III SA/Kr 172/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 6 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 grudnia 2008 roku Nr: [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a odmówić przyznania adwokatowi A. P. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 maja 2009 roku przyznane zostało skarżącemu J. P. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej zarządzeniem Nr [...] z dnia 9 lipca 2009 roku wyznaczył dla J. P. pełnomocnika w osobie adwokat K. S., a następnie zarządzeniem z dnia 19 maja 2010 roku w miejsce adw. K. S. wyznaczył pełnomocnika w osobie adwokata A. P. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. [...], któremu skarżący w dniu 9 lipca 2010 roku udzielił odpowiedniego pełnomocnictwa. Pismem procesowym z dnia 5 sierpnia 2010 r. adwokat A. P. złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych prawem, gdyż opłaty te nie zostały uiszczone przez skarżącego ani w całości, ani w części. Pełnomocnik podniósł, iż postępowanie w sprawie do której został wyznaczony zostało prawomocnie zakończone postanowieniem z dnia 25 marca 2009 roku. W obecnym stadium postępowania nie ma już możliwości reprezentowania skarżącego, gdyż nie przysługują mu żadne środki prawne do zaskarżenia tego orzeczenia. Żądanie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej pełnomocnik uzasadnił wkładem pracy w wykonywanie obowiązków. Pełnomocnik trzykrotnie przeprowadził osobiste konferencje ze skarżącym, zapoznając się z szeregiem przedstawionych dokumentów z różnych postępowań administracyjnych i sądowoadministracyjnych powiązanych z przedmiotowym postępowaniem, dwukrotnie dokonywał analizy akt sądowych, jak również ponosił koszty korespondencji ze skarżącym. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 , poz. 1348 ze zm.). W orzecznictwie sądowym prezentowany jest pogląd, że postanowienie o przyznaniu pomocy prawnej oznacza, że Skarb Państwa przejmuje na siebie ciężar finansowy związany z wynagrodzeniem pełnomocnika z urzędu i że sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania. Oznacza to uprawnienie i obowiązek ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 720/04, ONSAiWSA 2005/5/93). Katalog czynności, za których dokonanie przyznawane jest pełnomocnikowi wynagrodzenie został określony w § 18 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. W niniejszej sprawie pełnomocnik został ustanowiony po zakończeniu postępowania przed sądem pierwszej instancji. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji adwokatowi przysługuje wynagrodzenie za czynności obejmujące sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Adwokat A. P. nie dokonał którejkolwiek z tych czynności. Rozporządzenie nie przewiduje zaś możliwości przyznania wynagrodzenia za przeprowadzenie osobistych konferencji ze skarżącym, ani też za zapoznanie się z aktami sprawy. Zasądzenie zwrotu wydatków poniesionych przez pełnomocnika jest możliwe wyłącznie po ich udokumentowaniu. Pełnomocnik w niniejszej sprawie nie wykazał żadnych poniesionych przez siebie w sprawie wydatków. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).