III SA/Kr 1738/16

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi E. M. na akt Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy przyznania pomocy mieszkaniowej z zasobów Gminy postanawia: I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącej radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych. Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że jest osobą samotnie gospodarującą. Określając swój majątek zadeklarowała brak nieruchomości, zasobów, przedmiotów wartościowych. Swoje miesięczne dochody oszacowała na 824 zł wyjaśniając, że składa się na to 764,91 zł jej emerytury i 60 zł z pomocy społecznej na leki. Uzasadniając swoje starania podniosła, że jest osoba samotną. Ma 65 lat. Utrzymuje się z wykazanej emerytury i pomocy społecznej. Powiada, że jest osoba schorowaną (wymienia szereg dolegliwości). Podnosi, że jej dochody nie wystarczają nawet na zakup środków niezbędnych do życia. Nie ma możliwości zaciągnięcia kredytu ani pożyczki. Nie może również liczyć na pomoc rodziny. Ma co prawda dwóch synów jednak oboje są bezdomni, przy czym jeden jest sparaliżowany po zawale pnia mózgu a drugi pracuje dorywczo. W opisanej sytuacji życiowej i majątkowej nie jest w stanie ponieść kosztów postepowania. Sprawa ma zaś jej zdaniem charakter skomplikowany. Czuje się bezradna. Wyjaśnia, że wniosek został sporządzony w pomocą nieodpłatnej pomocy prawnej. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podała, że na leki przeznacza 200 zł na kartę do telefonu komórkowego 10 zł, na koszty utrzymania mieszkania z którego w części korzysta grzecznościowo ok. 300-350 zl. Resztę środków pochłaniają wydatki na jedzenie i środki czystości oraz inne niezbędne potrzeby egzystencji. Do wniosku dołączyła kopię decyzji przyznającej jej świadczenie w postaci gorącego posiłku, kopię decyzji o przyznaniu zasiłku celowego, kopię decyzji o waloryzacji emerytury. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła wymagane oświadczenie wraz z kopiami odpowiednich dokumentów źródłowych, które potwierdzają część ze złożonych przez nią oświadczeń. W konsekwencji jest ono wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżąca nie należy do osób zamożnych. Nie posiada majątku. Z zasad doświadczenia życiowego wynika zaś, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje wystarczają z trudem na opłacenie wykazanych stałych obciążeń i opędzenie podstawowych potrzeb życiowych. Uwzględniając to wszystko, udzielono więc skarżącej wnioskowanej pomocy, o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.