III SA/Kr 1630/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie WSA Barbara Pasternak WSA Maria Zawadzka Protokolant st. sekretarz sądowy Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2016 r. sprawy ze skargi L. D. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 30 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej skargę oddala. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia 30 września 2015 r. nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2015 r. nr [...] nakładającą na L. D. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "A" karę pieniężną w wysokości 20.000 zł i nałożył karę pieniężną w wysokości 20.000 zł. Jako podstawa prawna decyzji wskazany został przepis art. 138 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 poz. 267 – ze zm.), art. 4 pkt. 22 lit. a, lit. h, art. 72, art. 92a ust.1 i ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz. U z 2013 r. poz. 1414 ze zm.), lp.2.11, lp.5.2.1., lp.5.2.2, lp.6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, art. 4, art. 6, art. 7, art. 8, art. 10, art. 16 ust. 1 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006), art. 1, art. 13, art. 15 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z dnia 31 grudnia 1985 r. ze zm.), art. 34 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (DZ.U.UE.L.2014.60.1), art. 25, art. 31d, art. 31e ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2012 r., poz. 1155). Z uzasadnienia decyzji wynika następujący stan faktyczny: Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego przeprowadził w okresie od 2 lutego 2015 r. do 12 lutego 2015 r. kontrolę w przedsiębiorstwie "A" należącym do L. D. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "A". Zakres kontroli obejmował okres od dnia 1 listopada 2014 r. do dnia 31 grudnia 2014 r. i zakończył się sporządzeniem protokołu kontroli z dnia 12 lutego 2015 r. nr [...]. Przedmiotem kontroli było spełnianie przez przedsiębiorcę obowiązków wynikających z uregulowań ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r. poz., 1414 ze zm.); przestrzeganie przepisów ruchu drogowego (Prawo o ruchu drogowym Dz. U. 2014 r., poz. 1137 ze zm.); przestrzeganie przepisów dotyczących okresów prowadzenia pojazdów i obowiązkowych przerw oraz czasu odpoczynku kierowców (ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców Dz. U. z 2012 r. poz. 1155 ze zm.); rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 oraz rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z 31.12.1985 P.0008-0021); przestrzeganie przepisów określonych w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE. W dniu [...] 2015 r. została wydana decyzja nr [...], na podstawie której nałożono na L. D. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "A" karę pieniężną w wysokości 20.000 zł. Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiły naruszenia opisane w załączniku nr 3 do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, a to: - lp. 2.11 brak harmonogramu okresów pracy kierowcy obejmującego okresy prowadzenia pojazdu; - lp.5.2 przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy; o czas powyżej 15 minut do 30 minut, za każde następne rozpoczęte 30 minut; - lp.6.3.8 okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy – za każdą wykresówkę. Ustalono, że strona posiadała w tym czasie licencję na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób nr [...] oraz zezwolenia nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym, na trasach do 50 km i na trasach powyżej 50 km i zatrudniała w okresie 6 miesięcy przed rozpoczęciem kontroli 13 kierowców. L. D. wniósł odwołanie od powyższej decyzji. W treści odwołania podniósł, że stanowisko organu I instancji było błędne, oparte na dowolnej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego i przez to, jego zdaniem, nie mogło być zaakceptowane i konieczna była jego weryfikacja. Ponadto skarżący nie zgodził się z twierdzeniem organu I instancji, że podczas kontroli nie było przedstawionych harmonogramów okresów pracy kierowców oraz, że przedłożony dokument oznaczony jako plan pracy wraz z objaśnieniami do grafiku – planu pracy nie można było zakwalifikować jako rozkład czasu pracy. Zdaniem skarżącego niedopuszczalne było nakładanie kary za brak harmonogramu okresów pracy kierowcy obejmującego okresy prowadzenia pojazdu w sytuacji, gdy taki dokument, nawet zawierający pewne uchybienia, został przedłożony. Skarżący nie zgodził się z twierdzenie, że plan pracy powinien być prowadzony indywidualnie i oddzielnie dla każdego kierowcy, i że to naruszenie sankcjonowane jest za każdego kierowcę oddzielnie. Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks Postępowania Administracyjnego poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz niewyczerpujące rozpatrzenie zebranego materiału dowodowego, naruszenie art. 10 k.p.a. poprzez bezpodstawne pominięcie zgłoszonego przez skarżącego wniosku o ponowne przesłuchanie, które skarżący uznał za brak zapewnienia mu czynnego udziału w sprawie. Główny Inspektor Transportu Drogowego w uzasadnieniu decyzji opisanej na wstępie szczegółowo opisał stwierdzone naruszenia. I tak odnosząc się do naruszenia z lp.2.11 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym wskazał, że podczas kontroli w przedsiębiorstwie skarżący nie przedstawił harmonogramów okresów pracy kierowców wykonujących przewozy regularne osób na liniach, których trasa przebiegu nie przekracza 50 kilometrów. Stwierdzono brak harmonogramów następujących kierowców: 1. A. K. 2. B. D. 3. C. G. 4. W. K. 5. K. Ś. 6. W. O. 7. Z. S. 8. J. W. 9. A. L. Organ odwoławczy stwierdził, że kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny w wysokości 18.000 zł została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa. Odnosząc się do naruszenia z lp. 5.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym organ stwierdził niezgodność grafików – planów i objaśnień do grafików pracy z listopada i grudnia 2014 r. z wykresówkami kierowców polegające na przekroczeniu maksymalnego czasu pracy bez wymaganej przepisami przerwy w jeździe na trasie o przebiegu powyżej 50 km u następujących kierowców: 1. B. N. – zgodnie z grafikiem – planem pracy na listopad 2014 r. i objaśnieniami do grafiku okazanymi w trakcie kontroli w przedsiębiorstwie w dniu 07.11.2014 r. wykonywał pracę na linii regularnej o przebiegu powyżej 50 km; analiza wykresówki wykazała, że w dniu 07.11.2014 r. kierowca prowadził pojazd w okresie od godz. 14:30 do godz. 19:25 nie wykonując wymaganej przepisami przerwy w jeździe. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 55 minut, co oznacza, że przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przepisami przerwy o 25 minut (kara 150 zł); 2. C. G. – zgodnie z grafikiem – planem pracy na listopad 2014 r. i objaśnieniami do grafiku okazanymi w trakcie kontroli w przedsiębiorstwie w dniu 04.11.2014 r. nie wykonywał pracy; analiza grafiku dostarczonego w trakcie postępowania administracyjnego wykazała, że w dniu 04.11.2014r. kierowca nie wykonywał pracy, wykresówki nie było w materiale dowodowym, w związku z czym organ odwoławczy umorzył postępowanie w tym zakresie uznając je za bezprzedmiotowe; 3. A. L.: - zgodnie z grafikiem – planem pracy na grudzień 2014 r. i objaśnieniami do grafiku okazanymi w trakcie kontroli w przedsiębiorstwie w dniu 13.12.2014 r. wykonywał pracę na linii regularnej o przebiegu powyżej 50 km; analiza wykresówki wykazała, że w dniu 13.12.2014 r. kierowca prowadził pojazd w okresie od godz. 04:45 do godz. 15:00 nie wykonując wymaganej przepisami przerwy w jeździe. Kierowca prowadził pojazd przez 8 godzin i 30 minut, co oznacza, że przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przepisami przerwy o 4 godziny (kara 1.550 zł), - zgodnie z grafikiem – planem pracy na grudzień 2014 r. i objaśnieniami do grafiku okazanymi w trakcie kontroli w przedsiębiorstwie w dniu 14.12.2014 r. wykonywał pracę na linii regularnej o przebiegu powyżej 50 km; analiza wykresówki wykazała, że w dniu 14.12.2014 r. kierowca prowadził pojazd w okresie od godz. 05:00 do godz. 14:15 nie wykonując wymaganej przepisami przerwy w jeździe. Kierowca prowadził pojazd przez 7 godzin i 30 minut, co oznacza, że przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przepisami przerwy o 3 godziny (kara 1.550 zł); 4. K. Ś.: - zgodnie z grafikiem – planem pracy na listopad 2014 r. i objaśnieniami do grafiku okazanymi w trakcie kontroli w przedsiębiorstwie w dniu 07.11.2014 r. wykonywał pracę na linii regularnej o przebiegu powyżej 50 km; analiza wykresówki wykazała, że w dniu 07.11.2014 r. kierowca prowadził pojazd w okresie od godz. 15:10 do godz. 22:15 nie wykonując wymaganej przepisami przerwy w jeździe. Kierowca prowadził pojazd przez 6 godzin i 15 minut, co oznacza, że przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przepisami przerwy o 1 godzinę i 45 minut (kara 750 zł); - zgodnie z grafikiem – planem pracy na grudzień 2014 r. i objaśnieniami do grafiku okazanymi w trakcie kontroli w przedsiębiorstwie w dniu 05.12.2014 r. wykonywał pracę na linii regularnej o przebiegu powyżej 50 km; analiza wykresówki wykazała, że w dniu 05.12.2014 r. kierowca prowadził pojazd w okresie od godz. 14:25 do godz. 22:40 nie wykonując wymaganej przepisami przerwy w jeździe. Kierowca prowadził pojazd przez 6 godzin i 15 minut, co oznacza, że przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przepisami przerwy o 2 godziny i 30 minut (kara 950 zł); Organ odwoławczy za powyższe naruszenia nałożył karę pieniężną w wysokości 4.550 zł. Odnosząc się do naruszenia z lp. 6.3.8 załącznika nr do 3 ustawy o transporcie drogowym organ odwoławczy stwierdził naruszenie polegające na okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki niezawierającej wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy u następujących kierowców: 1. B. Z. – zgodnie z grafikiem – planem pracy na listopad 2014 r. i objaśnieniami do grafiku okazanymi w trakcie kontroli w przedsiębiorstwie w dniu 11.11.2014 r. wykonywał pracę na linii regularnej o przebiegu powyżej 50 km; analiza wykresówki z dnia 11.11.2014 r. wykazała, że kierowca przejął pojazd o numerze rejestracyjnym [...] przy stanie licznika 602344 km i prowadził pojazd od godz. 05:45 do godz. 10:12 wyjmując wykresówkę z tachografu przy stanie licznika 602313. Następnie kierowca ponownie włożył wykresówkę przy stanie licznika 602678 i prowadził pojazd od godz. 15:00 do godziny 19:00, kiedy to zakończył używanie wykresówki przy stanie licznika 602823 km, a na jej odwrocie ręcznie zakreślił odpoczynek od godziny 00:00 do godz. 05:30 i od godz. 19:00 do godz. 24:00. Z kolei na odwrocie brak jest ręcznej rejestracji rodzaju aktywności kierowcy w godz. 10:20 – 15:00. Podczas kontroli w przedsiębiorstwie nie okazano zaświadczenia o nieprowadzeniu pojazdu ani innego dowodu dokumentującego aktywność kierowcy w ww. godzinach. Pojazd ten w godz. od 10:20 do godz. 15:00 pokonał dystans 165 kilometrów. Skutkowało to nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 300 zł; 2. B. N. - zgodnie z grafikiem – planem pracy na grudzień 2014 r. i objaśnieniami do grafiku okazanymi w trakcie kontroli w przedsiębiorstwie w dniu 03.12.2014 r. wykonywał pracę na linii regularnej o przebiegu powyżej 50 km; analiza wykresówki z dnia 03.12.2014 r. wykazała brak rejestracji aktywności kierowcy w okresie od godz. 10:30 do godz. 11:30. Na odwrocie wykresówki kierowca umieścił adnotację – "zjazd na warsztat awaria - ........ (słowo nieczytelne)", w podpisie "N. B.", bez podania ram czasowych zjazdu związanego z awarią tachografu, co skutkowało nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 300 zł.; 3. M. P. - zgodnie z grafikiem – planem pracy na listopad 2014 r. i objaśnieniami do grafiku okazanymi w trakcie kontroli w przedsiębiorstwie w dniu 03.11.2014 r. wykonywał pracę na linii regularnej o przebiegu powyżej 50 km; analiza wykresówki z dnia 03.11.2014 r. wykazała, że kierowca rozpoczął pracę pojazdem o numerze rejestracyjnym [...] o godz. 09:20 i zakończył o godz. 16:55 wyjmując wykresówkę z tachografu. Brak było rejestracji aktywności kierowcy od godz. 16:55 do godz. 17:55, na odwrocie wykresówki kierowca nie dokonał rejestracji rodzaju aktywności w tych godzinach. Następnie kierowca włożył wykresówkę z dnia 03.11.2014 r. do tachografu o godz. 17:55 do pojazdu o numerze rejestracyjnym [...] i zakończył używanie wykresówki o godz. 23.15. Skutkowało to nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 300 zł; 4. K. Ś.: - zgodnie z grafikiem – planem pracy na listopad 2014 r. i objaśnieniami do grafiku okazanymi w trakcie kontroli w przedsiębiorstwie w dniu 14.11.2014 r. wykonywał pracę na linii regularnej o przebiegu powyżej 50 km; analiza wykresówki z dnia 14.11.2014 r. wykazała, że kierowca rozpoczął pracę pojazdem o numerze rejestracyjnym [...] o godz. 08:40 i zakończył o godz. 17:45 wyjmując wykresówkę z tachografu. Brak było rejestracji aktywności kierowcy od godz. 17:45 do godz. 18:50, na odwrocie wykresówki kierowca nie dokonał rejestracji rodzaju aktywności w tych godzinach. Następnie kierowca włożył wykresówkę z dnia 14.11.2014 r. do tachografu o godz. 18:50 do pojazdu o numerze rejestracyjnym [...] i zakończył używanie wykresówki o godz. 23.00. Skutkowało to nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 300 zł; - zgodnie z grafikiem – planem pracy na grudzień 2014 r. i objaśnieniami do grafiku okazanymi w trakcie kontroli w przedsiębiorstwie w dniu 22.12.2014 r. wykonywał pracę na linii regularnej o przebiegu powyżej 50 km; analiza wykresówki z dnia 22.12.2014 r. wykazała, że kierowca rozpoczął pracę pojazdem o numerze rejestracyjnym [...] o godz. 09:10 i zakończył o godz. 13:50 wyjmując wykresówkę z tachografu. Następnie kierowca włożył wykresówkę z dnia 14.11.2014 r. do tachografu o godz. 18:00 i zakończył używanie wykresówki o godz. 22:35. Na odwrocie wykresówki kierowca ręcznie zaznaczył aktywność w postaci wypoczynku od godz. 00:00 do godz. 09:00 oraz od godz. 22:35 do godz. 24:00. Brak było rejestracji aktywności kierowcy od godz. 13:50 do godz. 18:00. Skutkowało to nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 300 zł; Organ odwoławczy stwierdził, że kara pieniężna za wyżej opisany stan faktyczny w wysokości 1.500 zł została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa. Odnosząc się do zarzutów skarżącego podniesionych w odwołaniu organ odwoławczy stwierdził, że są one niezasadne i nie zasługują na uwzględnienie. Organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z art. 16 pkt. 2 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2016 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98 jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 przedsiębiorstwa transportowe sporządzają rozkład jazdy oraz plan pracy zawierające w odniesieniu do każdego kierowcy nazwisko, miejsce bazy pojazdu oraz ustalony z góry harmonogram różnych okresów prowadzenia pojazdu, wykonywania innej pracy, przerw i pozostawania w dyspozycji oraz dni wolne. Na podstawie ww. przepisów organ stwierdził, że przedstawiony w trakcie kontroli grafik – plan pracy nie spełnia warunków i nie może być uznany za rozkład czasu pracy. Ponadto z protokołu przesłuchania strony jako świadka z dnia 12 lutego 2015 r. wynika, że skarżący poza grafikiem na listopad i grudzień 2014 nie posiadała harmonogramu okresów pracy zawierających imię i nazwisko kierowcy, godziny rozpoczęcia i zakończenia pracy, przerw, liczbę godzin pracy w danym dniu, miejsc rozpoczęcia i zakończenia pracy. Nie sanuje tego naruszenia następcze wysłanie uzupełnionego grafiku za listopad i grudzień 2014 r. w dniu 16 lutego 2015 r. Za naruszenie polegające na braku harmonogramu okresów pracy obejmującego okresy prowadzenia pojazdu ustawa o transporcie drogowym przewiduje karę pieniężną w wysokości 2.000 zł. Zgodnie z art. 92 a pkt. Ustawy o transporcie drogowym podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 zł do 10.000 zł za każde naruszenie, a pkt. 6 ww. artykuł odsyła do załącznika nr 3 ustawy, w którym określono wykaz naruszeń obowiązków lub warunków o których mowa w ust. 1 oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia. W ww. załączniku naruszenie polegające na braku harmonogramu okresów pracy kierowcy obejmującego okresy prowadzenia pojazdu sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 2.000 zł. Organ odwoławczy, po przeprowadzeniu ponownego postępowania w sprawie wskazał, iż zgodnie z art. 10 rozporządzenia 561/2006 przedsiębiorstwo transportowe organizuje pracę kierowców w taki sposób, aby mogli oni przestrzegać przepisów rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 jak i przepisów rozdziału II tegoż rozporządzenia. Przestrzeganie przepisów tychże rozporządzeń spoczywa na przedsiębiorstwie transportowym, które wydaje kierowcom odpowiednie polecenia, jak i przeprowadza regularne kontrole w sprawie przestrzegania tych przepisów. Organ stwierdził, że w ww. zakresie strona miała wobec pracowników władcze uprawnienia i w związku, z czym posiadał możliwość zapobieżenia nieprawidłowościom w pracy kierowcy. Ponadto, organ odwoławczy stwierdził, iż powyżej przedstawionym stanie faktycznym brak jest możliwości zastosowania art. 92 c ust. 1 pkt. 1 ustawy o transporcie drogowym, z tego względu, że przedsiębiorca miał wpływ na powstanie naruszeń związanych z nieprzestrzeganiem regulacji rozporządzeń 3821/85 i 561/06 oraz nie wykonywał ciążących na nim obowiązków nadzoru (tj. wydawanie pracownikom poleceń i wykonywanie kontroli). Organ wskazuje, że, aby doszło do zastosowania ww. przepisu przesłanka braku wpływu na powstałe naruszenie musi być następstwem zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Organ odwoławczy doszedł do wniosku, iż we wzmiankowanym stanie faktycznym nie może mieć zastosowania przepis art. 92 b ustawy o transporcie drogowym, zgodnie z którym nie nakłada się kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku jeżeli podmiot wykonujący przewóz zapewnił właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców m. in. przepisów rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006) (WE) nr 561/2006 Parlamentu oraz Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z dnia 32 grudnia 1985 r. ze zm.). Skarżący wniósł od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając zaskarżonej decyzji: - naruszenie przepisów postępowania tj.: art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks Postępowania Administracyjnego ( k.p.a. ), poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz niewyczerpujące rozpatrzenie zebranego materiału dowodowego; - naruszenie przepisów postępowania tj. art. 80 k.p.a. poprzez ustalenie stanu faktycznego sprawy, bez uwzględnienia całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie; - naruszenie przepisów postępowania tj. art. 10 k.p.a. poprzez bezpodstawne pominięcie zgłoszonego przez skarżącego wniosku o ponowne przesłuchanie, które skarżący uznał za brak zapewnienia mu czynnego udziału w sprawie; - naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 31e ustawy o czasie pracy kierowców z dnia 16 kwietnia poprzez przyjęcie błędnej wykładni polegającej na uznaniu, iż plan pracy ma być prowadzony indywidualnie i oddzielnie dla każdego pracownika na odrębnym dokumencie; - naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 16 ust. 2 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 poprzez przyjęcie błędnej wykładni polegającej na uznaniu, iż konieczne jest sporządzenie harmonogramu czasu pracy dla każdego kierowcy z osobna w odrębnym dokumencie; - naruszenie art. 92a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym z dnia 6 września 2001 r. w związku z lp. 2.11 załącznika nr 3 do ww. ustawy poprzez przyjęcie błędnej wykładni polegającej na uznaniu, iż nałożenie kary grzywny powinno nastąpić według taryfikatora karą 2.000 zł., stanowiącą iloczyn tej kwoty i liczby kierowców co do których plan ten nie został sporządzony. Skarżący w swojej skardze wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 30 września 2015 r. o raz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Podstawową zasadą orzekania sądów administracyjnych jest art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 z dnia 2014.11.26), zgodnie z którą to zasadą sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i pomiędzy tymi organami a organami administracji publicznej. Ta podstawowa zasada, że sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej znajduje się również w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 z dnia 2016.05.25, dalej: "p.p.s.a."). Na podstawie art. 134 ust. 1 p.p.s.a., sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W dokonanej według wyżej powołanych zasad ocenie Sądu, skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie doszło do naruszenia prawa przy wydawaniu zaskarżonej decyzji. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2013 poz. 1414 z dnia 2013.12.02, dalej "u.t.d.") przewiduje pewne reguły i zasady, do których przestrzegania zobowiązane są osoby podejmujące i wykonujące zarobkowy przewóz drogowy z racji zapewnienia bezpieczeństwa przewożonym pasażerom, towarom jak i innym uczestnikom ruchu drogowego. Naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego jest sankcjonowane karą pieniężną w wysokości od 50 zł do 10.000 zł za każde naruszenie (art. 92a ust. 1 u.t.d.), która to kara podlega jednakże pewnym ograniczeniom wynikającym z art. 92a ust. 3 pkt. 2 u.t.d. Zgodnie z art. 92a ust. 6 wykaz naruszeń obowiązków lub warunków oraz wysokości kar pieniężnych nakładanych za poszczególne naruszenia jest określony w załączniku nr 3 do u.t.d. Nie ulega wątpliwości, że skarżący zarobkowo wykonywał transport drogowy, dysponując odpowiednimi zezwoleniami i licencjami. Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz.U.2012.1155 z dnia 2012.10.23) w przepisie art. 31e ust. 2 stanowi, że: "Rozkład czasu pracy zawiera następujące dane: imię i nazwisko kierowcy, miejsce bazy pojazdu, który kierowca ma prowadzić, ustalony harmonogram okresów pracy kierowcy obejmujących okresy prowadzenia pojazdu, wykonywania innej pracy, przerw i pozostawania w dyspozycji oraz dni wolne." W toku kontroli przeprowadzonej przez organ I instancji stwierdzono naruszenia polegające m. in. na braku harmonogramu okresów pracy kierowcy obejmującego okresy prowadzenia pojazdu, określone w lp. 2.11 załącznika nr 3 do u.t.d. Naruszenie to stało się osią sporu pomiędzy organem, a skarżącym według którego ani przepis ustawy o transporcie drogowym, ani przepisy Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 nie statuują obowiązku posiadania przez przedsiębiorcę harmonogramu okresów pracy dla każdego kierowcy z osobna obejmującego okresy prowadzenia pojazdu. Przypomnieć należy, że zgodnie z załącznikiem nr 3 do u.t.d. naruszenie to sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 2.000 zł za każde naruszenie. Organ odwoławczy stwierdził brak harmonogramów okresów pracy kierowców wykonujących przewozy regularne osób na liniach, których trasa nie przekracza 50 kilometrów dla 9 kierowców zatrudnionych w przedsiębiorstwie skarżącego. Organ odwoławczy uznał, że brak harmonogramu dla każdego kierowcy z osobna stanowi pojedyncze naruszenie, w związku z czym nałożył karę 18.000 zł łącznie za naruszenie wymienione w lp.2.11 załącznika nr 3 do u.t.d. Wyżej przytoczony przepis art. 31e ust. 2 ustawy o czasie pracy kierowców jednoznacznie wskazuje obowiązek ustalenia i posiadania rozkładu pracy dla każdego kierowcy z osobna. Wynika to również z lp.2.11 załącznika nr 3 do u.t.d. Mówi o tym bezpośrednio dyspozycja tych dwóch przepisów używając sformułowań: "rozkład czasu pracy kierowcy" (ustawa o czasie pracy kierowcy) oraz "brak harmonogramu okresów pracy kierowcy" (załącznik nr 3 do u.t.d.), w których to sformułowaniach ustawodawca użył określenia kierowcy w liczbie pojedynczej, co jest niczym innym jak obowiązkiem stworzenia harmonogramu czasu pracy dla każdego kierowcy z osobna. Przepisy te mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa transportu drogowego poprzez jasne i bezsprzeczne unormowanie czasu pracy kierowcy i wydzielenie odpowiedniego okresu przeznaczonego na odpoczynek. Obowiązek ten statuuje również art. 16 ust. 2 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85, w którego dyspozycji ustawodawca unijny wprost odniósł się do problematyki podniesionej przez skarżącego, stanowiąc, iż: "Przedsiębiorstwa transportowe sporządzają rozkład jazdy oraz plan pracy zawierające w odniesieniu do każdego kierowcy nazwisko, miejsce bazy pojazdu oraz ustalony z góry harmonogram różnych okresów prowadzenia pojazdu, innej pracy, przerw i dyspozycyjności." Z wyżej cytowanego przepisu wynika obowiązek stworzenia harmonogramu czasu pracy w odniesieniu do każdego kierowcy z osobna. Zgodzić należy się z działaniem organu odwoławczego, który uznał, że brak harmonogramu dla każdego kierowcy z osobna jest pojedynczym naruszeniem i w związku z tym nałożył karę pieniężną w łącznej wysokości 18.000 zł za naruszenie określone w załączniku nr 3 do u.t.d. Podkreślenia wymaga fakt, iż wszystkie naruszenia opisane w zaskarżonej decyzji, a stwierdzone przez organ odwoławczy po zsumowaniu dały karę pieniężną w wysokości 24.200 zł, która to kara na podstawie art. 92a ust. 3 pkt. 2 u.t.d. została ograniczona do kwoty 20.000 zł. Powyższe uzasadnia oddalenie skargi w całości na podstawie art. 151 p.p.s.a.