III SA/Kr 1638/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 31 lipca 2012r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia 31 lipca 2012r. Nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2012r. Nr [...] o nałożeniu na D. S., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Sprzedaż Hurtowo-Detaliczna [...] "A", kary pieniężnej w wysokości 10000 złotych. W skardze na powyższą decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego skarżący D. S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł, iż obecnie nie ma możliwości zapłaty niesłusznie, jego zdaniem, nałożonej kary pieniężnej bez narażenia się na utratę płynności finansowej i uniemożliwienie mu tym samym regulowania bieżących wydatków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Skarżący stwierdził również, iż jego sytuacja finansowa jest trudna, a firma przynosi straty i dlatego nosi się z zamiarem zawieszenia działalności gospodarczej. Dodatkowo skarżący uległ poważnemu wypadkowi i obecnie przebywa na zwolnieniu lekarskim, zaś prowadzenie działalności gospodarczej, która jest jedynym źródłem utrzymania skarżącego i jego rodziny, wymaga jego osobistego zaangażowania, co obecnie nie jest możliwe. Skarżący uważa zatem, iż w sprawie zachodzi zatem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Do skargi skarżący dołączył bilans z księgi za okres od 1 stycznia do 31 lipca 2012r. oraz wyciągi z rachunku bankowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.: "Art. 61. § 1. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. (...) § 3. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (...)" Sąd podziela stanowisko wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04 (http://orzeczenia.nsa.gov.pl), iż: "Podstawową przesłanką wstrzymania zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu." Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005r., sygn. akt II OZ 201/05). Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub że powstałe po jej wykonaniu skutki byłyby trudne do odwrócenia. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w istocie sprowadza się jedynie do ogólnego wskazania na trudną sytuację finansową prowadzonego przez skarżącego przedsiębiorstwa. Należy jednak zauważyć, iż sama ewentualna utrata płynności finansowej przez skarżącego nie jest wystarczającą podstawą uzasadniającą zastosowanie wstrzymania wykonania decyzji. Każda prowadzona działalność gospodarcza wiąże się bowiem z ryzykiem gospodarczym. Poza tym nałożony na skarżącego obowiązek uiszczenia kary pieniężnej nie ma charakteru nieodwracalnego skoro chodzi o świadczenie pieniężne z natury rzeczy przecież odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje oczywista możliwość zwrotu uiszczonej kwoty kary pieniężnej. W ocenie Sądu, również stan zdrowia skarżącego nie stanowi przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż nie jest on następstwem tej decyzji. Równocześnie Sąd zwraca uwagę, iż każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Mając powyższe na względzie Sąd – na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.