III SA/Kr 1667/14

Kraków, dnia 21 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. O. na decyzję Wojewody z dnia 18 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia lub zmiany ostatecznej decyzji postanawia: skargę odrzucić S. O. pismem z dnia 17 września 2014 r. złożyła "wniosek odwoławczy" od decyzji Wojewody z dnia 18 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia lub zmiany ostatecznej decyzji. Niniejsze pismo procesowe zostało potraktowane przez organ jako skargę i wraz z odpowiedzią na skargę przesłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wojewoda w odpowiedzi na skargę domagał się jej odrzucenia, gdyż wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ administracyjny działający w I instancji jest niedopuszczalne i stosowanie do art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga taka podlega odrzuceniu. Zarządzeniem z dnia 21 października 2014 r. WSA w Krakowie zwrócił się do S. O., aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania wyjaśniła czy jej pismo z dnia 17 września 2014 r. zatytułowane "wniosek odwoławczy" rzeczywiście stanowi skargę na decyzję Wojewody z dnia 18 lipca 2014 r. czy też jest odwołaniem od wyżej wskazanej decyzji do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w Warszawie. W odpowiedzi na powyższe skarżąca wskazała, że jej pismo z dnia 17 września 2014 r. stanowi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wskazała, że droga administracyjna została wyczerpana, ponieważ minął termin na wniesienie odwołania do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w Warszawie i decyzja organu I instancji stała się ostateczna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga na decyzję Wojewody z dnia 18 lipca 2014 r. podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej P.p.s.a.), skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 – 4 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym, w sytuacji, gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody z dnia 18 lipca 2014 r. odmawiająca uchylenia lub zmiany ostatecznej decyzji Wojewody z dnia 28 października 2013 r. o odmowie udzielenia S. O. zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Od niniejszego rozstrzygnięcia stronie przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w Warszawie. Zaznaczyć należy, że strona w treści decyzji została wyraźnie pouczona o konieczności wniesienia odwołania. Dopiero w przypadku niezadowolenia z decyzji odwoławczej strona mogła wnieść skargę do sądu administracyjnego. Jednakże intencją swojej skargi S. O. uczyniła decyzję organu pierwszej instancji – Wojewody z dnia 18 lipca 2014 r. Możliwość poddania działalności administracji publicznej sądowej kontroli nie oznacza prawa sądu do zastępowania organów administracyjnych w podejmowaniu aktów administracyjnych z naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Oznacza to, że skarga na decyzję organu I instancji nie może zostać rozpoznana merytorycznie (art. 52 § 1 P.p.s.a.). Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie powyższą skargę odrzucił na postawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.