III SA/Kr 1683/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 3 kwietnia 2014 roku nr: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; II) ustanowić dla R. S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 października 2014 roku o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 400 zł od skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 3 kwietnia 2014 roku w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym skarżący R. S. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu "PPF" wynika, iż skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną E. S. Ich miesięczny dochód brutto wynosi 1.794,02 zł i stanowi go renta skarżącego w wysokości 777,99 zł i emerytura jego żony w wysokości 1.016,03 zł. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi mieszkanie kwaterunkowe o powierzchni 42,41 m². Nie posiada on oszczędności, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro. Wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący uzasadnił ciężką sytuacją materialną rodziny. Miesięczne wydatki strony przedstawiają się następująco: czynsz 593,07 zł, gaz ok. 100 zł, prąd ok. 80 zł, leki ok. 100 zł. Do wniosku skarżący załączył kopie: powiadomienia z dnia 29 września 2014 roku o wysokości opłat czynszowych za lokal mieszkalny, decyzji z dnia 1 marca 2014 roku o waloryzacji renty R. S. (brutto 778 zł, netto 674,97 zł) i decyzji z dnia 1 marca 2014 roku o waloryzacji emerytury E. S. (brutto 1.016 zł, netto 866,59 zł). Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie we własnym zakresie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienia na jego rzecz pełnomocnika z urzędu. W ocenie orzekającego R. S. uwiarygodnił w sposób wystarczający, że spełnia przesłanki przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący jest rencistą utrzymującym się z niewysokiego świadczenia (674,97 zł). Dochody pozostającej we wspólnym gospodarstwie małżonki wnioskodawcy również nie są wysokie, wynoszą bowiem 866,59 zł. Środki finansowe, które pozostają do dyspozycji skarżącego wystarczają jedynie na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych. Wykazane obciążenia domowego budżetu są wysokie w stosunku do uzyskiwanych dochodów. Wnioskodawca nie posiada przy tym oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone. W takiej sytuacji wygospodarowanie nawet niewielkich kwot na opłaty sądowe, czy wynagrodzenie pełnomocnika, jest bardzo utrudnione. Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.