III SA/Kr 1672/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek ( spr.) Sędziowie WSA Wojciech Jakimowicz WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 października 2013 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej A. G.-W. sprawy ze skargi R. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 lipca 2012r. nr [ ] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: zawiesić postępowanie sądowe Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2012 r. [...] zatrzymał R. Ł. prawo jazdy kategorii B na okres do czasu stwierdzenia ustania przyczyn zatrzymania – na podstawie art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. z 2009 r., nr 1, poz. 7 ze zm.; obecnie t.j.: Dz.U. z 2012 poz. 1228 ze zm.), dalej "ustawa o pomocy" i art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.; obecnie t.j.: z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej "K.p.a." W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że do wpłynęło pismo Wydziału Spraw Społecznych Urzędu Miasta nr [...] z dnia 30.03.2012 r. wnioskujące o zatrzymanie prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu R. Ł. We wniosku wskazano, że została spełniona przesłanka wymieniona w art. 5 ust. 3b ustawy o pomocy, tj. decyzja o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych stała się ostateczna z dniem 12 marca 2012 r. Mając na uwadze art. 5 ust. 5 ustawy o pomocy należało wydać decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy. R. Ł. wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 27 lipca 2012r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, na podstawie art. 5 ust 5 ustawy o pomocy oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że zaskarżona decyzja organu l instancji została wydana w warunkach uzasadniających takie rozstrzygnięcie z uwagi na treść art. 5 ust. 3b ustawy o pomocy, na wniosek organu właściwego dłużnika o zatrzymanie prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu R. Ł. R. Ł. wniósł na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Powtórzył argumentację z odwołania, dodając, że od marca 2012r. do maja 2012r. płacił alimenty w kwocie 400 zł, a od czerwca 2012r. w kwocie 700 zł, która to kwota będzie nadal płacona, aby wyrównać zaległość. Przyczyny zatrzymania prawa jazdy, zatem ustały. Na wniosek Wydziału Spraw Społecznych Urzędu Miasta zostało wszczęte postępowanie prokuratora o uznanie skarżącego za osobę uchylającą się od zobowiązań alimentacyjnych. Sprawa ta została złożona w marcu 2012 r., kiedy był przesłuchiwany i dostarczył dokumenty dowodowe. Do dnia dzisiejszego prokuratura nie złożyła wniosku do sądu. Skarżący domniemuje, że nie został uznany za osobę uchylającą się od zobowiązań alimentacyjnych. W związku z tym nie zaistniały przyczyny zatrzymania mu prawa jazdy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo Kolegium wskazało, że w sprawie najistotniejsza kwestią było ustalenie, iż w stosunku do skarżącego wydana został ostateczna decyzja o uznaniu za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Organy w sprawie poddanej kontroli Sądu, wydały rozstrzygnięcia w oparciu o przepis art. 5 ust. 5 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Przepis ten przewiduje wydanie przez starostę decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego po otrzymaniu przez starostę wniosku złożonego przez organ właściwy dłużnika. Należy zaznaczyć, iż do dnia 1 października 2008 r. obowiązywał art. 5 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz o zaliczce alimentacyjnej (Dz.U. z 2005 r., nr 86 poz. 732 ze zm.). Zgodność art. 5 tej ustawy z Konstytucją była przedmiotem rozważań Trybunału Konstytucyjnego. Wyrokiem z dnia 22 września 2009r. sygn. akt P 46/07 (Dz.U. z 2009 r., nr 159, poz. 1261). Trybunał orzekł, iż art. 5 ustawy z 22 kwietnia 2005 r. jest niezgodny z art. 2 i art. 33 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Trybunał w uzasadnieniu wyroku zauważył, że jego orzeczenie dotyczy art. 5 ustawy o dłużnikach alimentacyjnych z dnia 22 kwietnia 2005 r. Ustawa ta obowiązywała do 1 października 2008 r. i została uchylona na mocy art. 47 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Obowiązująca aktualnie ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, w ocenie Trybunału, mieści w art. 5 ust. 3 pkt 3, ust. 5 i 6 unormowania analogiczne do zawartych w art. 5 kwestionowanej (a już nieobowiązującej) ustawy o dłużnikach alimentacyjnych z 22 kwietnia 2005 r. W sprawie organy orzekły o zatrzymaniu prawa jazdy skarżącemu na podstawie art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Trybunał Konstytucyjny nie orzekał w przedmiocie konstytucyjności tego przepisu. Jednakże, jak wcześniej wspomniano, wyraźnie zaakcentował, iż przepis ten jest analogiczny do niezgodnego z Konstytucją unormowania zawartego w art. 5 nieobowiązującej ustawy o dłużnikach alimentacyjnych z dnia 22 kwietnia 2005 r. W powyższej sytuacji rozważenia wymaga, czy sąd administracyjny uprawniony jest do orzekania o niekonstytucyjności przepisu prawa rangi ustawowej. Trybunał Konstytucyjny orzeka w sprawach zgodności ustaw z Konstytucją (art. 188 pkt 1 Konstytucji). Skład orzekający w niniejszej sprawie uznaje wyłączną kognicję Trybunału Konstytucyjnego do badania zgodności z Konstytucją aktów normatywnych rangi ustawowej. Jedynie takie podejście gwarantuje, bowiem jednolitość w zakresie uznawania określonych przepisów czy aktów prawnych za zgodne/sprzeczne z ustawą zasadniczą, mocą orzeczeń Trybunału wiążących wszystkie sądy. Przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie z wniosku Prokuratora Generalnego RP o zbadanie zgodności art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów w zakresie, w jakim stanowi, że organ właściwy dłużnika kieruje wniosek do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego oraz art. 5 ust. 5 i 6 tej ustawy z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Sprawa posiada sygnaturę K 23/10, na rozprawie dnia 20 grudnia 2012 r. Trybunał Konstytucyjny odroczył rozprawę bezterminowo. Mając na uwadze brzmienie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), z którego wynika, iż Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, Sąd rozpoznający sprawę uznał, że z uwagi na treść podjętego rozstrzygnięcia i zarzuty wobec zaskarżonej decyzji, postępowanie sądowe należy zawiesić.