III SA/Kr 1584/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 26 sierpnia 2025 r. nr BP.501.1945.2025.0993.WA7 w przedmiocie kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 26 sierpnia 2025 r. nr BP.501.1945.2025.0993.WA7 Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 11 lipca 2024 r. nr WI.8140.6.273.2024.MA w przedmiocie nałożenia na skarżącego R. R. kary pieniężnej. Decyzja wraz z pouczeniem została doręczona skarżącemu w dniu 11 września 2025 r. W dniu 15 października 2025 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W okolicznościach niniejszej sprawy, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 11 września 2025 r., termin do wniesienia skargi upływał zatem, stosownie do treści art. 83 § 2 p.p.s.a., w dniu 13 października 2025 r. Natomiast skarga została wniesiona w dniu 15 października 2025 r. (data stempla pocztowego), a więc po terminie. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.