III SA/Kr 165/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. – B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29.10.2009r. sygn. akt III SA/Kr 745/09 odrzucającym skargę M. W. – B. na uchwałę Rady Powiatu z dnia 24 czerwca 2009r. Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi M. W. – B. na działalność Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29.10.2009r. sygn. akt III SA/Kr 745/09 odrzucił skargę M. W. – B. na uchwałę Rady Powiatu z dnia 24 czerwca 2009r. Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi M. W. – B. na działalność Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie. Postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 23.11.2009r. Pismem z dnia 19.02.2010r. wyznaczony na pełnomocnika z urzędu skarżącej adwokat A. B. przedstawił Sądowi opinię, w której odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z 29.10.2009r. W dniu 02.03.2010r. wydane zostało postanowienie o stwierdzeniu prawomocności w/w postanowienia z dniem 25.12.2009r. Pismem złożonym osobiście w Sądzie w dniu 02.03.2010r. M. W.- B. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego w/w postanowieniem Sądu. W uzasadnieniu skargi o wznowienie M. W. – B. wyraziła opinię o braku celowości przymusu adwokackiego w związku z skargą kasacyjną kierowaną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Uznała, że zamyka się jej w ten sposób drogę do Sądu. Wyraziła również negatywną opinię o ludziach, którzy rządzą krajem, a także o formułujących do niej pisma sądowe, w których jak stwierdziła - panuje pełna dowolność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a (Dz. U. nr 153, poz. 1270) wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem jest możliwe jedynie wyjątkowo, to jest w przypadku zaistnienia tzw. ustawowych podstaw wznowienia wymienionych kolejno, w art. 271 w/w ustawy, z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe, w art. 272 gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, w art. 273 gdy: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Ponadto można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. Termin na wniesienie skargi o wznowienie określony jest w art. 277 w/w ustawy w ten sposób, że należy ją wnieść w terminie 3 – miesięcznym liczonym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Badaniu przez Sąd podlega w pierwszej kolejności czy skarga zawiera ustawowe podstawy wznowienia oraz czy jest wniesiona w terminie. Zgodnie z art. 280 w/w ustawy w sytuacji braku jednej z tej przesłanek Sąd odrzuca skargę o wznowienie. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodzi podstawa do odrzucenia skargi o wznowienie postępowania z uwagi na brak w niej ustawowej podstawy wznowienia. Skarżąca co prawda na wstępie wniosku z 02.03.2010r. precyzyjnie określiła, że jest to wniosek o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 745/09, ale z uzasadnienia wniosku nie wynika żadna z ustawowych podstaw wznowienia postępowania. W ocenie Sądu treść wniosku wyraża niezadowolenie skarżącej z niesporządzenia przez wyznaczonego jej pełnomocnika z urzędu skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z 29.10.2009r. sygn. akt III SA/Kr 745/09 odrzucającego skargę M. W. – B. na uchwałę Rady Powiatu z dnia 24 czerwca 2009r. Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi M. W. – B. na działalność Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie oraz niezadowolenie z działań administracji publicznej. Uzasadnienie skargi o wznowienie M. W. – B. nie stanowi z tego względu ustawowej podstawy skargi o wznowienie postępowania, stąd też skarga ta podlega na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzuceniu.