III SA/Kr 1705/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 21 sierpnia 2024 r. nr IG-II.7221.72.2024.TT w przedmiocie odmowy aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków postanawia: odrzucić skargę. A. M. (dalej: skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 21 sierpnia 2024 r. nr IG-II.7221.72.2024.TT w przedmiocie odmowy aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Zarządzeniem Przewodniczego Wydziału III z dnia 14 maja 2025 r., skarżący został wezwany do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 200 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535). Pismem z dnia 31 maja 2025 r., skarżący wniósł zażalenie na ww. zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 30 września 2025 r., sygn. akt I OZ 600/25, oddalił ww. zażalenie. W konsekwencji ww. zarządzenie z dnia 14 maja 2025 r. stało się prawomocne. Następnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 17 października 2025 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 14 maja 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Opisane powyżej zarządzenie, skarżący odebrał w trybie tzw. doręczenia zastępczego w dniu 11 listopada 2025 r. (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Pomimo tego, że przesyłka była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo z dnia 28 października 2025 r., powtórne awizo z dnia 5 listopada 2025 r. - nie została podjęta i zwrócona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Z zapisku urzędowego sporządzonego w dniu 25 listopada 2025 r. wynika, że do dnia 24 listopada 2025 r., skarżący nie uiścił należnego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi, zgodnie z § 2 powołanego przepisu są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast w myśl przepisu art. 220 § 1 p.p.s.a. zdanie pierwsze, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Do opłat sądowych zaliczamy natomiast wpis i opłatę kancelaryjną, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu. I jak wynika z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Mając przedstawione regulacje prawne na uwadze, zarządzeniem z dnia 17 października 2025 r., skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 14 maja 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego od wniesionej skargi oraz zawartego w nim pouczeniu o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, skarżący nie uiścił należnego wpisu. Jak wynika z akt sprawy wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 14 maja 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w trybie tzw. doręczenia zastępczego. Stosownie do treści art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Ustawodawca wprowadził zatem tzw. fikcję doręczenia polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie 14 dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo), o jakim mowa w art. 73 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze przyjąć należało, że przesyłka skierowana do skarżącego została skutecznie doręczona, po dwukrotnym awizowaniu, w dniu 11 listopada 2025 r. Wobec powyższego ostatnim dniem ustawowego siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu był dzień 18 listopada 2025 r. W tym stanie rzeczy, bezspornym jest, że przedmiotowa skarga jest obarczona brakami uniemożliwiającymi jej rozpoznanie w ramach postępowania sądowego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 w zw. z art. 230 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.