III SA/Kr 1628/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga (spr.) Sędziowie WSA Maria Zawadzka WSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant specjalista Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2016 r. sprawy ze skargi P. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie skargę oddala. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 19 sierpnia 2015r, znak [...] po rozpoznaniu odwołania P. T. od decyzji Starosty z [...] 2015r., znak [...] orzekającej o skierowaniu wyżej wskazanego na badania lekarskie w zakresie prawa jazdy kat. B,C utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W sprawie został ustalony następujący stan faktyczny i prawny. Starosta wskazał że otrzymał wniosek Prokuratora Rejonowego o wszczęcie postępowania w sprawie skierowania P. T. na badania lekarskie w zakresie posiadanych kategorii prawa jazdy z powodu ustalenia okoliczności przesądzających o istnieniu u niego uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia, bowiem w opinii sądowo-psychiatrycznej sporządzonej przez biegłych sądowych lekarzy psychiatrów w sprawie karnej stwierdzono u P. T. uzależnienie od alkoholu. Starosta wszczął postępowanie administracyjne i w oparciu o powyższą opinię lekarzy orzekł o skierowaniu P. T. na badania lekarskie w zakresie prawa jazdy kat. B,C Od powyższej decyzji P. T. złożył odwołanie, podnosząc, że sprawa karna, która się toczyła pozostaje bez wpływu na zaskarżoną decyzję. Odwołujący się wskazał, iż uzyskanie prawa jazdy kat. C oraz kwalifikacji zawodowych dużo go kosztowało, natomiast fakt, że jest alkoholikiem nie uprawnia nikogo do zabrania mu posiadanych uprawnień do kierowania pojazdami. Prawo jazdy jest mu niezbędne do celów zarobkowych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazało, że ze znajdującej się w aktach sprawy opinii sądowo-psychiatrycznej, wydanej do sprawy karnej i sporządzonej przez biegłych sądowych lekarzy psychiatrów wynika, iż P. T. jest uzależniony od alkoholu, co stanowiło podstawę faktyczną do wydania decyzji o skierowaniu go na badanie lekarskie. Podstawą prawną do wydania decyzji jest przepis art. 99 ust.1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 05.01.2011r. o kierujących pojazdami, zgodnie, z którym, Starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu na badania lekarskie kierowcy, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Podniosło, że celem wskazanego przepisu jest zagwarantowanie bezpieczeństwa ruchu, przy równoczesnym zachowaniu praw podmiotowych osób, które na te badania są kierowane, przy czym ustawa nie określa bliżej, o jakie zastrzeżenia co do stanu zdrowia chodzi, ani bliżej ich nie definiuje. Powyższy przepis został tak zredagowany, że musi wystąpić przesłanka materialnoprawna w postaci "nasuwających się zastrzeżeń co do stanu zdrowia". Podstawą do wydania decyzji jest wiarygodna informacja o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia, nie jest natomiast wymagane ustalenie, czy w istocie rozpoznane zmiany stanowią o niezdolności do prowadzenia pojazdów. Z powyższego przepisu prawa nie wynika obowiązek ustalenia niezdolności do kierowania pojazdami lecz usunięcia uzasadnionych wątpliwości co do stanu zdrowia Wskazało, że organ nie ma możliwości odstąpienia od skierowania strony na badania lekarskie w sytuacji gdy otrzyma wiarygodną informacje o zastrzeżeniach w stanie zdrowia kierowcy, gdyż powołany przepis stanowi normę bezwzględnie obowiązującą. W niniejszej sprawie informacja wynikająca z opinii sądowo -psychiatrycznej, wydanej na potrzeby prowadzonej przez Prokuratora sprawy karnej potwierdza zastrzeżenia w stanie zdrowia odwołującego się, bowiem biegli rozpoznali u niego zespół uzależnienia od alkoholu. Zdaniem Kolegium uznać należy, iż jest to informacja wiarygodna, sporządzona przez specjalistów i zatem uzasadnione jest wydanie decyzji na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2, lit. b. o skierowaniu P. T. na badania lekarskie. Skierowanie na badanie lekarskie nie jest równoznaczne z pozbawieniem uprawnienia do prowadzenia pojazdów mechanicznych, bowiem badanie lekarskie przeprowadzane jest w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Badanie przeprowadzają lekarze w wyznaczonych placówkach medycznych, natomiast o przyznaniu uprawnienia do kierowania pojazdami jak też o pozbawieniu tych uprawnień decyduje właściwy organ administracji. Podniesione me przez odwołującego się okoliczności, takie jak wykonywanie zawodu kierowcy i uzyskanie kosztownych w tym celu koniecznych uprawnień, jak też jego przekonanie braku podstaw do kierowania go na badanie lekarskie tylko z tego powodu ze jest alkoholikiem, w ocenie organu odwoławczego nie uzasadniają zmiany zaskarżonej decyzji. Na tą decyzję skargę Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł P. T. zarzucają naruszenie: 1/ art. 107 § 3 K.p.a. poprzez brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyczyn z powodu, którym innym dowodom zgromadzonym w sprawie organ odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a także poprzez lakoniczne uzasadnienie dowodów, na których się oparł wydając zaskarżoną decyzję; 2/ art. 7 w związku z art. 77 § 1 w związku z art. 80 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności oraz wadliwą ocenę materiału dowodowego; 3/ art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, co miało wpływ na wynik sprawy poprzez błędną wykładnię tegoż artykułu i przyjęcie, że w niniejszej sprawie istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia skarżącego uzasadniające skierowanie go na badania lekarskie. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że uzasadnienie decyzji nie zawiera przyczyn z powodu których organ odmówił wiarygodności i mocy dowodowej przedkładanym przez skarżącego dokumentom, między innymi świadectwu kwalifikacji zawodowej czy też orzeczeniu psychologicznemu. Ponadto organ badając sprawę nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności oraz dokonał wadliwej oceny zebranego materiału dowodowego, czym dopuścił się naruszenia art. 7 w związku z art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty z dnia [...] 2015 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.). Zakres kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., z którego wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W myśl art. 151 p.p.s.a Sąd oddala skargę w razie jej nieuwzględnienia. Stan faktyczny sprawy ustalony w postępowaniu administracyjnym odpowiada wymogom wynikającym z przepisów prawa. Sąd uznaje, że tak ustalony stan faktyczny może być podstawą faktyczną wyrokowania. Skarga nie jest uzasadniona, organy obu instancji nie naruszyły przepisów prawa materialnego i prawa procesowego. Kolegium przyjęło, że w ustalonym stanie faktycznym sprawy wiarygodna jest informacja o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia skarżącego mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. Sąd przedstawioną ocenę podziela. Zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie, gdy istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Ustawa nie zawiera definicji, że "uzasadnione zastrzeżenia", dlatego przy wykładaniu tego zwrotu należy w ocenie Sądu zastosować wykładnię językową. Pojęcie uzasadniony jest rozumiane jako oparty na obiektywnych racjach podstawowych, słusznych, usprawiedliwionych, natomiast zwrot zastrzeżenie oznacza - uwaga wyrażająca krytykę, wątpliwość dotycząca jakiegoś szczegółu, słabej strony czegoś lub czyjejś (Słownik języka polskiego PWN 1981 r.; t. III str. 640 i str. 962). Z zestawienia definicji pojęć, użytych przez ustawodawcę, w wyrażeniu uzasadnione zastrzeżenia należy uznać, że są to oparte na obiektywnych racjach (wiarygodnych) wątpliwości powzięte z wiarygodnego źródła i nasuwające duże wątpliwości do kierowania pojazdami. W przedmiotowej sprawie informację o zastrzeżeniach do stanu zdrowia skarżącego organ I instancji powziął na podstawie wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami w związku ze stwierdzeniem w opinii sądowo – psychiatrycznej o uzależnieniu P. T. od alkoholu. W ocenie Sądu informacja pochodząca od Prokuratora oparta na ww. opinii sądowo - psychiatrycznej, wydanej na potrzeby prowadzonej przez Prokuratora sprawy karnej o zastrzeżeniach o stanie zdrowia skarżącego, w której biegli rozpoznali zespół uzależnienia od alkoholu, stanowi informację wiarygodną, sporządzoną przez specjalistów z danej dziedziny, zatem uzasadnione jest wydanie decyzji na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2, lit. b. o skierowaniu na badania lekarskie. Sąd stwierdza, że istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia skarżącego uzasadniającego powodujące konieczność skierowania go na badania lekarskie. Należy stwierdzić, że w wyniku tej decyzji skarżący będzie poddany jedynie badaniu zdrowia, a w przypadku uzyskania pozytywnego wyniku nie prowadzi ono do pozbawienia uprawnień do kierowania. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając w oparciu o art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.