III SA/Kr 171/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku A Sp. z o. o. z siedzibą w W o wstrzymanie wykonania decyzji w dniu 2 marca 2016 r. w sprawie ze skargi A Sp. z o. o. z siedzibą w W na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 4 grudnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji A Sp. z o. o. z siedzibą w W w swojej skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z 4 grudnia 2015 r. znak: [...] zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że brak jest jednolitego stanowiska Służby Celnej co do charakteru gier na urządzeniu, a także różna jest praktyka organu I instancji w zakresie uzależnienia wydania decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. W ocenie strony skarżącej, wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca wyjaśniła, że wobec niej toczy się wiele postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, a dotychczas na dzień 31 października 2015 r. Spółka zapłaciła kary pieniężne w wysokości 8.068.390,02 zł. Zdaniem strony skarżącej, wykonanie zaskarżonej decyzji grozi utratą przez nią płynności finansowej, co skutkuje groźbą upadłości Spółki, czyli sytuacją nieodwracalną. Strona skarżąca zauważyła również, że ponosi duże straty, nie tylko nie osiągając planowanych zysków z uwagi na zatrzymanie automatów do gry przez organy celne, ale także ponosząc straty finansowe. W ocenie skarżącej Spółki, uiszczenie kar pieniężnych na obecnym etapie postępowania, kiedy dokonanie czynu z art. 107 Kodeksu karnego skarbowego nie zostało udowodnione żadnym prawomocnym orzeczeniem, dodatkowo pogorszy jej sytuację finansową i będzie niewspółmierne do zaistniałych okoliczności. Dodatkowo Spółka zauważyła, że szkoda, o jakiej mowa w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to nie tylko szkoda grożąca skarżącemu, ale także Skarbowi Państwa w związku z wypłatą pobranych kar w razie przegrania w sądzie. Strona skarżąca przedstawiła również szereg orzeczeń sądów administracyjnych, którymi wstrzymano wykonanie decyzji w podobnych sprawach. Do wniosku załączono oświadczenie prezesa Spółki o wysokości kar zapłaconych w latach 2012-2015, rachunek zysków i strat za okres 1 stycznia 2013 r. – 31 grudnia 2013 r. (w wariancie porównawczym do roku 2012), listę księgowań na kontach analitycznych za okres 1 stycznia 2015 r. – 31 października 2015 r., listę księgowań na kontach syntetycznych za okres 11 grudnia 2014 r. – 31 grudnia 2014 r., listę księgowań na kontach syntetycznych za okres od 1 stycznia 2015 r. -13 kwietnia 2015 r. oraz listę zapisów kasowych/bankowych dotyczących uiszczenia nałożonych kar. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze argumenty strony skarżącej przedstawione we wniosku, Sąd uznał, że Spółka uprawdopodobniła w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu. Nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów. Dlatego też należy zwrócić uwagę na oświadczenie prezesa zarządu Spółki, który w piśmie z dnia 28 grudnia 2015 r. wskazał, że w latach 2012-2015 Spółka zapłaciła kary pieniężne z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry w łącznej kwocie 8.068.390,02 zł i nadal toczy się wobec niej wiele postępowań w tym przedmiocie. Nałożony na Spółkę obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne, niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można – zdaniem Sądu – rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w okolicznościach konkretnego przypadku, w połączeniu z ilością spraw tego rodzaju rozpatrywanych przed sądem (sądami), może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie utraty płynności finansowej Spółki i nawet ogłoszenia jej upadłości. W rozpatrywanym przypadku została wymierzona Spółce kara pieniężna w wysokości 12.000 zł. Mając to na uwadze oraz oświadczenie prezesa zarządu o łącznej wysokości kar pieniężnych uiszczonych już przez Spółkę, Sąd uznał argumentację strony dotyczącą groźby utraty płynności finansowej w razie wykonania decyzji, co z kolei skutkować może upadłością tego podmiotu. Wykonanie zaskarżonej decyzji zagrażające zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ppsa. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.