III SA/Kr 1623/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie WSA Hanna Knysiak-Sudyka (spr.) WSA Janusz Bociąga Protokolant specjalista Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2017 r. sprawy ze skargi K. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 września 2016 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania I. skargę oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata M. P. Kancelaria Adwokacka w K kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 21 września 2016 r., znak [...], wydaną po rozpoznaniu odwołania skarżącego K. Ś. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2016 r., [...], dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie przyznania skarżącemu zasiłku celowego na dezynsekcję, działając na podstawie art. 14, art. 102 ust. 1 i 2, art. 106 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 163 ze zm.) oraz art. 105 § 2 oraz art. 138 § 1 ust. 1 k.p.a. (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 23) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu l instancji. Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym: zaskarżoną decyzją organ l instancji orzekł jak opisano wyżej. W toku postępowania organ ustalił, że skarżący dniu 21 czerwca 2016 r. zrezygnował z pomocy w formie zasiłku celowego na dezynsekcję. Od decyzji wydanych przez organ l instancji w miesiącu maju, czerwcu i lipcu skarżący odwołał się w ustawowym terminie w dniu 14 lipca 2016 r. Zaskarżona decyzja została odebrana osobiście przez skarżącego w dniu 11 lipca 2016 r. Organ odwoławczy zważył, że decyzja organu l instancji jest prawidłowa, gdyż zgodnie z art. 105 § 2 k.p.a. organ administracji publicznej może umorzyć postępowanie, jeśli wystąpi o to strona, na której żądanie zostało wszczęte postępowanie, co w przedmiotowej sprawie miało miejsce, gdyż skarżący w dniu 21 czerwca 2016 r. zrezygnował z pomocy w formie zasiłku celowego na dezynsekcję. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł skarżący K. Ś. Skarżący podniósł, iż zaskarża wszystkie decyzje i postanowienia wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze od czerwca do listopada 2016 r., które nie uchylają decyzji i postanowień MOPS. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.). Podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił art. 105 § 2 k.p.a. w związku z art. 138 § 1 ust. 1 k.p.a. Zgodnie z art. 105 § 2 k.p.a. organ administracji publicznej może umorzyć postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz gdy nie jest to sprzeczne z interesem społecznym. W przedmiotowej sprawie skarżący jest jedyną stroną postępowania. Skarżący w dniu 3 czerwca 2016 roku złożył wniosek o przyznanie zasiłku celowego na dezynsekcję, po czym w dniu 21 czerwca 2016 r. cofnął ów wniosek. Z oświadczenia złożonego przez skarżącego w dniu 21 czerwca 2016 r. wynika, że rezygnuje z ubiegania się o przyznanie zasiłku na wyżej wskazany cel, gdyż dezynsekcja została wykonana przez Zarząd Budynków Komunalnych. Nadto w aktach sprawy (k. 4772) znajduje się pismo ZBK z dnia 8 czerwca 2016 r. z którego wynika, że dezynsekcja została wykonana dwukrotnie na zlecenie Zarządu Budynków Komunalnych. W dniu 3 czerwca 2016 r. skarżący poinformował o konieczności przeprowadzenia kolejnej dezynsekcji, która tego samego dnia została zlecona. Z adnotacji urzędowej z dnia 8 czerwca 2016 r., znajdującej się w aktach (k. 4774) wynika, że całkowity koszt wykonania dezynsekcji został pokryty przez ZBK. Bez wątpienia zatem została spełniona przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 105 § 2 k.p.a. Umorzenie postępowania nie jest sprzeczne z interesem społecznym. Nadto nie sposób nie dostrzec, że czynność, której sfinansowania w ramach zasiłku celowego domagał się skarżący, została wykonana i sfinansowana przez inny podmiot. W tym stanie rzeczy, ponieważ brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.