III SA/Kr 161/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Kasprzycki Sędziowie WSA Halina Jakubiec (spr.) SO del. Janusz Bociąga Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi Z. B. na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 grudnia 2011r., sygn. III SA/Kr 297/11 postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 15.01.2013 r., wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 21.02.2013r. S. B., działający w imieniu syna Z. B., wniósł skargę na Samorządowe Kolegium Odwoławcze, podnosząc, że pozostaje ten organ w bezczynności nie wykonując wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 grudnia 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 297/11. W uzasadnieniu skargi, podał, że upłynął już 13 miesięczny okres od wydania tego wyroku a organ nie podejmuje żadnych działań w sprawie wykonania ww wyroku. Jak wyjaśnił, sprawa dotyczyła przyznania mu pomocy finansowej na pokrycie strat w związku z powodzią w roku 2010. W odpowiedzi na skargę z 14.02.2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, zaznaczając, że nie pozostaje w bezczynności, zwłaszcza przy uwzględnieniu okoliczności, że przed Kolegium nie toczy się żadne postępowanie w sprawie Z. B. (na dzień odpowiedzi na skargę). Przyznał organ jedynie okoliczność, że Wojewódzki Sąd Administracyjny ww wyrokiem z dnia 6.12.2011 r. uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 stycznia 2011 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy w przedmiocie zasiłku celowego. Konsekwencją tego był dokonany zwrot akt przez organ odwoławczy do organu pierwszej instancji w dniu 23.03.2012r. Jak wskazał dalej organ, utracił w sprawie kompetencję do ponownego orzekania po uchyleniu przez Sąd decyzji, zwłaszcza, że uchylona została również decyzja pierwszej instancji. Tym samym adresatem skargi według Kolegium mógłby być co najwyżej organ pierwszej instancji. Z akt administracyjnych wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 6 grudnia 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 297/11 uchylił zaskarżoną przez Z. B. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 18 stycznia 2011 r. znak [...] przez poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z [...] 2010r. odmawiającą skarżącemu przyznania jednorazowej pomocy w formie zasiłku celowego z tytułu realizacji programu pomocy dla rodzin rolniczych, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody spowodowane przez powódź, obsunięcie się ziemi lub huragan w 2010r. Wyrok uprawomocnił się w dniu 11.02.2012 r. Pismem z dna 20.03.2012r. Sąd przekazał organowi odwoławczemu odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem i z aktami administracyjnymi. Natomiast organ odwoławczy pismem z dnia 29.03.2012r. przekazał Wójtowi Gminy ww dokumenty w sprawie. Wpłynęły do tego organu w dniu 30.03.2012r. Na rozprawie w dniu 24.04.2013r. S. B., pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że nie składał żadnego wezwania o wykonanie wyroku WSA w Krakowie ani do organu odwoławczego ani tez do organu pierwszej instancji, licząc, że wyrok ten będzie wykonany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wykładnia wskazanego wyżej przepisu zmierza w kierunku tym, iż przez niewykonanie wyroku rozumie się pozostawanie organu w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyr. NSA z dnia 30 maja 2001 r., II SA 2015/00, niepubl.). Bezczynność zaś organu zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności. Innymi słowy, z bezczynnością organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności mamy do czynienia w sytuacji, gdy będący adresatem rozstrzygnięcia sądowego właściwy w sprawie organ administracji publicznej nie wykonuje orzeczenia sądowego, które to orzeczenie dotyczyło aktu administracyjnego tegoż organu. Przy czym, istotne jest, że jeżeli sąd prawomocnym wyrokiem uwzględnił skargę na bezczynność danego organu, to adresatem stosownego wezwania musi być konkretny organ pozostający w bezczynności. Jeżeli sąd prawomocnym wyrokiem uchylił lub stwierdził nieważność aktu lub czynności organu II instancji, to adresatem wezwania musi być organ II instancji. Jeżeli natomiast sąd prawomocnym wyrokiem wyeliminował z obrotu prawnego akty lub czynności organów obu instancji, to właściwym organem, do którego należy skierować wezwanie, jest organ l instancji. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 6 grudnia 2011 r. wyeliminował z obrotu prawnego decyzje obu instancji, zarówno Wójta Gminy i Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zatem by skarga na bezczynność przedmiotowego wyroku była w ogóle skuteczna skarżący winien był po pierwsze skargę wnieść wobec Wójta Gminy i wobec niego skierować wezwanie do wykonania wyroku a następnie wnieść skargę na niewykonanie wyroku przez ten organ. Skarżący tymczasem za przedmiot skargi uczynił niewykonanie wyroku przez niewłaściwy podmiot, gdyż Samorządowe Kolegium Odwoławcze a co więcej, jego pełnomocnik oświadczył na rozprawie, że nie wystosował wezwania do żadnego z organów. Skarga Z. B. jest wobec powyższego niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ze względów formalnych, jako wniesiona wobec niewłaściwego organu i podlega na podstawie wskazanego wyżej przepisu odrzuceniu.