III SA/Kr 1714/16

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. D. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T.D. na postanowienie Wojewody z dnia 10 października 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: I. przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym i ustanowić dla niego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka, II. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że jest samotny . Określając swój majątek uwidocznił, że w jego skład wchodzi nieruchomość rolna o pow. 0,2453 ha stanowiąca nieużytki rolne. Nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacował na kwotę 2700 zł emerytury. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest emerytem. Powiada, że obecnie przebywa czasowo w P. Podnosi, że z uwagi na stan zdrowia leczy się sanatoryjnie, co w znacznym stopniu zubaża jego dochody emerytalne. Akcentuje, że zmuszony jest korzystać z pomocy i wsparcia osoby trzeciej. Twierdzi, że łączna kwota wydatków związanych z zamieszkiwaniem czasowym i opłacaniem mediów oraz spłatą pożyczek sięga kwoty 1850 zł. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenia, że nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym (art. 246 §3 ppsa) i jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jednocześnie zwrócenia uwagi wymaga, iż ze sformułowania przesłanki zawartej w art. 246 §1 pkt. 1 ppsa "nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów" wynika, że możliwości strony przekraczać musi opłacenie nawet minimalnych kosztów, które na gruncie postępowania sądowoadministrcyjnego wynoszą 100 zł (por. S. Babiarz, B. Dauter, M. Niezgódka-Medek; Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministrcyjnych, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2007 r. s. 249). W przypadku skarżącego, gdy zestawi się wysokość jego miesięcznych dochodów a więc kwoty 2700 zł z przewidywaną wysokością wpisu od skargi tj. 100 zł (§2 ust. 1 pkt. 1 rozporz. RM z 16.12.2003 r. w sprawie wysokość oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi DzU. Nr 221 poz. 2193 ze zm) trudno mówić o takiej sytuacji. Powyższe nie przekreśla starań skarżącego w całej rozciągłości. Godzi się bowiem zauważyć, że zgodnie z aktualnymi poglądami doktryny sąd nie jest związany żądaniem strony zawartym we wniosku o przyznanie prawa pomocy byleby tylko nie wyszedł ponad żądanie strony (por. komentarz J.P Tarno do art. 246 w : Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004). Logiczną konsekwencją takiego stanu rzecz jest, że w sytuacji gdy strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, można przyznać jej to prawo w zakresie częściowym obejmującym tylko ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika (art. 245 §3 ppsa), oczywiście po dokonaniu ustaleń, że nie jest ona w stanie ponieść takich kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa). Odnosząc te uwagi do realiów niniejszej sprawy zwrócenia uwagi wymaga, że po odjęciu od wykazanych dochodów (2700 zł) deklarowanych zobowiązań i stałych wydatków sięgających kwoty 1850 do rozporządzenia skarżącemu pozostaje kwota ok. 850 zł. Biorąc pod uwagę realia dnia codziennego środki na takim poziomie nie za bardzo pozwalają na czynienie oszczędności. Biorąc to pod uwagę udzielono więc skarżącemu pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tyle, że nie w zakresie całkowitym jak tego chciał a w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie na jego rzecz adwokata opłacanego ze środków budżetowych skarbu Państwa, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego. O ile bowiem skarżący może uiścić koszty sądowe, które on obecnym etapie sprowadzają się raptem do konieczności opłacenia wpisu od skargi, to nie bardzo jest w stanie opłacić bez uszczerbku dla swego utrzymania koniecznego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.