III SA/Kr 1693/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Janusz Kasprzycki Protokolant sekretarz sądowy Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2016 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 3 listopada 2015 r. nr [ ] w przedmiocie ewidencji gruntów skargę oddala Decyzją nr [...] wydaną w dniu [...] 2015 r. Prezydent Miasta orzekł o odrzuceniu zarzutów złożonych przez M. M. do danych objętych modernizacją operatu ewidencji gruntów i budynków dla obr. [...] j. ewid. K dotyczących zmiany powierzchni działki ewidencyjnej nr [...] oraz zmiany szerokości działki nr [...] – droga. Organ nie znalazł podstaw do zmiany danych ewidencyjnych wykazanych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków dla obrębu nr [...], jednostka ewidencyjna K. Uznał, że dane ewidencyjne wykazane w obowiązującym operacie ewidencji gruntów i budynków określające przebieg granicy działki nr [...] i [...] oraz ich powierzchnie, zweryfikowane i zaktualizowane operatem technicznym nr [...] z dnia 3 lipca 2014 r. w pełni spełniają wymagania rozporządzenia w zakresie formatu danych i standardów technicznych tych danych. Od decyzji tej odwołanie wniosła M. M., zarzucając organowi m.in., iż: - w sposób bezzasadny sprowadził zarzuty do kwestii obliczenia powierzchni działek, dodając przy tym, w sposób zupełnie nieuzasadniony, iż zmiana ich powierzchni jest tylko efektem odmiennego ustalenia granic; - nie podjął żadnych czynności celem zweryfikowania zasadności twierdzeń odwołującej; -zignorował nie tylko dotychczasową dokumentację zalegającą w aktach (która m.in. w sposób niezmienny wskazywała konfigurację działki nr [...]), ale także brak logiki w zmianach powierzchni działek. Decyzją z dnia 3 listopada 2015 r., znak: [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy ww. decyzję Prezydent Miasta. W uzasadnieniu wskazał, że na podstawie art. 24a ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., nr 193, poz. 1287 ze zm.) Prezydent Miasta przeprowadził modernizację operatu ewidencji gruntów i budynków dla obrębu nr [...] jednostka ewidencyjna K. Celem modernizacji było dostosowanie istniejących danych ewidencyjnych oraz uzupełnienie bazy danych ewidencyjnych i utworzenie pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami wówczas obowiązujących przepisów. Podniósł, że M. M. właścicielka działki nr [...] i współwłaścicielka działki nr [...], położonych w obrębie nr [...] jedn. ewid. K zapoznała się w dniu 7 stycznia 2014 r. z danymi ewidencyjnymi ww. działek, przedstawionymi w projekcie operatu opisowo-kartograficznego wyłożonego do wglądu. Powierzchnia działki nr [...] uległa zmianie i w projekcie wynosiła 0,4327 ha. Przed modernizacją w rejestrze gruntów wykazana była działka nr [...] o pow. 0,4532 ha. Z kolei powierzchnia działki nr [...] nie uległa zmianie i nadal wynosiła 0,0123 ha (wypis z rejestru gruntów - wykaz zmian - karta 61, 62 akt sprawy I inst.). Jak wskazał organ I instancji do obliczenia powierzchni działki nr [...] wykorzystano dane z materiałów zasobu - z operatów technicznych. M. M. w trakcie wyłożenia projektu operatu wniosła uwagi dotyczące przebiegu granicy działki nr [...] z działką nr [...]. Następnie organ przypomniał treść przepisów rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków dotyczących ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych i stwierdził, że z dokumentacji załączonej do akt sprawy wynika, że 20 marca 2014 r. wykonawca ustalił przebieg granic przedmiotowych działek na podstawie spokojnego stanu posiadania, wskazań właścicieli oraz operatów jednostkowych [...] i [...] i operatu założenia ewidencji [...], a mianowicie: * granicę pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] wykonawca ustalił na podstawie danych z mapy ewidencyjnej numerycznej, * granicę pomiędzy działkami nr: [...] i [...] wykonawca ustalił według zgodnego oświadczenia stron, * granicę działki nr [...] z działką nr [...] wykonawca ustalił według zgodnego oświadczenia stron, * granicę działki nr [...] z działką nr [...] wykonawca ustalił na podstawie danych z mapy ewidencyjnej numerycznej, * granicę działki nr [...] z działką nr [...] wykonawca ustalił na podstawie operatu [...] (istniejące w terenie metalowe rury), * granicę działki nr [...] z działką nr [...]b wykonawca ustalił według spokojnego stanu posiadania (biegnie wzdłuż ogrodzenia), * granicę działki nr [...] z działką nr [...] wykonawca ustalił według spokojnego stanu posiadania (biegnie wzdłuż ogrodzenia), * granicę działki nr [...] z działką nr [...] wykonawca ustalił według spokojnego stanu posiadania (istniejące ogrodzenie, ściana między budynkami), * granicę działki nr [...] z działkami [...] i [...] wykonawca ustalił na podstawie operatu [...] (zgodna ze stanem spokojnego posiadania, biegnie wzdłuż ogrodzenia z siatki metalowej), * granicę działki nr [...] z działką nr [...] wykonawca ustalił na podstawie danych z mapy ewidencyjnej numerycznej. Na podstawie wyników pomiarów poprzedzonych ustaleniem położenia punktów granicznych na gruncie wyznaczono ich współrzędne, następnie obliczono powierzchnie działek nr [...] i [...], stosując się do postanowień § 62 rozporządzenia. Uznano, że tym samym zrealizowany został cel modernizacji, czyli doprowadzenie danych ewidencyjnych do wymogów przepisów rozporządzenia. Z wykazu zmian danych ewidencyjnych, zawartego w operacie technicznym nr [...] wynika, że po ustaleniu przebiegu granic przedmiotowych działek powierzchnia działki nr [...] wynosi 0,4287 ha, a działki nr [...] - 0,0100 ha. W skardze do WSA w Krakowie na ww. decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego M. M. zarzuciła naruszenie przepisów , w szczególności art. 7, 8, 11, 77 § 1 i art. 80 kpa poprzez: - zignorowanie sprzeczności pomiędzy mapą ustalenia granic (z której na pierwszy rzut oka wynika, że działka nr [...] po ustaleniu granic winna zwiększyć swą powierzchnię) i obliczeniami geodezyjnymi zaakceptowanymi przez uprawnione ograny (z których wynikało, że działka ta zmniejszyła swą powierzchnię o 5%), - zignorowanie sprzeczności pomiędzy stwierdzeniem, iż ustalenie przebiegu granic pomiędzy działkami nr [...] i [...] oraz [...] i [...] nastąpiło w oparciu o numeryczną mapę ewidencyjną - pochodną operatu założenia ewidencji gruntów i budynków nr [...], oraz zalegającym w aktach dokumentem, z którego wynika, że obecna działka nr [...] wówczas nie istniała, - zignorowanie sprzeczności pomiędzy ustaleniem, że działka nr [...] ma szerokość 2m i że jest wykorzystywana jako droga dojazdowa, - zignorowanie sprzeczności pomiędzy ustaleniem, że działka nr [...] ma szerokość 2m oraz obowiązującymi przepisami dotyczącymi minimalnej szerokości dróg dojazdowych, - zignorowanie tego, iż nierozstrzygnięty spór co do przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...] i nr [...] wyłącza możliwość ustalenia przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...] i [...], które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, podnosząc, iż w analizowanej sprawie sporne były dwie kwestie: zmiana powierzchni działki nr [...] oraz zmiana konfiguracji - a w konsekwencji i powierzchni - działki nr [...] (drogi). W odpowiedzi na skargę WINGiK wniósł o jej oddalenie. Wskazał, iż Prezydent Miasta prawidłowo orzekł o odrzuceniu zarzutów w przedmiocie działek nr [...] i [...] ponieważ nie znalazł podstaw do zmiany danych ewidencyjnych wykazanych w zmodernizowanym operacie. Dane ewidencyjne wykazane w obowiązującym operacie ewidencji gruntów i budynków określające przebieg granicy działki nr [...] i [...] oraz ich powierzchnie, zweryfikowane i zaktualizowane operatem technicznym nr [...] z dnia 3 lipca 2014 r. spełniają wymagania rozporządzenia w zakresie formatu danych i standardów technicznych tych danych. Ponadto organ wskazał, iż M. M. w dniu 25 marca 2014 r. złożyła pismo do Wydziału Geodezji Urzędu Miasta zatytułowane "Zarzuty". Zakwestionowała w nim powierzchnię działki nr [...], stanowiącej jej własność oraz szerokość działki nr [...] (drogi dojazdowej), której jest współwłaścicielem. W kolejnym piśmie złożonym 26 maja 2014 r. M. M. wniosła o objęcie pomiarem kontrolnym działki nr [...], która sąsiaduje z działką nr [...]. Ponieważ zgodnie z art. 24a ust. 9 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne "Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte - w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych ", to uwzględniając termin wyłożenia projektu operatu opisowo kartograficznego do wglądu zainteresowanych (od 7 stycznia 2014 r. do 27 stycznia 2014 r.) oraz datę ogłoszenia informacji o modernizacji w Dzienniku Urzędowym Województwa (27 października 2014 r.) organ stwierdził, że pisma M. M. wniesione 25 marca 2014 r. i 26 maja 2014 r. stanowią zarzuty do danych ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym obrębu [...] K w zakresie działek nr [...] i nr [...], a zatem ich rozpatrzenie winno nastąpić w drodze decyzji administracyjnej (art. 24a ust. 10 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne). Zarzuty złożone w ww. pismach zostały przez organ I instancji rozpatrzone i odrzucone, bowiem bezspornym jest, iż działki nr [...] i nr [...] mają ujawnioną powierzchnię, zgodną z dokumentacją (operat [...]) sporządzoną w wyniku ustalenia przebiegu granic przedmiotowych działek. Odnosząc się do zarzutu skarżącej odnośnie zmiany "konfiguracji i skrócenia działki" nr [...], organ podniósł, że zgodnie z przeprowadzonym ustaleniem przebiegu granic, przebieg granicy działki nr [...] z działkami nr [...] oraz nr [...] został ustalony na podstawie zgodnych wskazań stron - również skarżącej M. M., co zostało potwierdzone podpisami zainteresowanych. Na rozprawie skarżąca M. M. podtrzymała zarzuty i wnioski skargi, oświadczyła, że kwestionuje prawidłowość obliczeń geodety. Uczestnicy postępowania J. W. i R. W. wnieśli o oddalenie skargi. Strony zgodnie oświadczyły, że sporny jest przebieg drogi (działki nr [...]) na odcinku łączącym ją z ulicą Z (chodzi o skręt z tej drogi na ul. Z tak aby skarżąca mogła skręcić z niej swobodnie w lewo, podczas gdy droga "jest na wprost") oraz szerokość drogi (działki nr [...]) na odcinku pomiędzy działką [...] i [...]. Wg skarżącej jest ona, na tym odcinku, za wąska. Skarżąca oświadczyła ponadto, że nie kwestionuje granicy działki nr [...] z działką nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2016 r., poz. 718, dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy dawał organom uzasadnione podstawy do przyjęcia, że zarzuty skarżącej do danych ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym obrębu [...] K w zakresie działek nr [...] i nr [...] nie były zasadne. Podkreślić trzeba też, że skarżąca w toku kontrolowanego postępowania ograniczała się do zaprzeczania ustaleniom poczynionym przez organy, ale z własnej inicjatywy nie przedstawiła żadnych dowodów na potwierdzenie swojego stanowiska czy też podważenia obliczeń geodety dotyczących powierzchni działek, czy też przebiegu, czy szerokości działki nr [...] na spornym odcinku. Niewątpliwie zaś skarżąca, kwestionując prawidłowość ww. obliczeń, miała możliwość dowodzenia, że zawierają one jakieś błędy. Skoro skarżąca nie starała się poprzeć swoich twierdzeń jakimikolwiek dowodami, to nie można zasadnie zarzucić organom naruszenia art. 7, 8, 11, 77 § 1 i art. 80 kpa przez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w konsekwencji błędne ustalenie granic i powierzchni kwestionowanych działek ewidencyjnych. Zdaniem Sądu organy zgromadziły materiał dowodowy, który jednoznacznie wskazywał na to, że w związku z uwzględnieniem uwagi wniesionej przez M. M. podczas wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego do wglądu zainteresowanych, dotyczącej granicy działki nr [...] z działką nr [...] (nie kwestionowaną już w skardze) organ I instancji zlecił geodecie wykonanie dodatkowego opracowania. W wyniku prac geodezyjnych ustalono przebieg granic przedmiotowych działek, tj. m.in. działek [...], [...] i [...]. W dniu 3 lipca 2014 r. do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przyjęte zostało opracowanie nr [...]. Organy prawidłowo przytoczyły i wyjaśniły podstawę prawną swoich decyzji oraz działań geodety. Wskazały, że zgodnie z przepisem § 39 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków (rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2015 r., poz. 542 - dalej rozporządzenie) ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, dokonuje wykonawca na podstawie zgodnych wskazań właścicieli (...) tych działek, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, a zgodnie z przepisem § 39 ust. 2 ww. rozporządzenia w przypadku, gdy właściwe podmioty nie złożą do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych zgodnego oświadczenia, przebieg granic działek ewidencyjnych, ustala wykonawca według ostatniego spokojnego stanu posiadania, jeżeli stan ten nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów w granicach tych działek. Natomiast, gdy spokojnego stanu posiadania nie można stwierdzić lub jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów, przebieg granic działek ewidencyjnych obejmujący te grunty ustala wykonawca po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń zainteresowanych podmiotów i świadków. Słusznie organy wskazały, że w wyniku pomiaru sytuacyjnego punktów granicznych, poprzedzonego ustaleniem ich położenia na gruncie, wykonawca prac geodezyjnych wyznaczyła ich współrzędne w układzie współrzędnych prostokątnych, a następnie obliczyła powierzchnie działki nr [...] i działki nr [...] (jako funkcję ustalonych granic). Co do przebiegu granic organy prawidłowo wyjaśniły, że w przypadku ustalania przebiegu granic działki nr [...] z działkami nr [...] i nr [...] strony złożyły w protokole rozbieżne oświadczenia co do przebiegu tej granicy, dlatego geodeta nie stwierdziwszy również spokojnego stanu posiadania, ustalił przebieg granic działki nr [...] z działkami nr [...] i nr [...] na podstawie materiałów zasobu jakim jest mapa ewidencyjna, na co zezwala przepis § 39 ust. 3 rozporządzenia. Organy wyjaśniły, że jest ona pochodną operatu założenia ewidencji gruntów i budynków Nr [...] dla obr. [...] C ogłoszonego dnia 23 grudnia 1967 r., nastąpiło wówczas ustalenie stanu władania. Przypomniały też, że w postępowaniu ewidencyjnym nie ustala się zasięgu własności nieruchomości, a jedynie odtwarza ustalony wcześniej przebieg granic nieruchomości na podstawie materiałów źródłowych. Zwrócić należy uwagę, że skarżąca do zgłoszonej do projektu uwagi dołączyła kserokopię wyrysu z mapy ewidencyjnej w skali 1;500, z której wynika przebieg działki drogowej nr [...], zbieżny z operatem [...] (połączenie działki [...] z działką nr [...] – ul. Z "na wprost", bez zaznaczenia skrętu w lewo). Ponadto, jak słusznie podniosły organy, obliczenie powierzchni działek jest jedynie konsekwencją wcześniejszego ustalenia ich granic, a te zostały ustalone prawidłowo (większości z nich skarżąca zresztą nie kwestionowała). Dlatego zarzuty skargi uznano za bezzasadne. Organy prawidłowo rozpatrzyły i odrzuciły zarzuty skarżącej do danych objętych modernizacją operatu ewidencji gruntów i budynków dla obrębu nr [...] jedn. ewid. K w przedmiocie działek [...] i [...], bowiem działki te mają ujawnione powierzchnie, zgodne z operatem nr [...] sporządzonym w wyniku ustalenia przebiegu granic przedmiotowych działek. Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji są zgodne z prawem i oddalił skargę na podstawie art. 151 ppsa.