III SA/Kr 1576/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Janusz Bociąga (spr.) Protokolant Małgorzata Krasowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2016 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w R na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 3 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej skargę oddala. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia 3 września 2015 r. znak [...]. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 4 pkt 22 lit. s, art. 92a ust. 1, ust. 2 i ust. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, Ip. 6.3.11 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, § 4 Rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych, art. 23a ustawy o systemie tachografów cyfrowych z dnia 29 lipca 2005 r., po rozpatrzeniu odwołania A sp. z o.o. w R wniesionego od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2015 r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 500 utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Podstawę faktyczną niniejszego rozstrzygnięcia Głównego Inspektora Transportu Drogowego stanowiło: naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy. Podczas kontroli drogowej przeprowadzonej w dniu 14 kwietnia 2015 r., w miejscowości M zespołu pojazdów składającego się z ciągnika siodłowego marki Renault o nr rej. [...] oraz naczepy marki Schmitz o nr rej. [...], którymi kierował W. M., stwierdzono nieterminowe pobieranie danych z karty tego kierowcy. Przebieg i wyniki kontroli zamieszczono w protokole kontroli [...], podpisanym przez kontrolowanego kierowcę bez zgłoszenia uwag. Na podstawie powyższego stanu faktycznego dnia [...] 2015 r. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego wydał decyzję administracyjną Nr [...], którą nałożył za to przewinienie na stronę karę pieniężną w wysokości 500 złotych. Pismem z dnia 10 czerwca 2015 roku strona złożyła odwołanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W ocenie skarżącego organ I instancji nieprawidłowo stwierdził naruszenie przepisów, bowiem w toku postępowania wyjaśniającego skarżący przesłał płytę CD, na której znajdują się pliki cyfrowe, świadczące o terminowym pobieraniu danych z karty kierowcy. Organ odwoławczy stwierdził, że stosownie do art. 92a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem w związku z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 do 10 000 złotych za każde naruszenie. Stosownie do art. 92a ust. 6 ustawy o transporcie drogowym wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1 oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy. Zgodnie z art. 4 pkt 22 lit. s ustawy o transporcie drogowym obowiązki lub warunki przewozu drogowego - obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy oraz ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o systemie tachografów cyfrowych. Stosownie do art. 23a ustawy o systemie tachografów cyfrowych minister właściwy do spraw transportu, kierując się koniecznością zagwarantowania okresowego i regularnego pobierania danych z tachografu cyfrowego i karty kierowcy oraz przechowywania tych danych przez podmiot wykonujący przewozy drogowe z zachowaniem wymagań, określonych w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającym rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006), określi, w drodze rozporządzenia, częstotliwość pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunki ich przechowywania przez podmioty wykonujące przewozy drogowe. Stosownie do art. 10 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenia rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85: i/ zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej, tak aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego; ii/ zapewniają, aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy po ich zarejestrowaniu oraz, na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa. b/ do celów niniejszego ustępu pojęcie "wczytywanie danych" jest rozumiane zgodnie z definicją określoną w załączniku IB, rozdział I lit. s) rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85. c) Komisja może, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 ust. 2, określić maksymalny okres, w którym zgodnie z lit. a) ppkt i) należy wczytać odpowiednie dane. Natomiast zgodnie z § 4 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych. Dane z karty kierowcy podmiot pobiera:1/ co najmniej raz na 28 dni; 2/ przed ustaniem stosunku pracy danego kierowcy; 3/ przed upływem terminu rozwiązania umowy, na podstawie której świadczone były przewozy na rzecz podmiotu wykonującego przewozy drogowe;4/ w przypadku utraty ważności karty kierowcy; 5/ w oznaczonym terminie - w przypadku żądania przez uprawnione organy administracji publicznej lub uprawnione podmioty. Dane z karty kierowcy mogą być pobierane częściej niż co 28 dni, jeżeli ich pobieranie zgodnie z ust. 1 pkt 1 stwarzałoby ryzyko utraty danych związanych z prowadzeniem pojazdu wykonującego przewóz drogowy. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść: Ip. 6.3.11 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, który sankcjonuje naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy karą pieniężną w wysokości 500 złotych - za każdego kierowcę. W toku kontroli drogowej na podstawie odczytu plików cyfrowych przeprowadzonego przez organ kontrolny z karty kierowcy nr [...] W. M. ustalono, iż dane z karty kierowcy zostały pobierane 18 listopada 2014 r. Skarżący pismem z 8 czerwca 2015 roku przesłała płytę CD na której w jej ocenie zapisane miały być pliki cyfrowe z karty kierowcy, świadczące o dochowaniu terminowego obowiązku wczytania danych. Organ II instancji wskazuje, że na załączonej przez skarżącego płycie znajdowały się pliki o nazwie: - [...] - podpis cyfrowy do dnia 21.01.2015 roku; - [...] - podpis cyfrowy do dnia 6.02.2015 roku; - [...] - podpis cyfrowy do dnia 10.03.2015 roku; - [...] - podpis cyfrowy do dnia 10.03.2015 roku; - [...] - podpis cyfrowy do dnia 10.03.2015 roku; - [...] - podpis cyfrowy do dnia 29.04.2015 roku. Analizując powyższe dane przesłane w toku postępowania wyjaśniającego wskazać należy, że skarżący ostatni odczyt (przed kontrolą drogową) z karty kierowcy przeprowadził w dniu 10.03.2015 roku, skoro kontrola odbyła się w dniu 14.04.2015 roku od ostatniego wczytania danych do dnia kontroli minęło zatem 35 dni, przekroczono termin na wczytanie odpowiednych danych o 7 dni (35-28). Organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji błędnie ustalił, że termin na wczytanie danych upłynął w dniu 13 kwietnia 2015 roku, ponieważ upłynął on w dniu 7 kwietnia 2015 roku, powyższe wynika z tego, że skoro skarżący ostatni raz wczytał dane w dniu 10 marca 2015 roku, a dane należy wczytać, co 28 dni, wynika 7 kwietnia 2015 roku ( 7 dni przed kontrolą drogową). Należy także w tym miejscu wskazać, że nazwę pliku można zmienić i każdy tego może dokonać, jednakże nie można zmienić w żaden sposób podpisu cyfrowego wczytanych danych. Mając na uwadze powyższe naruszenie nałożono karę pieniężną zgodnie z wyżej wskazanym załącznikiem w wysokości 500 zł. W świetle tak ustalonego prawidłowo stanu faktycznego i prawnego, w ocenie Głównego Inspektora Transportu Drogowego, należało zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła A Sp.z.o.o. w R kwestionując stanowisko organu odwoławczego i jednocześnie swoją odpowiedzialność. W treści skargi wskazano, że w toku kontroli spółka przedstawiła organowi płytę CD świadczącą o dochowaniu terminowego odczytywania danych z karty kierowcy. Strona skarżąca zarzuciła organowi naruszenie przepisów proceduralnych, które w efekcie doprowadziły do błędnego rozstrzygnięcia. Przede wszystkim organ nie wziął pod uwagę przesłanych płyt DVD z plikami cyfrowymi. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną. Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji podnieść należy, że w toku rozpoznania sprawy organ odwoławczy nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania w stopniu mającym, bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na wstępie należy zauważyć, że ustalenia faktyczne dokonane przez organy nie są rzeczywiście, obiektywnie sporne, aczkolwiek inaczej uważa skarżący. Przedstawione dowody przez skarżącą spółkę w postaci płyt CD ([...] - podpis cyfrowy do dnia 10.03.2015 roku oraz [...] - podpis cyfrowy do dnia 29 04 2015 roku) jednoznacznie wskazują na przekroczenie okresu 28 dni na wczytywanie danych kierowcy. Niewątpliwie nastąpiło naruszenie przepisów prawa w tym zakresie. W ocenie Sądu organy administracji prawidłowo obliczyły długość maksymalnych okresów na wczytanie danych przyjmując, jako dni zarejestrowanej działalności (o których mowa w rozporządzeniu nr 581/2010) wszystkie dni. Należy wskazać że podstawową regulacją prawną ustanawiającą przepisy dotyczące obowiązku wczytywania wymaganych danych z karty kierowcy jest przepis art. 10 ust. 5 lit. a rozporządzenia nr 561/2006. Stosownie do treści tego przepisu, przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenia rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85: "Wczytywanie danych" jest rozumiane zgodnie z definicją określoną w załączniku IB, rozdział I lit. s rozporządzenia nr 3821/85, w myśl której oznacza ono kopiowanie wraz z podpisem cyfrowym części lub całego zbioru danych zapisanego w pamięci danych pojazdu lub w pamięci karty do tachografów. Dodać należy, iż w myśl lit. t rozdziału I rozporządzenia nr 3821/85, "karta kierowcy" oznacza kartę do tachografów wydaną konkretnemu kierowcy przez organy Państwa Członkowskiego. Stosownie zaś do treści lit. c ustępu 5 art. 10 rozporządzenia nr 561/2006 Komisja może, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 ust. 2, określić maksymalny okres, w którym zgodnie z lit. a) ppkt i) należy wczytać odpowiednie dane. Maksymalne okresy dotyczące wczytywania danych określone zostały w wykonaniu powyższej delegacji, w rozporządzeniu Komisji Europejskiej nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych z jednostki pojazdowej i karty kierowcy. W preambule rozporządzenia wskazano, że regularne wczytywanie danych zarejestrowanych przez jednostkę pojazdową i na karcie kierowcy jest niezbędne dla skutecznej kontroli przestrzegania przez kierowcę i przedsiębiorstwo przepisów dotyczących czasu prowadzenia pojazdów i okresów odpoczynku ustanowionych rozporządzeniem nr 561/2006, natomiast określenie maksymalnego okresu na wczytywanie odpowiednich danych z jednostki pojazdowej i karty kierowcy pozwoli na ściślejsze ujednolicenie warunków działalności przedsiębiorstw transportu drogowego w całej Unii. Określając maksymalne okresy na wczytanie danych, należy uwzględnić wyłącznie dni zarejestrowanej działalności. Stosownie do art. 1 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia nr 581/2010 maksymalny okres na wczytanie odpowiednich danych nie przekracza 90 dni w przypadku danych z jednostki pojazdowej i 28 dni w przypadku danych z karty kierowcy. Z uwzględnieniem powyższych warunków częstotliwość pobierania danych z tachografu cyfrowego oraz z karty kierowcy określone zostały w krajowym, polskim porządku prawnym. W przepisie art. 23a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o systemie tachografów cyfrowych (Dz.U. Nr 180 poz. 1494 ze zm.) zawarto upoważnienie dla ministra właściwego do spraw transportu do określenia, w drodze rozporządzenia, częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków ich przechowywania przez podmioty wykonujące przewozy drogowe, kierując się koniecznością zagwarantowania okresowego i regularnego pobierania danych z tachografu cyfrowego i karty kierowcy oraz przechowywanie tych danych przez podmiot wykonujący przewozy drogowe z zachowaniem wymagań określonych w rozporządzeniu 561/2006. W wykonaniu tej delegacji Minister Transportu wydał rozporządzenie z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych. W myśl § 4 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia dane z karty kierowcy podmiot pobiera co najmniej raz na 28 dni. W ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo obliczyły długość maksymalnego okresu na wczytanie danych kierowcy. Należy zgodzić się z organem odwoławczym, że przedsiębiorą wczytuje dane z urządzenia rejestrującego oraz z karty kierowców celem ich analizy, a nie jak to podnosi skarżący wyłącznie w celu ich przechowania. Bezspornym jest, że doszło do naruszenia obowiązku wczytania danych z karty kierowcy. Zgodzić się należy także z oceną organu odwoławczego że podniesione przez stronę okoliczności nie mogą stanowić przesłanki do zwolnienia przedsiębiorcy z odpowiedzialności za stwierdzone naruszenie. Prawidłowo zostało wskazane w zaskarżonej decyzji, że do obowiązków przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego należy prawidłowe wczytanie danych, w ustalonym przepisami prawa terminie, a także ich prawidłowe zabezpieczenie (zarchiwizowanie) celem kontroli przez podmiot orgaznizujący przewóz drogowy jak również odpowiednie służby kontrolne.. Podniesiony w skardze zarzut naruszenia przepisów postępowania jest oczywiście bezzasadny. Sąd nie stwierdził okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę. Ponadto w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw zastosowania art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym za względu na fakt, iż do wskazanych wyżej naruszeń doszło w okolicznościach, które przedsiębiorca powinien przewidzieć i nie dopuścić do ich zaistnienia. W niniejszej sprawie strona nie wskazała okoliczności których nie mogła przewidzieć oraz na które nie miała wpływu. Wobec czego w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw zastosowania art. 92c ust. l ustawy o transporcie drogowym. Wskazać należy, że to na przedsiębiorcy spoczywa obowiązek prawidłowej organizacji czasu pracy kierowcy i wobec tego na przedsiębiorcy spoczywa również obowiązek kontroli kierowcy. Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia 561/2006 to właśnie przedsiębiorstwo transportowe organizuje pracę kierowców w taki sposób aby kierowcy Ci mogli przestrzegać przepisów rozporządzenia 3821/85 oraz przepisów rozdziału II rozporządzenia 561/2006 r. Przedsiębiorstwo transportowe wydaje odpowiednie polecenia kierowcy i przeprowadza regularne kontrole przestrzegania przepisów rozporządzenia 3821/85 oraz przepisów rozdziału II rozporządzenia 561/2006 r. Zgodnie z art. 10 ust. 3, rozporządzenia 561/2006 przedsiębiorstwo transportowe odpowiada za naruszenia przepisów których dopuszcza się nie tylko sam przedsiębiorca ale także kierowcy tego przedsiębiorstwa. Materiał zgromadzony w sprawie wprost wskazuje, iż przedsiębiorca nie dochował terminu przewidzianego w przepisach prawa na wczytanie odpowiednych danych z karty kontrolowanego kierowcy. Mając na uwadze powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.