III SA/Kr 1617/15

PostanowienieWSA w Krakowie2016-05-17

Skład orzekający: Referendarz Sądowy Grzegorz Karcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca, osoba fizyczna, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu, biorąc pod uwagę jej sytuację materialną i zdrowotną?
Ratio decidendi
Skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu, ponieważ jej niewielkie zasoby finansowe i dochody, w połączeniu z problemami zdrowotnymi jej i syna oraz koniecznością ponoszenia wydatków na leczenie i leki, wskazują na brak możliwości poniesienia kosztów kwalifikowanego pełnomocnika bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.
Stan faktyczny
Skarżąca E. D. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, domagając się ustanowienia adwokata z urzędu. Wskazała na niskie dochody dwuosobowego gospodarstwa domowego, ograniczone zasoby i przedmioty wartościowe, a także ponoszone wydatki na media i leczenie. Sąd, opierając się na informacjach znanych z urzędu z wcześniejszych postępowań, ustalił, że skarżąca posiada dom wymagający remontu, syn legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, a skarżąca ponosi wydatki na leki i ubiega się o wsparcie z pomocy społecznej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, ustanawiając na jej rzecz adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. D. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym ustanawiając na jej rzecz adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się ustanowienia adwokata. Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem. Określając majątek swój i osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym poczyniła w rubryce 7.1. adnotację o treści " nie znam dokładnie". Zadeklarowała brak zasobów i przedmiotów wartościowych. Miesięczne dochody swego dwuosobowego gospodarstwa oszacowała łącznie na 1970 zł Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że nie stać jej na adwokata. Wskazując na zobowiązania i stałe wydatki wpisała, że opłaty za media to około 100 zł a koszty leczenia to około 120 zł. Dołączyła kopię zaświadczeń lekarskich syna. Z uwagi na fakt, że niniejsza sprawa nie jest pierwszą jaką skarżąca poddaje pod rozstrzygnięcie tutejszemu sądowi więc w oparciu o wcześniejsze wyjaśnienia skarżącej składane w innych sprawach okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, że skarżąca i jej syn pozostają w leczeniu. Syn skarżącej legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Skarżąca posiada nadający się do remontu dom w którym mieszka. Dom pozbawiony jest podstawowych wygód, brak w nim kanalizacji. Skarżąca miewała problemy z terminowym regulowaniem należności za madia. Ponosi wydatki na leki. Ubiega się choć z różnym skutkiem o różne formy wsparcia ze środków pomocy społecznej. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez ustanowienie adwokata z urzędu (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania. Skarżąca złożyła wymagane oświadczenie, które uzupełnione informacjami znanymi na zasadzie notorii urzędowej jest wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżąca nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem wypada należy postrzegać osoby dysponujące niewielkim majątkiem i znikomym dochodem, zmuszone ubiegać się o wsparcie w ramach pomocy społecznej. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że niewielkie środki jakie skarżąca ma do dyspozycji wystarczają na opędzenie najpilniejszych potrzeb życia codziennego rodziny. Nie można też tracić z pola widzenia problemów zdrowotnych jej członków. Uwzględniając to wszystko, udzielono skarżącej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanawiając na jej rzecz adwokata, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego. Konieczność wygospodarowania przez skarżącą środków na koszty kwalifikowanego pełnomocnika przekracza bowiem aktualnie jej możliwości i grozi zachwianiem sytuacji materialnej oraz bytowej rodziny w taki sposób że nie będzie w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło