III SA/Kr 1667/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 5 września 2016r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: dokonać sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 marca 2017r., w ten sposób, że w komparycji wyroku w miejsce nieprawidłowo wpisanej sygnatury akt sprawy w brzmieniu: "I SA/Kr 1667/16", wpisać prawidłową sygnaturę akt: "III SA/Kr 1667/16". Wyrokiem z dnia 14 marca 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę P.L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 5 września 2016r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. W przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania z urzędu ww. wyroku, bowiem błędnie wskazano sygnaturę akt sprawy sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Z kolei dyspozycja § 2 wskazuje, że sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Należy wskazać, że omyłka prostowana przez Sąd musi mieć charakter oczywisty, tj. niewymagający dla swojego wykrycia dokładnej analizy akt postępowania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w tym przypadku, bowiem nie ma wątpliwości, że prawidłową sygnaturą akt sprawy sądowej jest sygnatura III SA/Kr 1667/16, a nie sygnatura I SA/Kr 1667/16, jak pierwotnie wskazano. Wpisanie zatem w wyroku innej sygnatury akt sprawy było wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej. Należało w związku z powyższym dokonać sprostowania przedmiotowego wyroku. Nie ulega ponadto wątpliwości, że sprostowanie zaistniałej w sprawie omyłki nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.