III SA/Kr 1635/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Janusz Bociąga (spr.) Protokolant st. sekretarz sądowy Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2016 r. sprawy ze skargi S. N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 7 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów skargę oddala. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z 7 października 2015 r. znak [...] po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez S. N. działającą w imieniu własnym i jako pełnomocnik S. N., Z. T., K. N. – M. oraz S. S., od decyzji Starosty z [...] 2015 r. znak: [...] orzekającej o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków dla obrębu S odnośnie do działek nr [...] i nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Starosta decyzją z [...] 2014 r. działając na wniosek S. N. z 5 maja 2014 r odnośnie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków obręb S dla działek [...] i [...] odmówił aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków dla obrębu S w gminie S. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z 9 lutego 2015r. znak: [...] po rozpatrzeniu odwołania strony uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji. Starosta ponownie rozpoznając sprawę decyzją z [...] 2015 r. nie znalazł podstaw faktycznych i prawnych do uznania wniosku za zasadny. Odmówił aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków odnośnie działek nr [...] i nr [...]. Przeprowadzając postępowanie wyjaśniające, organ I instancji zgromadził i uzupełnił materiał dowodowy poprzez dołączenie do akt sprawy dokumentacji geodezyjnej między innymi z rozgraniczenia nieruchomości KERG [...] zakończonego wydaniem postanowienia Sądu Rejonowego Wydział Cywilny I z dnia 28 grudnia 1995 r. sygn.. akt [...] oraz dokumentacji sporządzonej do postępowania sądowego tego sądu do sygn. akt [...]. S. N. w piśmie z 21.05.2015 r. odnosząc się do wezwania o sprecyzowanie wniosku wniosła o ujawnienie w ewidencji gruntów i budynków obrębu S treści prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego Wydział Cywilny I z 28 grudnia 1995 r. wydanego w oparciu o dokumenty powołane w pkt. l postanowienia. Organ I instancji ustalił, że działka nr [...] wykazana jest w jednostce rejestrowej nr [...] rejestru gruntów i zawiera nieruchomości objęte KW [...] i [...], oraz że w Sądzie Rejonowym pod sygnaturą akt [...] toczy się postępowanie rozgraniczeniowe nieruchomości objętych tymi księgami wieczystymi. Natomiast działka nr, [...] dla której brak jest informacji dotyczącej urządzenia księgi wieczystej wykazana jest w jednostce rejestrowej nr [...] rejestru gruntów jako pozostająca we władaniu Urzędu Gminy S. Przedstawiona dokumentacja wykonana przez geodetę uprawnionego L. D. – M. "porównania mapy katastralnej z mapą ewidencyjną" gdzie stwierdzono, że działka nr [...] jest niejednorodna pod względem prawnym, nie została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i nie stanowi podstawy do wprowadzenia zmian w operacie ewidencyjnym. Zdaniem organu przedłożone przez S. N. dokumenty kopia postanowienia [...] o rozgraniczeniu wraz z kopią dokumentacji rozgraniczeniowej są już ujawnione w operacie ewidencyjnym. Natomiast kopia dokumentacji geodezyjnej sporządzonej przez geodetę L. D. – M. oraz kopia aktu notarialnego Rep. A [...] z 19.07.2013 r., w oparciu o które strona żąda wprowadzenia zmian w operacie ewidencyjnym nie mogą stanowić podstawy dokonywania zmian danych w ewidencji, gdyż zdaniem organu nie dokumentują żądań strony, nie zawierają wykazu zmian danych ewidencyjnych, o którym mowa w § 46 ust.2 pkt 2 rozporządzenia i nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym, jak również nie stanowią dowodów własności S. N. w zakresie przedmiotowych zmian. Postanowienie [...] z 28 grudnia 1995 r. znajduje odzwierciedlenie w obowiązującym stanie prawnym zarejestrowanym w części kartograficznej operatu ewidencyjnego prowadzonego dla obrębu S. Organ stwierdził, że Starosta prowadzący operat ewidencji gruntów i budynków nie jest władny do rozstrzygania kwestii uprawnień do gruntu i rozstrzygania sporów dotyczących zasięgu własności. S. N. wniosła odwołanie od tej decyzji działająca w imieniu własnym i jako pełnomocnik S. N., Z. T., K. N. – M. oraz S. S. Skarżąca zarzuciła, organowi I instancji naruszenie przepisów prawa, rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia 29 marca 2001 r. a to : § 44 pkt 2 - przez utrzymywanie operatu ewidencyjnego w stanie braku aktualności wobec mnogości usterek prawnych i technicznych dokumentacji materiałów źródłowych dotyczących prywatnej drogi dojazdowej w S, którą podczas zakładania nowej ewidencji gruntów wsi S w 1987 r. przejęto we władanie Urzędu Gminy S bez zgody właścicieli, nieruchomości tworzących drogę : pgr [...], i cz. [...] oraz [...] i cz.pgr. [...]- objętych KW [...], wł. B. i A. N. , cz. pgr [...] – objęta KW [...], wł. S. S., pgr [...] i cz. [...] -objęte KW [...], wl. M. i T. P., - § 46 ust.1 -przez zmianę danych w ewidencji w 1996 r. bez wniosku właścicieli dz. [...], - a także naruszenie przepisów art. 7, art. 8, art. 35 kpa. Skarżąca zarzuciła, że organ nie ujawnił postanowienia Sądu Rejonowego Wydział Cywilny I z dnia 28 grudnia 1995 r. sygn. akt [...]. Ponadto zakwestionowała operat techniczny z rozgraniczenia nieruchomości KERG [...] stwierdzając, że włączenie go do zasobu doprowadziło do powstania nieprawidłowości w ewidencji gruntów, a jej zdaniem operat ten nie stanowił wyniku rozgraniczenia sądowego [...], a były tylko dokumentem pomocniczym, sporządzonym w trakcie wykonywania prac geodezyjnych w postępowaniu administracyjnym. Skarżąca podniosła i przyznała, że operat nr [...] sporządzony przez geodetę L. D. – M., zawierający mapę porównującą mapę katastralną z mapą ewidencyjną obrębu S i stanem istniejącym na gruncie oraz mapę uzupełniającą wykonaną w celu aktualizacji operatu ewidencji gruntów odnośnie działki nr [...] w skali 1: 1000, nie został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z powodu wykazania innej synchronizacji dla działki nr [...] niż na mapie nr [...] z dnia 13.11.2007 r. sporządzonej przez biegłego geodety R. K. Organ odwoławczy rozpatrując złożone odwołanie oraz całość materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wskazał, że według § 36 rozporządzenia regułą jest, że przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, zaewidencjonowanej w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, sporządzonej w wymienionych postępowaniach sądowych i administracyjnych, kończących się wydaniem prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej. Wyjątkiem jest natomiast rozwiązanie przewidziane w § 37, § 38 i § 39 rozporządzenia dopuszczające, aby dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskiwać w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie. Przepis art. 24 ust. 2b ustawy wskazuje, że aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje: 1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, f) zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku oraz zgłoszeń rozbiórki budynku, o których mowa odpowiednio w art. 30, art. 54 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, g) wpisów w innych rejestrach publicznych, h) wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców; 2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach. Kwestią zasadniczą w niniejszej sprawie jest czy przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków pozwalają na wprowadzenie zmiany w ewidencji polegającej na zmianie przebiegu granicy działki nr [...] z działkami nr [...] i nr [...] na podstawie dokumentacji dołączonej do wniosku S. N. z 5 maja 2014 r. Sprecyzowany wniosek dotyczył ujawnienia w ewidencji gruntów i budynków obrębu S treści prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego Wydział Cywilny z 28 grudnia 1995 r. Organ wskazał, że podstawową zasadą prowadzenia ewidencji jest zasada aktualności, to jest utrzymania operatu ewidencyjnego w zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi (§ 44 pkt 2 rozporządzenia). Aktualizacja operatu następuje przez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych (§ 45 ust. 1 rozporządzenia). Stosownie do art. 24 ust. 2a ustawy, informacje zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek właścicieli nieruchomości lub władających gruntami na zasadzie samoistnego posiadania. Zmiany danych ewidencyjnych wprowadza się z urzędu, jeżeli wynikają m.in. z opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych. Z mapy uzupełniającej rozgraniczenia działki nr [...] wynika, że dokonano rozgraniczenia działki [...] z działkami nr: [...], [...], [...], [...] i [...] stanowiącą drogę. Ze szkicu polowego Nr 1 wynika, że przebieg granicy działki nr [...] z działką nr [...] wyznaczają punkty graniczne nr: [...] i [...], [...] wyznaczają punkty graniczne nr: [...], [...], i [...], działki [...] wyznaczają punkty graniczne nr [...], [...], działki [...] i [...] wyznaczają punkty graniczne nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Z opisu zmian i wykazu zmian działek wynika, że: działkę nr [...] o pow. 0,0665 ha będącą we władaniu Urzędu Gminy S podzielono na działki nr [...] o pow. 0,0296 ha ( 0,03 ha ), [...] o pow. 0,0079 ha (0,01) ha w dotychczasowym władaniu i działkę nr [...] o pow. 0,0290 ha ( 0,03 ) ha własność S. L.; działka nr [...] zmieniła konfigurację i oznaczenie na [...] o pow. 0,77 ha; działka nr [...] zmieniła konfigurację i oznaczenie na [...] o pow. 0,77 ha; działka nr [...] zmieniła konfigurację i oznaczenie na [...] o pow. 1,34 ha; działka nr [...] zmieniła konfigurację i oznaczenie na [...] o pow. 0.73 ha. Z mapy uzupełniającej w wyniku rozgraniczenia podziału parcel wynika, że parcela l. kat. [...] (dr) o pow. 0,0180 ha obj. KW [...] stanowiąca własność S. L. podzieliła się na parcele: 1. kat. [...] o pow. 0,0172 ha i [...] o pow. 0,0008 ha. Parcela l. kat. [...] (R) o pow.0, 8247 ha obj. KW [...] podzieliła się na [...] o pow. 0,7937 ha, [...] o pow. 0,0128 ha, [...] o pow. 0,0093 ha, [...] o pow. 0,0089 ha. Sąd Rejonowy Wydział I Cywilny postanowieniem z 28 grudnia 1995 r. sygn. akt [...] po rozpoznaniu sprawy z wniosku S. L. postanowił: rozgraniczeniu pomiędzy nieruchomościami położonymi w S i oznaczonymi jako dz. [...] a dz. [...], [...], [...], [...] i [...] w S w ten sposób, iż ustalił pomiędzy nimi granicę w oparciu o szkic graniczny sporządzony przez geodetę T. F. i znajdujący się w operacie rozgraniczeniowym sporządzonym 12 września 1991 r. Nr ks. zam. Z G [...] oraz uzupełniający szkic graniczny sporządzony przez biegłego geodetę K. C. z 23.11.1995 r. w następujący sposób: a) wg linii czerwonej pomiędzy dz. [...] a [...] od pkt [...] do pkt [...], b) wg linii czerwonej pomiędzy dz. [...] a dz. [...] przez pkt [...], [...], [...], c) wg linii szarej pomiędzy dz. [...] a dz. [...] od. Pkt [...] do pkt [...], d) wg linii czerwonej pomiędzy dz. [...] a dz. [...] przez pkt [...], [...], [...], [...] do pkt [...] znajdującym się na uzupełniającym szkicu granicznym sporządzonym przez biegłego K. C., e) wg linii szarej pomiędzy dz. [...] a dz. [...] od pkt. [...] do pkt [...]. Sąd Rejonowy Wydział I Cywilny postanowieniem z 5 maja 2009 r. sprostował błąd pisarski stanowiący oczywistą omyłkę w postanowieniu z 28 grudnia 1995 r. sygn. akt [...] w ten sposób iż w sentencji postanowienia, w punkcie l e znajdującym się na drugiej stronie postanowienia w wersie pierwszym w miejsce słów " do pkt [...]'' winno być wpisane "do pkt. [....] T". Sąd Rejonowy Wydział I Cywilny postanowieniem z 7 września 2011 r. nadał klauzulę wykonalności postanowieniu z 28 grudnia 1995 r. w brzmieniu nadanym postanowieniem z 5 maja 2009 r. o sprostowaniu orzeczenia. Wskazano, że Sąd Rejonowy w piśmie z 8.11.1995 r. sygn. akt [...] wezwał biegłego K. C. o ,,uzupełnienie szkicu znajdującego się w aktach sprawy w oparciu o szkic podstawowy z administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego poprzez naniesienie dwóch punktów wskazanych przez strony w czasie oględzin na miejscu w dniu 8.11.1995 r". Biegły przesłał uzupełniający szkic dla punktów [...] i [...] ze współrzędnymi prostokątnymi płaskimi jednoznacznie określającymi ich położenie. Realizując zalecenia Sądu z postanowienia z 7 września 2011 r. sygn. akt [...], na zlecenie J. N. geodeta L. D. – M. w operacie technicznym przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 23 listopada 2011 r. za numerem KERG [...] wyznaczyła punkty graniczne nr: [...] - pochodzący z operatu rozgraniczenia nieruchomości KERG [...] z 3.07.1996 r. i [...] - pochodzący z uzupełniającego szkicu granicznego sporządzonego przez biegłego geodetę K. C. z 23.11.1995 r. W sprawozdaniu technicznym stwierdziła, że w dniu 27.10.2011 r. z osnowy pomiarowej wyznaczono punkty graniczne, punkt [...] zamarkowano palikiem drewnianym, natomiast w punkcie [...] natrafiono słupek betonowy tuż pod trawnikiem, który odsłonięto i zaznaczono farbą koloru czerwonego. Właściciel działek [...] i [...] po oględzinach palika w punkcie [...] nie wyraził zgody na prace geodezyjne, wobec czego odstąpiono od stabilizacji trwałej i spisano odrębną notatkę na tę okoliczność. W ramach prac kameralnych wykonano mapę wyznaczenia punktów granicznych i skompletowano operat pomiarowy część A. Odstąpiono od stabilizacji od kompletowania cz. B, ponieważ operat nie wnosi żadnych zmian do ewidencji". Punkty graniczne nr [...] ( wspólny pkt działek nr [...], [...], [...] i [...]) i nr [...] ( wspólny pkt działek [...], [...], [...] i [...]) wyznaczają przebieg granicy działki nr [...] z działką nr [...] wykazaną w obecnie obowiązującym operacie ewidencyjnym. W toku przeprowadzonego postępowania zarówno organ I instancji jak i organ odwoławczy dokonał zweryfikowania skartowanych współrzędnych punktów granicznych wyznaczonych w oparciu o pomiary geodezyjne, przeprowadzone w trakcie rozgraniczenia pomiędzy nieruchomościami położonymi w S i oznaczonymi jako działki nr : [...], [...], [...], [...], [...] i [...] zawarte w operacie technicznym KERG [...]. Organ odwoławczy wynik kartowania porównał z obowiązującą mapą ewidencyjną dla obrębu S. Ww. porównanie wykazało, że obowiązująca mapa ewidencyjna jest aktualna. Przebieg granic ustalony w trybie rozgraniczenia działki nr [...] z działkami nr : [...], [...], [...], [...] i [...] zatwierdzony prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego z 28 grudnia 1995 r. sygn. akt [...] wraz z postanowieniem Sądu z 7 września 2011 r. nadającym rzeczonemu postanowieniu klauzulę wykonalności, w brzmieniu nadanym mu postanowieniem Sądu z 5 maja 2009 r. o sprostowaniu w p. l postanowienia z 28.12.1995 jest zawarty w aktualnej treści mapy ewidencyjnej. Wskazano, że ten sposób sprawdzenia poprawności skartowania na mapę, operatu technicznego KERG [...] jest jedynym możliwym, gdyż mapa ewidencyjna dla obrębu S prowadzona jest w formie analogowej, w skali 1: 2000. Poprawność i aktualność mapy ewidencyjnej, do której w całości została wprowadzona treść postanowienia sygn. akt [...] potwierdza mapa z wyznaczenia punktów granicznych nr [...] i [...] dla działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] zawarta w operacie technicznym przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 23.11.2011 nr [...] sporządzonym przez geodetę L. D. - M. Wyjaśniono, że punkty graniczne nr [...] i [...] wyznaczają przebieg granicy działki nr [...] z działką nr [...] zatwierdzony postanowieniem z 28 grudnia 1995 r. sygn. akt [...]. Równocześnie punkt graniczny nr [...] jest punktem wspólnym działek nr [...], [...], [...] i [...] a punkt graniczny nr [...] jest punktem wspólnym działek [...], [...], [...] i [...]. Pozostały przebieg granicy działki nr [...] ( szczegółowo opisany na szkicu granicznym polowym nr 1 rozgraniczenia KERG [...] punktami granicznymi nr [...], [...], i [...] - nie został zatwierdzony postanowieniem. Jednak operatem rozgraniczenia nieruchomości KERG [...] został odtworzony z mapy katastralnej - granica parceli katastralnej [...] - wyznaczony w terenie i pomierzony w nawiązaniu do osnowy geodezyjnej. Punkty graniczne nr: [...], [...], i [...], wyznaczają przebieg granicy działki nr [...] stanowiącej własność S. L. z działkami nr [...] i [...] o nieuregulowanym stanie prawnym. Tak więc operatem rozgraniczenia nieruchomości KERG [...], przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wyodrębniono z działki drogowej nr [...] o nieuregulowanym stanie prawnym, działkę nr [...] o jednorodnym stanie prawnym, stanowiącą własność S. L., objętą księgą wieczystą nr [...]. Wówczas organ prowadzący operat ewidencyjny miał obowiązek z urzędu w drodze czynności materialno-technicznej wprowadzić w części kartograficznej przebieg granic działki nr [...] i zarejestrować w rejestrze gruntów prawo własności tej działki na podstawie poświadczenia prawa własności z księgi wieczystej nr [...]. Również działka drogowa nr [...] wykazana w jednostce rejestrowej nr [...] jako pozostająca we władaniu Urzędu Gminy S nie posiada uregulowanego stanu prawnego i brak informacji dotyczącej urządzenia księgi wieczystej. Organ I instancji pismem z 12.06.2014 r., w celu realizacji wniosku S. N. wezwał ją, do przedłożenia stosownych dokumentów tj.: dokumentu potwierdzającego tytuł własności do nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] i [...] w S (odpisu księgi wieczystej) oraz dokumentacji geodezyjnej niezbędnej do wprowadzenia żądanych zmian w przedmiocie ww. działek, spełniającej obowiązujące aktualnie standardy techniczne, sporządzonej przez uprawnioną jednostkę wykonawstwa geodezyjnego zgodnie z zasadami określonymi w § 37 - § 38 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. S. N. dokumentacji wskazanej nie dostarczyła. Wnioskodawczyni dostarczyła akt notarialny Rep. A [...] z 19.07.2013 r. oraz dokumentację sporządzoną przez geodetę L. D. – M., w ramach zgłoszenia KERG [...], dotyczącą działek [...] i [...], zawierającą "porównanie mapy katastralnej z mapą ewidencyjną' i wykazy zmian, lecz nie przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zatem ww. dokumentacja nie mogła stanowić podstawy aktualizacji danych ewidencyjnych działek nr [...] i [...]. Akt notarialny Rep. A [...] z 19.07.2013r. nie stanowił o tytule własności do przedmiotowych działek, gdyż nie określał, poprzez jednoznaczne wskazanie oznaczenia nieruchomości, przedmiotu darowizny. Trudno zatem wymagać od Starosty aby wykonał dokumentacje geodezyjno-kartograficznej umożliwiających aktualizację informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, odnośnie do działek stanowiących własność osób fizycznych. Przepisy art. 24 ust. 2a ustawy oraz § 46 ust. 2 pkt. 1 i 2 rozporządzenia mówią o aktualizacji z urzędu informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych, czyli dokumentów, które zawierają informacje objęte ewidencją gruntów i budynków i stanowią samodzielną podstawę do ujawnienia zmiany w sposób bezsporny wynikający wprost z ich treści. W ocenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego okoliczności istotne dla niniejszego postępowania zostały dostatecznie wyjaśnione i udowodnione przez organ I instancji. W sprawie zgromadzono niezbędny materiał dowodowy oraz zapewniono czynny udział stronie na każdym etapie postępowania administracyjnego. Wobec powyższego organ odwoławczy rozstrzygnięcie zawarte w decyzji Starosty uznaje za prawidłowe, wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Na tą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła S. N. zarzucając jej naruszenie: - art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. polegające na: a/ niewyczerpującym rozpatrzeniu zgromadzonego materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, pomimo, iż z obszernej dokumentacji przedstawionej przez skarżącą wynika jednoznacznie, iż ewidencja zawiera dane błędne i niezgodne z rzeczywistym stanem prawnym, b/ przerzucaniu na stronę obowiązku gromadzenia i weryfikacji niemalże całości materiału dowodowego, podczas gdy obowiązek zachowania zgodności ze stanem prawnym określonym orzeczeniem sądu danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków jest obowiązkiem organu, który winien odpowiednie działania przedsięwziąć nie tylko na wniosek strony, ale również z urzędu; - art. 138 § 1 w związku z art. 138 § 2 zd. 2 kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, która wbrew decyzji organu II instancji z dnia [...] 2015 r. znak [...] uchylającej decyzję Starosty z dnia [...] 2014 r. orzekającą o odmowie aktualizacji informacji w ewidencji gruntów i budynków dla obrębu S w gminie S w przedmiocie dziatek [...] i [...] - nie uwzględniała wytycznych organu w zakresie konieczności rozpoznania sprawy i wszystkich istotnych okoliczności, w tym szczególności w zakresie wnikliwej analizy, czy obowiązująca mapa ewidencyjna jest aktualna i zgodna z treścią postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 28 grudnia 1995 r. sygn. akt [...] w brzmieniu nadanym mu postanowieniem Sądu z dnia 5 maja 2009 r. o sprostowaniu pkt. 1 e postanowienia wyżej wskazanego; - art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. b w związku z art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. c i art. 37 ust. 2 Prawa geodezyjnego i kartograficznego poprzez zaniechanie ujawnienia w ewidencji gruntów i budynków w ramach postępowania aktualizacyjnego prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 28 grudnia 1995 r. sygn. akt [...] w brzmieniu nadanym mu postanowieniem Sądu z dnia 5 maja 2009 r. o sprostowaniu pkt. 1 e postanowienia; - § 12, § 35, § 36 pkt 1 i § 46 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 23 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na braku aktualizacji ewidencji geodezyjnej, pomimo przedstawienia przez skarżącą dowodów będących źródłami dla celów ewidencyjnych, a także pomimo okoliczności, iż odpowiednie dowody znajdują się w zasobie geodezyjnym prowadzonym przez Starostę ; - § 45 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków polegające na utrzymaniu w mocy decyzji odmawiającej aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków gminy S - pomimo, iż dane ujawnione w ewidencji pozostają niezgodne ze stanem prawnym określonym postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 28 grudnia 1995 r. sygn. akt [...] prawomocnie kończącym postępowanie rozgraniczeniowe w przedmiocie ustalenia granicy prawnej między działkami [...] i [...]; - § 44 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków polegające na utrzymaniu w obrocie prawnym nieaktualnego operatu ewidencyjnego niezgodnego z przedłożonymi przez skarżącą dokumentami i materiałami źródłowymi; - § 86 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że przepis znajduje zastosowanie również do zmian wynikających z prawomocnego orzeczenia sądowego podczas, gdy w takiej sytuacji dane winny zostać zaktualizowane z urzędu i na koszt organu, nie zaś na koszt właściciela nieruchomości. W uzasadnieniu skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty. Podniosła miedzy innymi, że przedmiotem jej żądania było ujawnienie w ewidencji gruntów i budynków prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 28 grudnia 1995 r. sygn. akt [...] w brzmieniu nadanym mu postanowieniem Sądu z dnia 5 maja 2009 r. o sprostowaniu pkt 1 e postanowienia. Z jednoznacznie sformułowanych przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków wynika obowiązek ujawnienia w ewidencji z urzędu prawomocnych orzeczeń sądowych regulujących stan prawny nieruchomości. W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy, a także organ i instancji nie przeprowadził postępowania umożliwiającego osiągniecie celu, jakim było ujawnienie w ewidencji gruntów treści rzeczonego postanowienia sądowego. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł ojej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "ppsa". Orzekanie - w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję, uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 ppsa. Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu, gdyż Sąd nie stwierdził naruszenia przez orzekający organ przepisów prawa materialnego ani procesowego. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. nr 240, poz. 2027), zwanej dalej "ustawą", w brzmieniu obowiązującym na dzień 21 listopada 2014r. oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. nr 38, poz. 454), zwanego dalej "rozporządzeniem", również w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, zatem po zmianach ustawy wprowadzonych ustawą z dnia 5 czerwca 2014r. o zmianie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2014.897), a także po zmianach rozporządzenia, wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 listopada 2013r. (Dz. U. 2013.1551), które weszło w życie z dniem 31 grudnia 2013 r. Przypomnieć zatem należy, że stosownie do powyższego stanu prawnego, według art. 2 ust. 8 ustawy przez ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości) rozumie się system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Sposób zakładania ewidencji gruntów i budynków, sposób prowadzenia ewidencji oraz szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych regulują przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Z przepisu § 44 pkt 2 rozporządzenia wynika, że do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy między innymi utrzymywanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Ewidencyjna funkcja katastru nieruchomości jest realizowana przez stosowanie określonych przepisami ustawy i rozporządzenia procedur, ustalających zasady aktualizacji danych podlegających uwidocznieniu w operacie ewidencyjnym. Przepisy rozdziału 3 rozporządzenia dotyczą prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz zawierają szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych. Zgodnie z § 45 ust.1 rozporządzenia, aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Wprowadzanie tych zmian następuje z urzędu, bądź na wniosek. Stosownie do § 46 ust. 2 rozporządzenia z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z: 1) prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych, 2) opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych, 3) dokumentacji architektoniczno – budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej, 4) ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów. Przepis § 12 ust.1 rozporządzenia wymienia podstawy uwidaczniania w ewidencji praw osób i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 2 oraz w § 11 ust. 1 pkt 1 i 2. Zmiany wynikające z opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające wykazy zmian danych ewidencyjnych mogą dotyczyć wyłącznie zmian przedmiotowych i nie mogą uzasadniać zmiany danych w zakresie praw podmiotowych do gruntu (por. wyrok WSA w Białymstoku z 19 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Bk 636/07, Lex nr 480114). Zapisy zawarte w ewidencji gruntów, dotyczące uprawnień do niego, w tym szczególnie prawa własności, mają charakter informacji pochodnych w stosunku do informacji wynikających ze źródeł wskazanych w § 12 rozporządzenia wykonawczego. Organy ewidencyjne rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające, nie mogą natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień wnioskodawcy do gruntu, budynku lub lokalu. W przypadku, gdy aktualizacja operatu wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów, starosta przeprowadza w sprawie tej aktualizacji postępowanie administracyjne lub stosuje art. 22 ust. 3 ustawy. Z ewidencyjnej funkcji katastru wynika, że jest on rejestrem obejmującym dane o gruntach i ich właścicielach, wynikające z określonej przepisami prawa dokumentacji urzędowej. Cecha ta wynika zarówno z treści art. 2 ust. 8 ustawy, określającego kataster nieruchomości jako zbiór informacji, jak i z przepisów rozporządzenia. Szczególna regulacja obowiązuje w zakresie wykazywania w ewidencji przebiegu granic działek ewidencyjnych. Zgodnie z treścią § 36 rozporządzenia, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym; 2) w celu podziału nieruchomości; 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów; 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości; 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej; 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków; 7) przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji; 8) w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych. Wyliczenie powyższe stanowi zamknięty katalog podstaw wykazywania przebiegu granic działek ewidencyjnych na mapie ewidencyjnej. Dokonanie aktualizacji ewidencji w zakresie przebiegu granic działki ewidencyjnej w oparciu o inne niż wymienione w § 36 rozporządzenia źródła danych ewidencyjnych byłoby z nim sprzeczne a także naruszałoby podstawowe zasady prowadzenia ewidencji i jej istotę, wynikające z przepisów ustawy. Wnioskując zatem o dokonanie aktualizacji przebiegu granic działki ewidencyjnej na mapie ewidencyjnej (zmianę przebiegu granic), strona winna powołać się na jedno ze źródeł wymienionych w § 36 rozporządzenia, jako podstawę żądanej zmiany i doręczyć organowi stosowny dokument. Wynika to z w/w przepisu oraz z rejestrowego charakteru ewidencji gruntów i budynków. Konieczność dostarczenia dokumentów niezbędnych do wprowadzenia zmian nie jest przesłanką formalną wniosku o wszczęcie postępowania, lecz przesłanką o charakterze materialnym. Ich złożenie jest konieczne do załatwienia sprawy zgodnie z żądaniem strony. Wynika to także z treści art. 22 ust. 3 ustawy, zgodnie z którym na żądanie starosty osoby, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt. 1 i art. 51, zgłaszające zmiany obowiązane są dostarczyć dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów. Żądanie skarżącej wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków dotyczyło zmiany przebiegu granicy działki ewidencyjnej nr [...] z działką ewidencyjną nr [...]. Domagając się aktualizacji ewidencji w zakresie przebiegu granicy działek ewidencyjnych, skarżąca powinna powołać się zatem – stosownie do regulacji wynikającej z § 36 rozporządzenia - na dokumentację geodezyjną przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzoną w postępowaniach, względnie w celach wymienionych w tym przepisie, której treść wskazywałaby na odmienny przebieg granicy działki nr [...] z działką nr [...] , aniżeli wykazany na aktualnej mapie ewidencyjnej. Skoro nie uczyniła tego, także pomimo wezwania skierowanego przez organ zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy, przeto zasadnie organy uznały, że wniosek skarżącej o dokonanie aktualizacji ewidencji w zakresie aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków odnośnie działek nr [...] i nr [...] nie może zostać rozpatrzony pozytywnie. Zasadnie organy podkreśliły, że postępowanie ewidencyjne nie rozstrzyga i nie może rozstrzygać sporów o prawa do gruntów, lokali, budynków, a więc własności. Organy ewidencyjne są tylko rejestratorem tych zmian prawnych, które zostały ustalone w innym trybie lub przez inne organy, a mogą tego dokonać wyłącznie w oparciu o decyzje administracyjne, orzeczenia sądowe, akty notarialne, w których zawarte są dane objęte ewidencją gruntów. Rejestr ma więc charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny. Słusznie także podnoszą organy, że dokumentacja geodezyjna sporządzona przez biegłą nie może stanowić podstawy zmiany danych ewidencyjnych w zakresie opisu granicy, ponieważ przedstawia ona taki sam przebieg granicy. Zauważyć natomiast należy, organy ewidencyjne nie mają podstaw do wprowadzania zmian w wyniku, których mogłoby dochodzić do zmiany zakresu prawa własności. Dopóki, więc skarżąca nie przedłoży organowi prowadzącemu ewidencję gruntów i budynków prawomocnego orzeczenia sądowego (lub innego dokumentu wskazanego w § 36 rozporządzenia), to brak będzie podstaw do dokonywania zmian w przebiegu granicy na mapie ewidencyjnej. Sąd stwierdza nadto, że organy prawidłowo ustaliły obowiązujące przepisy, ich treść i znaczenie oraz poprawnie je zastosowały, wyjaśniły wszelkie istotne dla treści rozstrzygnięcia okoliczności i prawidłowo oceniły zgromadzony w sposób wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia w tej sprawie materiał dowodowy. W następstwie przeprowadzonego postępowania wydały prawidłowe, zgodne z prawem rozstrzygnięcie, zaś jego uzasadnienie odpowiada regulacji zawartej w art. 107 § 3 kpa. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie podkreślano, że z przepisów art. 20, 22, i 24 prawa geodezyjnego i kartograficznego wynika, że ewidencja gruntów i budynków jest tylko specjalnie prowadzonym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach budynkach i lokalach, który to zbiór, pełniąc funkcje informacyjno-techniczne, nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, ani nie nadaje tych praw. Rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Stąd też poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić, ani udowadniać swoich praw właścicielskich, czy uprawnień do władania nieruchomością. W ocenie Sądu organy orzekające w sprawie właściwie zinterpretowały i zastosowały przepisy rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Jednoznacznie wykazały, że nie zaszła konieczność aktualizacji danych ewidencyjnych określających położenie punktów granicznych i przebieg granicy pomiędzy działkami. Kwestią zasadniczą w sprawie jest czy przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków pozwalają na wprowadzenie zmiany w ewidencji polegającej na zmianie przebiegu granicy działki nr [...] z działkami nr [...] i nr [...] na podstawie dokumentacji dołączonej do wniosku skarżącej z 5 maja 2014 r. Sprecyzowany dotyczył ujawnienia w ewidencji gruntów i budynków obrębu S treści prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego Wydział Cywilny l z 28 grudnia 1995 r Zdaniem skarżącej operat techniczny - przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 3 lipca 1996 r. zawierającego mapę uzupełniającą w wyniku rozgraniczenia działki nr [...] wraz z wykazem zmian oraz mapę uzupełniającą w wyniku rozgraniczenia parceli gruntowej 1. kat. [...] i [...] objętej księgą wieczystą nr [...] wraz z wykazem zmian parcel, w którym dokonano ustalenia przebiegu granic tej nieruchomości w trybie rozgraniczenia, nie odzwierciedla treści Postanowienia Sądu Rejonowego Wydział Cywilny l z dnia 28 grudnia 1995 r. Z mapy uzupełniającej rozgraniczenia działki nr [...] wynika, że dokonano rozgraniczenia działki [...] z działkami nr: [...], [...], [...], [...] i [...] stanowiącą drogę. W ocenie Sądu konieczność dostarczenia dokumentów niezbędnych do wprowadzenia zmian nie jest przesłanką wniosku o wszczęcie postępowania, lecz przesłanką o charakterze materialnym. Ich złożenie jest konieczne do załatwienia sprawy zgodnie z żądaniem strony. Organ I instancji pismem z 12.06.2014 r., w celu realizacji wniosku S. N. wezwał ją, jako wnioskodawcę do przedłożenia stosownych dokumentów tj.: dokumentu potwierdzającego tytuł własności do nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] i [...] w S (odpisu księgi wieczystej) oraz dokumentacji geodezyjnej niezbędnej do wprowadzenia żądanych zmian w przedmiocie ww. działek, spełniającej obowiązujące aktualnie standardy techniczne, sporządzonej przez uprawnioną jednostkę wykonawstwa geodezyjnego zgodnie z zasadami określonymi w § 37 - § 38 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Wnioskodawczyni dokumentacji niezbędnej do realizacji wniosku nie dostarczyła. Dostarczyła akt notarialny Rep. A [...] z 19.07.2013 r. oraz dokumentację sporządzoną przez geodetę L. D. – M., w ramach zgłoszenia KERG [...], dotyczącą działek [...] i [...], zawierającą "porównanie mapy katastralnej z mapą ewidencyjną" i wykazy zmian, lecz nie przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zatem ww. dokumentacja nie mogła stanowić podstawy aktualizacji danych ewidencyjnych działek nr [...] i [...]. Natomiast przedłożony akt notarialny Rep. A [...] z 19.07.2013r. nie stanowił o tytule własności do przedmiotowych działek, nie określał oznaczenia nieruchomości, przedmiotu darowizny. Ze zgromadzonej dokumentacji wynika, że przebieg granicy na w/w odcinku jest odzwierciedleniem treści operatu technicznego - przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 3 lipca 1996 r. zawierającego mapę uzupełniającą w wyniku rozgraniczenia działki nr [...] wraz z wykazem zmian oraz mapę uzupełniającą w wyniku rozgraniczenia parceli gruntowej l. kat. [...] i [...] objętej księgą wieczystą nr [...]. Geodeta L. D. – M. w operacie technicznym przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 23 listopada 2011 r. za numerem KERG [...] wyznaczyła punkty graniczne nr: [...] - pochodzący z operatu rozgraniczenia nieruchomości KERG [...] z 3.07.1996 r. i P2 - pochodzący z uzupełniającego szkicu granicznego sporządzonego przez biegłego geodetę K. C. z 23.11.1995r. W sprawozdaniu technicznym stwierdziła, że operat nie wnosi żadnych zmian do ewidencji. Punkty graniczne nr [...] ( wspólny pkt działek nr [...], [...], [...] i [...]) i nr [...] ( wspólny pkt działek [...], [...], [...] i [...] ) wyznaczają przebieg granicy działki nr [...] z działką nr [...] wykazaną w obecnie obowiązującym operacie ewidencyjnym. Nadto organ odwoławczy dokonał zweryfikowania skartowanych współrzędnych punktów granicznych wyznaczonych w oparciu o pomiary geodezyjne, przeprowadzone w trakcie rozgraniczenia pomiędzy nieruchomościami położonymi w S i oznaczonymi jako działki nr: [...], [...], [...], [...], [...] i [...]zawarte w operacie technicznym KERG [...]. Organ odwoławczy wynik kartowania porównał z obowiązującą mapą ewidencyjną dla obrębu S. Porównanie wykazało, że obowiązująca mapa ewidencyjna jest aktualna. Przebieg granic ustalony w trybie rozgraniczenia działki nr [...] z działkami nr: [...], [...], [...], [...] i [...] zatwierdzony prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego z 28 grudnia 1995 r. sygn. akt [...] wraz z postanowieniem Sądu z 7 września 2011 r. nadającym rzeczonemu postanowieniu klauzulę wykonalności. Wskazano równocześnie, że ten sposób sprawdzenia poprawności skartowania na mapę, operatu technicznego KERG [...] jest jedynym możliwym, gdyż mapa ewidencyjna dla obrębu S prowadzona jest w formie analogowej, w skali 1: 2000. Poprawność i aktualność mapy ewidencyjnej, do której w całości została wprowadzona treść postanowienia sygn. akt [...] potwierdza mapa z wyznaczenia punktów granicznych nr [...] i [...] dla działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] zawarta w operacie technicznym przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 23.11.2011 nr [...] sporządzonym przez geodetę L. D. - M. Prawidłowo, zatem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał, że w ewidencji rozgraniczenie działek jest zgodnie z postanowieniem Sądu i operatem pomiarowym i przyjętym go do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. To operat pomiarowy wykonany na polecenie sądu przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 3 lipca 1996 r. Te właśnie dokumenty są podstawą uwidocznienia aktualnego przebiegu granicy działek i są dokumentami stanowiącymi podstawę ewidencji. Zatem wbrew stanowisku skarżącej właśnie postanowienie Sądu Rejonowego sygn. akt [...] z 28 grudnia 1995 r. znajduje odzwierciedlenie w obowiązującym stanie prawnym zarejestrowanym w części kartograficznej operatu ewidencyjnego prowadzonego dla obrębu S. Natomiast organ słusznie stwierdził, że Starosta prowadzący operat ewidencji gruntów i budynków nie jest władny do rozstrzygania kwestii uprawnień do gruntu i rozstrzygania sporów dotyczących zasięgu własności. Zarzuty skargi okazały się, zatem nieuzasadnione. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie stwierdził również innych naruszeń prawa, które mogłyby uzasadnić uchylenie zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym zostało przeprowadzone rzetelne postępowanie dowodowe, którego wyniki są rezultatem zgromadzenia wyczerpującego materiału dowodowego, z którego następnie wyciągnięto wnioski odpowiadające logice i zasadom doświadczenia życiowego. Organy geodezyjne nie działały również w sposób utrudniający budowanie zaufania obywateli do organów państwa – zapewniły bowiem stronie oraz uczestnikom czynny udział w każdym stadium kontrolowanego postępowania. Sama zaś okoliczność, że ustalenia zapadłe w wyniku tego postępowania nie odpowiadają oczekiwaniom skarżącej nie przesądza o tym, aby organy dopuściły się naruszenia wspomnianej zasady. W ocenie sądu okoliczności istotne dla niniejszego postępowania zostały prawidłowo wyjaśnione i udowodnione. Rozstrzygnięcie organu odwoławczego jest zgodne z prawem. Skoro zarzuty skargi nie znajdują oparcia w obowiązujących w dacie wydania zaskarżonej decyzji przepisach, a Sąd nie dopatrzył się innych naruszeń prawa, o których mowa w art. 145 § 1 ppsa, skarga nie mogła zostać uwzględniona. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 151 ppsa orzeczono jak w sentencji.