III SA/Kr 1699/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia B. C. na postanowienie z dnia 9 lipca 2015 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie z dnia 28 maja 2015 r, w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi B. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych postanawia: odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 9 lipca 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 28 maja 2015 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. W dniu 14 sierpnia 2015 r. skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 sierpnia 2015 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego powyższego zażalenia, poprzez podpisanie nadesłanego do Sądu zażalenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 24 sierpnia 2015 r. Wyznaczony w nim termin upłynął bezskutecznie z dniem 31 sierpnia 2015 r. W konsekwencji powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 6 października 2015 r. odrzucił zażalenie skarżącej, wobec nie usunięcia braku formalnego zażalenia poprzez jego podpisanie. Na skutek zażalenia skarżącej na ww. postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 3 lutego 2016 r. uchylił ww. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 6 października 2015 r., uznając doręczenie wezwania z dnia 24 sierpnia 2015 r. za bezskuteczne wobec faktu, że przesyłka została odebrana przez niepełnoletnią córkę skarżącej. W następstwie powyższego, zarządzeniem z dnia 2 marca 2016 r. sędzia sprawozdawca ponownie wezwał skarżącą o uzupełnienie braku formalnego zażalenia z dnia 13 sierpnia 2015 r. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 9 lipca 2015 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia, poprzez podpisanie nadesłanego do Sądu zażalenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została doręczona w dniu 23 marca 2016 r., osobiście do rąk skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W myśl art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., - w skrócie: "P.p.s.a."), zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zgodnie zaś z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Odesłanie do wymogów określonych dla pisma w postępowaniu sądowym oznacza konieczność spełnienia przez pismo będące zażaleniem warunków ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism strony, w tym, w art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., zgodnie z którym każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła zażalenie, które nie zostało przez nią podpisane. W związku z tym Przewodniczący Wydziału, zarządzeniem z dnia 2 marca 2016 r. wezwał skarżącą do usunięcia braku formalnego zażalenia poprzez jego podpisanie. Pouczono przy tym stronę skarżącą, że braki zażalenia winny być uzupełnione w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 23 marca 2016 r., a zatem ostatni dzień siedmiodniowego terminu do wykonania nałożonego na skarżącą obowiązku procesowego przypadał na dzień 30 marca 2016 r. Skarżąca w zakreślonym przez Sąd terminie nie usunęła braku formalnego zażalenia poprzez jego podpisanie. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 194 § 3 i art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.