas organ odwoławczy byłby zobowiązany przekazać skargę na decyzję poprzednio wydaną wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Trafnie przyjmuje się w orzecznictwie, że obowiązek rozpoznania przez sąd administracyjny skargi złożonej na decyzję ostateczną aktualizuje się pomimo tego, że wcześniej wydane zostało postanowienie o umorzeniu postępowania. Prawomocność materialna postanowienia wydanego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zostaje wzruszona wskutek prawomocnego wyroku uwzględniającego skargę na decyzję autokontrolną. W rezultacie uchylenie decyzji autokontrolnej oznacza, że postępowanie z pierwotnej skargi nie jest już bezprzedmiotowe i musi toczyć się według zasad postępowania sądowoadministracyjnego (por. J.P. Tarno, Komentarz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2010, s. 179; wyrok NSA z 7 kwietnia 2011 r. sygn. akt II FSK 1552/10; wyrok NSA z 11.05.2011 r. sygn. akt II OSK 810/10). Wobec zatem faktu, że w niniejszej sprawie skarga została uwzględniona przez organ w trybie autokontroli, postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć. Jak wynika bowiem z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny – na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono w pkt 2 postanowienia na podstawie art. art. 201 § 1 p.p.s.a. Na koszty te złożyły się wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej ustalone zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) na kwotę 240 zł oraz 17 zł tytułem opłaconego pełnomocnictwa.