III SA/Kr 1670/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 grudnia 2012 r. wniosku S. W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 września 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 5 września 2012 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2012 r. nr [...] orzekającą o cofnięciu uprawnień S. W. do kierowania pojazdami kat. B. Na powyższą decyzję S. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którego nie poparł uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i §3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Postanowienia, o których mowa w §3 i §4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§5). Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie związku wykonania decyzji z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W celu ustalenia przez sąd przesłanek ustawowych od których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, strona obowiązana jest do wskazania konkretnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności. Użyte w art. 61 § 3 P.p.s.a. pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie - gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25.04.2012 r., sygn. akt II FSK 921/12, LEX nr 1137672). Podmiot występujący o wstrzymanie wykonania decyzji, który zaniechał podania jakichkolwiek okoliczności mających uzasadniać jego żądanie, nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu, poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25.04.2012 r., sygn. akt II FSK 498/12, LEX nr 1145458). Podzielając powyższe stanowisko i odnosząc treść art. 61 § 3 P.p.s.a. do sprawy należy wskazać, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera należytego uzasadnienia. Skarżący nie wykazał, w jaki konkretnie sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki lub spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W związku z powyższym Sąd uznał, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazał przesłanek uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej. Również w oparciu o przepis art. 134 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, sąd nie dopatrzył się w sprawie wystąpienia żadnej z przesłanek umożliwiających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dlatego też, na podstawie powołanych przepisów, sąd orzekł jak w sentencji.