III SA/Kr 167/13

PostanowienieWSA w Krakowie2013-03-06

Skład orzekający: Krystyna Kutzner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien wstrzymać wykonanie decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi na wniosek skarżącego?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił istnienia przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 PPSA, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Stan faktyczny
B. G. zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 28 listopada 2012 r., które utrzymało w mocy decyzję Starosty o cofnięciu jej uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B. Decyzja pierwszej instancji była natychmiast wykonalna. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że jej omdlenie miało charakter incydentalny, a ryzyko powtórzenia jest znikome, a także wskazała na negatywne skutki ekonomiczne i rodzinne wynikające z braku możliwości prowadzenia pojazdu.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 06 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 listopada 2012r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie kat. B postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławczego decyzją z dnia 28 listopada 2012r. znak [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2012r. nr [...] orzekającą o cofnięciu B. G. uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie kat. B prawa jazdy. Decyzji pierwszej instancji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. W skardze na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go w ten sposób, że zastrzeżenia co do jej stanu zdrowia, które mogą powodować niezdolność do prowadzenia pojazdu zostały oparte na fakcie omdlenia skarżącej , które miało charakter incydentalny , a ryzyko jego powtórzenia się jest – w ocenie skarżącej – znikome. Ponadto odmowa wstrzymania natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji , ze względu na zamieszkanie skarżącej w terenie wiejskim oraz z uwagi na charakter prowadzonej przez nią działalności – handel obwoźny - ograniczy jej możliwości zarobkowe , co w konsekwencji narazi skarżącą na poważne straty majątkowe. Brak możliwości prowadzenia pojazdu utrudni skarżącej również sprawowanie opieki nad małym dzieckiem . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 ustawy , sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozstrzygając wniosek w oparciu o art. 61 § 3 ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których należą: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle wskazanego przepisu wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostało uzależnione od wykazania przez wnioskodawcę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Strona obowiązana jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08, LEX nr 468877). Ponadto Sąd, badając wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć nie tylko na ocenie wniosku strony skarżącej, ale również na ocenie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy (postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 557/10, opubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie , w ocenie Sądu , strona skarżąca nie uprawdopodobniła możliwość zaistnienia przesłanek wskazanych w ww. przepisie , dlatego należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło