III SA/Kr 1619/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Michna Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi I. R. na postanowienie Rektora Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie z dnia 17 lipca 2024 r. znak: RO.5223.55.3.2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala. Rektor Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie postanowieniem z dnia 17 lipca 2024 r. znak: RO.5223.55.3.2024 stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez skarżącego I. R. od decyzji Rektora Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie z dnia 22 stycznia 2024 r. nr COS.420.46.2024. Powyższe postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Rektor Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie decyzją z dnia 22 stycznia 2024 r. nr COS.420.46.2024 skreślił skarżącego z listy studentów Przedmiotowa decyzja wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia została doręczona skarżącemu w dniu 2 lutego 2024 r. Skarżący wniósł "odwołanie" w dniu 2 lipca 2024 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), w którym kwestionował zasadność decyzji o skreśleniu go z listy studentów Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. W wyniku rozpoznania "odwołania" organ wydał ww. postanowienie. W uzasadnieniu organ wskazał, że w okolicznościach sprawy termin na złożenie "odwołania" upłynął w dniu 16 lutego 2024 r., natomiast odwołanie złożono w dniu 1 lipca 2024 r. (data wpływu do Biura Rektora: 5 lipca 2024 r.), a więc po terminie do jego wniesienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący zarzucił naruszenie: - art. 108 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, poprzez jego niezastosowanie i nie skreślenie z listy studentów mimo ziszczenia się przesłanki określonej w tym przepisie tj. niepodjęcia studiów; - art. 108 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce poprzez jego zastosowanie i skreślenie z listy studentów z powodu nieuiszczenia opłaty za studia, w sytuacji gdy nie podjął on studiów; - § 30 ust. 1 pkt 1 Regulaminu studiów stanowiącego załącznik do zarządzenia Nr R.Z.0211.40.2023 Rektora Uniwersytetu Pedagogicznego im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2023 r. poprzez jego niezastosowanie i nie skreślenie z listy studentów mimo niepodjęcia przez niego studiów; - art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. poprzez wydanie decyzji z naruszeniem zasad ustalenia prawdy obiektywnej poprzez dokonanie wybiórczej oceny stanu faktycznego i niewyjaśnienia istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności faktycznych, co stanowi rażące naruszenie prawa, skutkujące nieważnością postanowienia i pierwotnie wydanej decyzji z dnia 22 stycznia 2024 r., co stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności wymienioną w art. 156 § 1 pkt. 2 k.p.a.; - art. 134 k.p.a. poprzez bezpodstawne uznanie, iż odwołanie od decyzji z dnia 22 stycznia 2024 r. w sprawie skreślenia z listy studentów zostało wniesione z uchybieniem terminu. Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych oraz dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z kompletu korespondencji mailowej z UP/UKEN celem ustalenia stanu faktycznego oraz przyczyny niepodjęcia przez skarżącego studiów. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu było jedynie postanowienie Rektora Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia "odwołania" przez skarżącego od decyzji Rektora Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie z dnia 22 stycznia 2024 r. Zatem Sąd nie mógł w tym postępowaniu oceniać zgodności z prawem decyzji Rektora z dnia 22 stycznia 2024r. o skreśleniu skarżącego z listy studentów Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie kierunek: historia, niestacjonarne pierwszego stopnia. Na podstawie art. 23 ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. 2018 r. poz. 1668 ze zm.) od decyzji administracyjnych wydawanych przez rektora służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Na mocy art. 127 § 1 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.), dalej, jako k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, które wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 129 § 2). Stosownie do treści art. 127 § 3 k.p.a. do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowi art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Na tego typu postanowienie formalne, jako kończące postępowanie w sprawie administracyjnej, przysługuje skarga do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie skarżący otrzymał decyzję Rektora o skreśleniu go z listy studentów w dniu 2 lutego 2024 r. Decyzje odebrał dorosły domownik skarżącego – jego matka. Decyzja ta co prawda błędnie wskazywała, ze od decyzji przysługuje odwołanie, chociaż powinna wskazywać, że środkiem zaskarżenia jest wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, jednak wskazano w niej, do kogo konkretnie i jakim terminie skarżący powinien wnieść środek zaskarżenia. Jak powyżej wskazano, do wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy o odwołaniu, zatem gdyby skarżący wniósł środek zaskarżenia w terminie, to Rektor nawet gdyby skarżący swój środek zaskarżenia nazwał odwołanie, rozpoznałby go merytorycznie, ponieważ nie ma znaczenia nazwa, ponieważ zawsze decyduje treść pisma procesowego i chęć zakwestionowania wydanej decyzji. Jednak skarżący od powyższej decyzji wniósł odwołanie dopiero w 2 lipca 2024 r. (data stempel pocztowego), a więc bez mała pół roku po terminie. Nie wniósł również wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.