III SA/Kr 166/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 kwietnia 2009 r. wniosku G. O. F.H.U. "A" o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 31 grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc październik 2003 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji . Decyzją z dnia 31 grudnia 2008 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc październik 2003 r. w kwocie 40.412 zł i określił zobowiązanie podatkowe w kwocie 30.514 zł. W dniu 22 stycznia 2009 r. skarżący złożył skargę na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. Na uzasadnienie skarżący podniósł, że posiada na utrzymaniu rodzinę i jednocześnie nie dysponuje oszczędnościami, które umożliwiłyby mu zapłatę podatku wraz z odsetkami. Aby go zapłacić zmuszony byłby sprzedać majątek firmy, a tym samym jego rodzina pozostałaby bez środków utrzymania. Skarżący wskazał, iż poza rozpoznawaną sprawą, w sądzie toczy się obecnie jednocześnie pięć innych spraw z jego skarg. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Postanowienia, o których mowa w §3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 ww. ustawy jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy, więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W rozpoznawanej sprawie skarżący swój wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji uzasadnił w sposób przekonujący, podając okoliczności, które świadczą o zasadności udzielenia ochrony tymczasowej. Skarżący wskazał, iż jest jedynym żywicielem rodziny i nie posiada oszczędności. Zdaniem Sądu skarżący uprawdopodobnił, iż natychmiastowe wykonanie decyzji, może spowodować dla niego trudne do odwrócenia skutki, w postaci konieczności sprzedaży majątku firmy. Sąd nie stracił z pola widzenia, iż w chwili obecnej toczy się pięć innych spraw, ze skarg skarżącego, a łączna wartość przedmiotów sprawy wynosi znacznie ponad 100 tyś złotych. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów.