III SA/Kr 1649/15
PostanowienieWSA w Krakowie2018-02-12
Skład orzekający: Grzegorz Karcz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Jaka jest wysokość wynagrodzenia dla adwokata ustanowionego z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, gdy adwokat ten nie prowadził sprawy przed sądem administracyjnym pierwszej instancji?Ratio decidendi
Adwokatowi ustanowionemu z urzędu, który nie prowadził sprawy przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75% stawki określonej dla tej czynności, powiększone o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Reprezentacja strony w postępowaniu zażaleniowym dotyczącym kwestii wpadkowych nie wpływa na kwalifikację tej czynności jako udziału w postępowaniu pierwszej instancji.Stan faktyczny
Po wydaniu wyroku przez WSA w Krakowie, referendarz sądowy ustanowił dla skarżącej adwokata z urzędu. Adwokat ten zapewnił reprezentację na rozprawie dotyczącej odwołania od zarządzenia o uzupełnienie protokołu, a następnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Następnie wpłynął wniosek adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.Rozstrzygnięcie
Przyznano od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi A. K. kwotę 180 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.Pełny tekst orzeczenia
Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 15 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi A. K. wykonującemu zawód w "[...]" przy ul. [...] w K kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Po wydaniu w dniu 13 czerwca 2016 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyroku oddalającego skargę strony (k. 52) Referendarz Sądowy postanowieniem z dnia 13.09.2016 r. ustanowił dla skarżącej adwokata (k. 116), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa A. K. (k. 143).
W związku z odwołaniem skarżącej (k. 130 i k. 124 oraz k. 135) od zarządzenia Przewodniczącego z 22 sierpnia 2016 r. oddalającego (k. 97) wniosek skarżącej o uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 13 czerwca 2016 r. (k. 77) i wyznaczeniem na dzień 24 listopada 2016 r. przez Przewodniczącą Wydziału rozprawy (k. 136) celem rozpatrzenia tego odwołania wyznaczony adwokat zapewnił skarżącej reprezentację przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie na tej rozprawie (protokół k. 160).
Następnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną (k. 188) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 czerwca 2016 r. sygn. j.w.
Wyrokiem z dnia 6 października 2017 r. sygn. akt I OSK 954/17 wydanym na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
W dniu 8 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego sadu wniosek wyznaczonego adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, wraz z oświadczeniem adwokata, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wobec tego, że skarga kasacyjna została wniesiona w miesiącu grudniu 2016 r. (k. 192 i k. 188) więc zasady te precyzuje obowiązujące od dnia 2 listopada 2016 r. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016, poz. 1714).
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §3 obowiązującego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku wyznaczony adwokat złożył takie oświadczenie.
W konsekwencji w sprawie takiej jak niniejsza, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje wyznaczonemu adwokatowi opłata w wysokości 180 zł stosownie do §21 ust. 1 pkt. 2 lit. b). Kwota ta odpowiada bowiem 75% stawki określonej w §21 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie w mnożniku wyższym gdyż zdaniem orzekającego nie ulega wątpliwości, że adwokat A. K. nie prowadził sprawy przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji.
Okoliczność, że - z uwagi na opisane perturbacje procesowe związane z rozpoznaniem wniosku skarżącej o uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 13 czerwca 2016 r. - wyznaczony adwokat zapewnił skarżącej reprezentację przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie na rozprawie w dniu 24 listopada 2016 r. nie uzasadnia kwalifikacji odmiennej, gdyż nie ulega wątpliwości, że wydany w dniu 13 czerwca 2016 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrok zamknął definitywnie pierwszą instancję w sprawie z tą datą.
Równocześnie nie może być mowy o kwalifikowaniu opisanej wyżej czynności jako udziału adwokata w postępowaniu zażaleniowym.
Dyspozycji przepisu czy to §21 ust. 1 pkt. 2 lit. d) cyt. rozporządzenia czy ewentualnie - z uwagi na datę wniesienia odwołania - rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1801) nie można wykładać w relacji do przedmiotu rozstrzygnięcia (tutaj: wniosku o uzupełnienie protokołu rozprawy) lecz rozstrzygająca jest relacja środka zaskarżenia do przedmiotu sprawy sądowoadministracyjnej. Oczywistym zaś jest, że odwołanie skarżącej od zarządzenia Przewodniczącego z 22 sierpnia 2016 r. oddalającego wniosek o uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 13 czerwca 2016 r. nie odnosi się do głównego nurtu sprawy lecz dotyka jedynie kwestii wpadkowej.
Na mocy §4 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata w wysokości 180 zł ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło