III SA/Kr 17/10
PostanowienieWSA w Krakowie2010-02-25
Skład orzekający: Halina Jakubiec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem może zostać odrzucona z powodu braku ustawowej podstawy wznowienia?Ratio decidendi
Skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem podlega odrzuceniu, jeśli nie zawiera ustawowych podstaw wznowienia określonych w art. 271-273 PPSA lub nie została wniesiona w ustawowym terminie. W przypadku, gdy skarżący kwestionuje rozstrzygnięcie organu, a sąd administracyjny oddalił skargę na postanowienie organu, właściwą drogą zaskarżenia jest skarga kasacyjna, a nie skarga o wznowienie postępowania.Stan faktyczny
Skarżąca S. T. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 02.12.2009r. oddalającym jej skargę na postanowienie SKO w przedmiocie przekazania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewodzie. Jako podstawę wznowienia wskazała art. 271 pkt 2 PPSA, twierdząc, że SKO niezasadnie przesłało jej wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji zamiast go rozpoznać. Sąd uznał, że skarga nie zawiera ustawowej podstawy wznowienia i podlega odrzuceniu.Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. T. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 02.12.2009r. sygn. akt III SA/Kr 444/09 oddalającym skargę S. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10.03.2009r. Nr [...] w przedmiocie przekazania właściwemu organowi wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 02.12.2009r. sygn. akt III SA/Kr 444/09 oddalił skargę S. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10.03.2009r. Nr [...] w przedmiocie przekazania organowi właściwemu (Wojewodzie) wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 1999r. Nr [...] odmawiającej wymeldowania M. K. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. A w K.
Wyrok został doręczony skarżącej w dniu 18.12.2009r.
Pismem złożonym osobiście w Sądzie w dniu 05.01.2010r. S. T. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego w/w wyrokiem Sądu. Wskazała, że podstawą skargi jest art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), a mogła tę podstawę wykazać dopiero po udostępnieniu jej do wglądu w dniu 30.12.2009r. akt postępowania sprawy o sygn. akt III SA/Kr 1231/09. Podała dalej, że w dacie wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji w przedmiocie wymeldowania M. K. tj. w dniu [...] 2000r. sprawy meldunkowe były rozpatrywane przez ten organ jako organ II instancji, z czego wynika, że SKO niezasadnie przesłało jej wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta, zamiast wniosek rozpoznać. Przez niewszczęcie postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności uniemożliwiono jej wykonywanie ustawowego obowiązku uczestniczenia w zarządzie nieruchomością przy ul. A w K., a samą nieruchomość narażono na szkodę wynikłą z wadliwego zarządu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a (Dz. U. nr 153, poz. 1270) wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem jest możliwe jedynie wyjątkowo, to jest w przypadku zaistnienia tzw. ustawowych podstaw wznowienia wymienionych kolejno, w art. 271 w/w ustawy, z powodu nieważności:
1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;
2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe,
w art. 272 gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie,
w art. 273 gdy:
1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;
2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.
Ponadto można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy.
Termin na wniesienie skargi o wznowienie określony jest w art. 277 w/w ustawy w ten sposób, że należy ją wnieść w terminie 3 – miesięcznym liczonym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
Badaniu przez Sąd podlega w pierwszej kolejności czy skarga zawiera ustawowe podstawy wznowienia oraz czy jest wniesiona w terminie. Zgodnie z art. 280 w/w ustawy w sytuacji braku jednej z tej przesłanek Sąd odrzuca skargę
o wznowienie.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodzi podstawa do odrzucenia skargi o wznowienie postępowania z uwagi na brak w niej ustawowej podstawy wznowienia.
Skarżąca wskazuje co prawda na art. 272 pkt 2 p.p.s.a, niemniej jednak
w uzasadnieniu skargi o wznowienie nie odnosi się do ewentualnego braku zdolności sądowej lub procesowej, czy braku należytego reprezentowana lub pozbawienia możności działania wskutek naruszenia przepisów prawa w postępowaniu toczącym się pod sygn. akt sygn. akt III SA/Kr 444/09. Zarzuty odnosi do rozstrzygnięcia organu, do którego wniosła w dniu 22.01.2009r. wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta z [...] 1999r. w przedmiocie wymeldowania M. K. W jej ocenie to Samorządowe Kolegium Odwoławcze winno rozpoznać wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji, a nie Wojewoda. Wskazać też należy, że w sytuacji kwestionowania wyroku Sądu z 02.12.2009r. sygn. akt III SA/Kr 444/09, który oddalając jej skargę na postanowienie SKO przekazujące wniosek Wojewodzie uznał, że wydane zostało zgodnie z prawem, skarżąca miała prawo wnieść skargę kasacyjną na orzeczenie Sądu.
Uzasadnienie skargi o wznowienie S. T. nie wskazuje ustawowej podstawy skargi o wznowienie postępowania, stąd też skarga podlega na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzuceniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło