III SA/Kr 1698/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 lutego 2026 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 6 października 2025 r. znak KM-04.5430.4.2226.2024 w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi postanawia: skargę odrzucić. K. S., pismem z dnia 27 października 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 6 października 2025 r. znak KM-04.5430.4.2226.2024 w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie ewentualnie oddalenie skargi. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 – dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Oznacza to zatem, że w sprawach, w których od decyzji organu pierwszej instancji przysługuje odwołanie, przedmiotem skargi skierowanej do sądu administracyjnego może być tylko rozstrzygnięcie organu rozpoznającego odwołanie, niedopuszczalna jest natomiast skarga na decyzję organu pierwszej instancji, wydaną w tej sprawie. W niniejszej sprawie Prezydent Miasta Krakowa wydał decyzję z dnia 6 października 2025 r. znak KM-04.5430.4.2226.2024 w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi. Działając jako organ I instancji. Skoro zatem w sprawie skarżący zaskarżył pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie, to tym samym skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów.