III SA/Kr 1641/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 listopada 2016 r. wniosku P. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia 12 września 2016 r. w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 12 września 2016 r. ([...]) w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Uzasadnienie: P. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 12 września 2016 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazał skarżący, że ostateczna decyzja w przedmiocie kary pieniężnej jest decyzją podlegającą wykonaniu, nadto na uzasadnienie wniosku podał okoliczności wskazane w treści skargi, w szczególności brak jednolitego stanowiska organów co do charakteru gier na urządzeniu, różną praktykę organu I instancji w zakresie uzależnienia wydania decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego oraz istotne wątpliwości co do waloru dowodowego opinii biegłego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. oznaczanej dalej jako ppsa) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Z kolei brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. FZ 65/04). W przedmiotowej sprawie okoliczności wskazane przez skarżącego w lakonicznym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie uprawdopodobniają opisanych powyżej przesłanek. Nie odnoszą się do konkretnych zdarzeń, świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie wskazał żadnych przesłanek pozytywnych zawartych w przepisie art. 61 §3. Tymczasem, jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności strona nie wykaże okoliczności uzasadniających stwierdzenie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przyjąć należy, że nie występują przesłanki ochrony tymczasowej przez sąd, co uzasadnia oddalenie wniosku (por. II OZ 1399/4). Mając na uwadze powyższe orzeczona jak w sentencji postanowienia.