III SA/Kr 1642/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Z. Ś. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 października 2014 r. w dniu 27 listopada 2014 r. w sprawie ze skargi Z. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 września 2014 r. znak: [...] w przedmiocie przekazania zażalenia postanawia odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 24 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Z. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 września 2014 r. znak: [...]. Odpis tego postanowienia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia został doręczony Z. Ś. 12 listopada 2014 r. W dniu 15 listopada 2014 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł pismo opatrzone datą 13 listopada 2014 r. zatytułowane "Skarga na bezczynność SKO". Z treści pisma wynika, że skarżący kwestionuje zasadność postanowienia WSA w Krakowie z dnia 24 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w skrócie "ppsa", skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Stosownie do art. 178 ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z treści opisanego wyżej pisma Z. Ś. wynika, że jest to w istocie skarga kasacyjna od postanowienia WSA w Krakowie z dnia 24 października 2014 r. Zatem skarżący, pouczony wcześniej o terminie i sposobie zaskarżenia przedmiotowego postanowienia, wniósł skargę kasacyjną sporządzoną osobiście, a nie przez adwokata lub radcę prawnego. Dlatego Sąd uznał skargę kasacyjną Z. Ś. za niedopuszczalną, ponieważ została ona wniesiona z naruszeniem wymogu określonego w art. 175 § 1 ppsa. Z tego powodu skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 ppsa w związku z art. 175 § 1 ppsa.