III SA/Kr 1687/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w dniu 23 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 lipca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 października 2014 r. J. P. został wezwany do uzupełnienia braków skargi wniesionej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 lipca 2014 r. znak: [...] poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 200 złotych w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącemu, w trybie art. 73 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w dniu 29 października 2014 r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach. Skarżący nie uiścił wpisu w zakreślonym terminie i dlatego WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 27 listopada 2014 r. odrzucił skargę J. P. W dniu 8 grudnia 2014 r. doręczono skarżącemu odpis postanowienia o odrzuceniu skargi. 15 grudnia 2014 r. (data stempla pocztowego) J. P. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, twierdząc, że pod adresem Ł 169 nie odbierał jakiegokolwiek pisma z WSA w Krakowie. Skarżący wyjaśnił, że pod tym adresem nie przebywa stale, ponieważ pracuje w Ś i do Ł przyjeżdża jedynie w soboty i niedziele. Podkreślił jednak, że w soboty regularnie odbiera awizowane przesyłki. Zdaniem skarżącego w sprawie mogło dojść do pomyłki listonosza i doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu jego ojcu, który nosi to samo imię i mieszka pod adresem Ł 18. J. P. podał też, że nie mógł odebrać przesyłki z WSA w Krakowie 29 października 2014 r., ponieważ w tym okresie przebywał w Ś. Zdaniem skarżącego z przedstawionych przez niego okoliczności wynika, że nie ponosi on winy w uchybieniu terminu. Do wniosku został dołączony dowód uiszczenia kwoty 200 zł tytułem wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd uznał, że przedmiotowy wniosek został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", lecz nie jest zasadny. Stosownie do art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 2 ppsa w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Należy podkreślić, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem "Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 czerwca 2007 r. sygn. akt II OSK 479/07 - orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Z akt sprawy oraz treści samego wniosku o przywrócenie terminu wynika, że skarżący ponosi winę w uchybieniu terminu. Przede wszystkim podkreślić trzeba, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącemu w trybie przewidzianym w art. 73 ppsa, który to przepis w § 1 stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma osobiście adresatowi lub jego dorosłemu domownikowi pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy. Z dalszej części art. 73 ppsa (§ 2-4) wynika, że w takim przypadku adresatowi pisma pozostawia się zawiadomienie o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeśli pierwszy termin siedmiodniowy upłynie bezskutecznie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia. Gdy zaś adresat nie odbierze pisma w ciągu czternastu dni od pierwszego awizowania, oznacza to, że doręczenie zostało dokonane z upływem ostatniego dnia tego czternastodniowego terminu. W aktach niniejszej sprawy (k. 13) znajduje się koperta zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu. Wynika z niej, że została ona wysłana na adres Ł 169 (czyli na właściwy adres skarżącego, a nie adres jego ojca). Na kopercie tej znajduje się adnotacja, że pierwsze awizo miało miejsce 15 października 2014 r., zaś powtórne - 23 października 2014 r. Przesyłka nie została odebrana przez adresata i Urząd Pocztowy w M zwrócił ją do WSA w Krakowie 31 października 2014 r. W ocenie Sądu adnotacje umieszczone na kopercie nie budzą wątpliwości. Zatem, pomimo tego że skarżący nie odebrał przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, przepis art. 73 ppsa uprawnia Sąd do przyjęcia, że doręczenie nastąpiło z dniem 29 października 2014 r. i od tego dnia zaczął biec skarżącemu termin do uiszczenia wpisu. Termin ten upłynął bezskutecznie z winy skarżącego, który poprzez wniesienie skargi zainicjował postępowanie sądowe i dlatego powinien był się liczyć z tym, że może być do niego kierowana korespondencja urzędowa. Skoro zaś, jak sam podaje, nie przebywa na stałe pod adresem Ł 169, winien był ustanowić pełnomocnika do odbierania korespondencji lub dołożyć wszelkiej staranności, by odbierać w odpowiednim terminie awizowane podczas jego nieobecności przesyłki. Z przedstawionych wyżej okoliczności wynika jednak, że prawidłowo awizowana skarżącemu przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu nie została przez skarżącego odebrana, przez co nie miał on możliwości zapoznania się z jej treścią. Nie zmienia to jednak faktu, że doręczenie wezwania nastąpiło zgodnie z przepisami prawa w dniu 29 października 2014 r. Niewątpliwie więc można skarżącemu przypisać winę w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, ponieważ, będąc z własnej inicjatywy stroną postępowania sądowego, nie wykazał odpowiedniej staranności i nie zorganizował odbierania kierowanej do niego korespondencji w taki sposób, by nie ponieść negatywnych konsekwencji upływu terminów procesowych. W związku z powyższym nie zachodziły podstawy do zastosowania w niniejszej sprawie wyjątkowej instytucji, jaką jest przywrócenie uchybionego terminu. Dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ppsa.